స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు. పాఠకులందరికీ దసరా శుభాకాంక్షలు అండీ
-x-x-x-
150
హెలికాప్టర్ బ్లేడ్ తగిలి, నేల మీద పడుతూనే, నగ్మా ప్రాణాలు అనంతవాయువుల్లో కలిసిపోయాయి అనుకుంటా, అరుస్తూ తెరిచిన నోరు తెరిచినట్టు అలానే ఉండిపోయింది. అప్పుడు నాకు నేను బుల్లెట్ దింపిన ఫస్ట్ కిల్లర్ గుర్తుకు వచ్చాడు. నగ్మాని పట్టుకుని ఏడుస్తున్న దేవిని అక్కడే వదిలేసి, రాగిణిని హెచ్చరిస్తూ, “ఎవడో ఒకడి ఫేసు తేడాగా ఉంది. ఎక్కడో చూసినట్టు ఉందనిపిస్తోందీ” అంటూ నేను కింద పడి ఉన్న సబ్ మెషీన్ గన్ పట్టుకుని, దూరంగా పడి వున్న శవాల గుట్టల వైపు పరిగెత్తా. రాగిణీ నా వెనకాలే గన్స్ పట్టుకుని వస్తూ, పూర్తిగా చావని వాళ్లని కాలుస్తూ వచ్చింది.
నా బుల్లెట్ దెబ్బ తిన్న ఫస్ట్ వాడు బ్లీడింగ్ వల్ల స్పృహ కోల్పోయాడు. వాడిని చూస్తూనే, రాగిణి గుర్తుపడుతూనే, ఆశ్చర్యపోతూ, “వీడా! వీడు….. వీడు…….. మేడం…….. వీడు మన షఫీ గాడు!!!!”అని గట్టిగా అరిచింది. దాని మాట వింటూనే, నేను చచ్చిందిరా గొర్రె అని నెత్తి కొట్టుకోవడం ఒక్కటే పెండింగ్. అతి కష్టమ్మీద, దేవిని ఇప్పుడే మనసు మారుస్తున్నా. ఈ లంజాకొడుకు ఇప్పుడే ఎటాక్ చేసి చావాలా? ఓ గంట అయితే, దేవే వీడికి ఫోన్ కొట్టి రిటైర్ అయిపోతా అని ఉండేదేమో?? ఖర్మ… ఖర్మ… మళ్లీ మొదలు.. అనుకుంటూనే లంకేశ్వరి యస్…నేనన్నది కరక్టే…
అది నాతో ప్రేమగా ఉండే దేవి కాదిప్పుడది… లంకేశ్వరిగా మారిపోయి అందరినీ లేపేస్తోంది! లంకేశ్వరి వైపు బెరుకు బెరుకుగా చూశా. “షఫీ@!@” అన్న కూత వింటూనే దానిలో ఆగ్రహం కట్టలు తెంచుకుంది. పొదవి పట్టుక్కున నగ్మా గుండెల్లో దిగబడి ఉన్న బ్లేడ్ ముక్కని చేత్తో పీకి, కనిపించిన వాడి పీక, కనిపించినట్టు నరకడం మొదలెట్టింది. లంకేశ్వరి రౌద్ర రూపాన్ని చూసి, దానికి అలవాటైన రాగిణే భయపడింది. ఇంక మూడురోజుల పరిచయం గాడిని… నేనెంత? రెండే రెండు నిముషాల్లో చచ్చిన శవాల తలలు కూడా నరికేసి, స్పృహ తప్పిన షఫీ గాడి దగ్గరకి వచ్చింది.
వాడి పీకని కూడా నరకబోతూంటే, “దేవీ డార్లింగ్..ఆగు… వాడింకా ప్రాణాలతో ఉన్నాడు. స్కెచ్ ఎవడిదో తెలుసుకోవా?” అని గట్టిగ అరిచా. దేవి నావైపు అప్పుడు చూసిన చూపుని మాత్రం నేను నా జీవితంలో మర్చిపోలేను. అంత భయానకంగా ఉంది దాని మొహం. తలలు నరికిందేమో? రక్తంలో స్నానం చేసినట్టు ఉంది అది. నా మనసులో భయం మొదలయ్యింది. ఇది మళ్లీ నార్మల్ అవ్వడానికి ఎన్ని రోజులు పడుతుందా అన్న టెన్షన్ వల్ల ఆ భయం. అంతే! నేను, తనని రెండు …
