Minor Raja Part 4 | Telugu Srungara Kathalu

స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు..

6

Join our Telegram Channel

అమ్మమ్మ అట్లా తన లవ్ స్టోరీ చెబుతూండగానే, నేను అమ్మమ్మని గట్టిగా పట్టుకుని, ఒక పాతిక గజాల దూరాన్ని, పది నిముషాలపాటు  సేపు నడిపించి, వాగులో నడుం లోతు వరకూ జాగ్రత్తగా తీసుకెళ్లి, నేను గట్టీగా నవ్వుతూ “అర్జున్ రెడ్డి లవ్ స్టొరీ కన్నా నీ లవ్ స్టోరీ ఇంకా ఎక్కువ వయొలెంట్గా ఉందే అమ్మమ్మా.” అంటూ అమ్మమ్మని ఆట ఆట పట్టించడం మొదలెట్టా.

నేను ఒక చేత్తో అమ్మమ్మ మీద నీళ్లు జల్లుతూ ఉంటే, ఒక చేత్తో నన్ను వాటేసుకుని, రెండో చేత్తో రక్తపు మరకలను వదల్చడానికి ప్రయత్నించసాగింది.  అమ్మమ్మ వేసుకున్నదేమో లైట్ క్రీం కలర్ కాటన్ షర్టు. కింద జీన్స్ ప్యాంట్.  ఎక్కడ వదులుతాయి. ఆ రక్తం మేము తడిసి ముద్దయ్యి ఆల్రెడీ గంట అయ్యింది.  ఆ తడి బగ్గీలో వస్తున్నప్పుడే ఇంకిపోయి అట్టలు కట్టేసింది.

అమ్మమ్మ అదే అంది.  “అబ్బా.. దొరవారూ….  ఈ రక్తం ఇంకిపోయి, నా శరీరమ్మీద అట్టలు కట్టేసింది. ఉఫ్ఫ్. ఎట్లా ఇప్పుడు?” అని బుర్ర గోక్కుంది.

నేను అమాయకంగా “ఓ పని చేద్దాం అమ్మమ్మా, కత్తి ఉందిగా కింద జీన్స్ కట్ చేసి తీసేద్దాం. పైన షర్ట్ విప్పెయచ్చు” అంటూ అమ్మమ్మ షర్ట్ బటన్స్ విప్పబోయా.

తన షర్ట్ పై బటన్ విప్పబోతున్న నా ఎడమ చేతిని, అమ్మమ్మ, తనకుండే సహజసిద్ధమైన ఆడతనపు సిగ్గుతో అప్రయత్నంగా తన కుడి చేత్తో ఒక్కసారిగా అదిమేసింది.

అంతే… ఆదెబ్బకి నా చెయ్యి అమ్మమ్మ ఛాతీకి గట్టిగా వత్తుకుంది.

నాకు అప్పుడు ఎటువంటి కెమికల్ రియాక్షనూ అవ్వలేదు కానీ, ఆడది అన్న సంగతి మర్చిపోయి దాదాపు 30 ఏళ్లుగా ఒంటరిగా, ఒక మోడులా, మగరాయుడిలా జీవితాన్ని గడిపేస్తున్న అమ్మమ్మలో అణిగిపోయి ఉన్న ఆడతనాన్ని, నా చేతులతో తట్టి నిద్రలేపానని తర్వాత తర్వాత నాకు అర్థం అయ్యింది.

అమ్మమ్మ, అలా ఒక్కసారిగా సిగ్గుపడుతూనే, నన్ను ఒక తోపు తోసేసరికి, నేను అమ్మమ్మని వదిలి వెనక్కి తూలాను. అంతే….  ఒంటికాలిమీద నడుంలోతు నీళ్లల్లో పూర్తిగా నా సపోర్టుతో నిలబడి ఉన్న అమ్మమ్మ, నా సపోర్టు లేకపోయేసరికి, ఒక్కసారిగా బ్యాలెన్స్ తప్పి దబ్భున నీళ్లల్లో పడింది.

నేను వెంటనే నీళ్లల్లో మునిగి అమ్మమ్మని పైకి లేపడానికి నా రెండు చేతులతోనూ అమ్మమ్మ నడుం చుట్టూ బిగించి పైకి లేపడానికి ప్రయత్నించాను.  ఆ ప్రయత్నంలో అమ్మమ్మ కొంచెం కిందకి జారేసరికి, నా రెండు చేతులూ నడుం చుట్టూ కాకుండా అమ్మమ్మ బాయల చుట్టూ బిగిశాయి.

అమ్మమ్మని నీళ్లోంచి పైకి లేపాలి అన్న ఖంగారులో, నేనేం పట్టుకున్నానో కూడా చూడకుండా నా చేతులతో వాటిని బలంగా పట్టుకుని అమ్మమ్మని పైకి లేపి అమ్మమ్మ వైపు చూసేసరికి, ఛామన ఛాయ రంగులో ఉండే అమ్మమ్మ మొహం ఎర్రగా కందిపోయి ఉంది.

నేను వాటిని ఇంకా గట్టిగా పట్టుకునే, “అమ్మమ్మా… మతిపోయిందా.  నీ కాలు బెణికింది. నన్ను అలా తోసేస్తావేంటి? ఇప్పుడు చూడు నీళ్లల్లో మళ్లీ పడ్డావు. ఈసారి ఎక్కడ దెబ్బ కొట్టుకున్నావో?”  అని అరుస్తుంటే, అమ్మమ్మ గిరుక్కున వెనక్కి తిరిగి తనూ తన రెండు చేతులూ నా చుట్టూ వేసి, గట్టిగా నన్ను గట్టిగా వాటేసుకుంది.  

అంతే.. ఏం జరిగిందో తెలియదు.  నా ఒళ్లు ఒక్కసారిగా ఝల్లుమంది.  అమ్మమ్మ ఎద ఎత్తులు నా ఛాతీకి గట్టిగా ఒత్తేసుకుంటున్నాయి. నీళ్లల్లో తడిసిన నాకు అవి అట్లా ఒత్తుకుంటుంటే, ఏదో తెలియని హాయి అనిపించసాగింది. ఏదో తెలియని ఫీలింగ్ నాలో కలగసాగింది.  

అమ్మమ్మ కౌగిలి నాకు బాగా తెలుసు.  ఎప్పుడూ ఒక రకమైన ఆప్యాయతతో ఉంటుంది. కానీ ఈసారి నాకు కొంచెం తేడాగా అనిపించసాగింది.  నాకు ఉండబట్టక నేను అదే అడిగేశా.  “ఏంటే అమ్మమ్మ? నువ్వు నన్ను రోజూ కౌగలించుకుని ముద్దులు పెడుతూ ఉంటావు. ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండేది. ఇప్పుడేంటి ఏదో తేడా ఉంది నాకు? నీ మొహం ఏంటీ? అట్లా ఎర్రగా అయిపోయింది?” అంటూ అడిగేశా.

అమ్మమ్మ తనకి వస్తున్న నవ్వుని ఆపుకుంటూ, సిగ్గుపడుతూనే మొహం పక్కకి తిప్పేసుకుని, “తేడా ఏమీ లేదు దొరవారూ.. నీళ్లల్లో తడిసి ఉన్నాము కదా.. కొంచెం చలి మొదలయ్యింది అంతే. పదండి. పదండి మీతో ఆటలు ఆడుతూ కూర్చుంటే, మన ప్రయాణం ఇంక సాగినట్టే. ఇక్కడే చీకటి పడిపోతుంది.” అంటూ నన్ను తన కౌగిలిలోంచి వదిలేస్తూ, తన డొక్కల వైపు లాక్కుని, నా భుజాన చెయ్యి వేసి వెనక్కి తిరిగింది.

నేను అమ్మమ్మని ఆపుతూ, “ఇదిగో… ఇట్లా ప్రయాణం చెయ్యడం చాలా కష్టం. ఆ గుడేదో తర్వాత చూసుకోవచ్చు. ముందర ఈ రక్తపు మరకల సంగతి ఏంటి? దీన్ని ఎట్లా వదిలించుకోవాలి? నాకు చాలా చిరాకుగా ఉంది..  వెనక్కి వెళ్లిపోదామే అమ్మమ్మా. నేను కార్లేవీ అంటే ‘ఒంటరిగా నాతో రావా?’ అంటూ విసుక్కున్నావు. ఇప్పుడు చూడు ఏం జరిగిందో. అయినా హాయిగా ఏసీరూములో కూర్చుని పబ్జీ ఆడుకునేవాడిని ఈ అడవిలోకి లాక్కొచ్చి కష్టపెడితే, నీకు నా ఉసురు తగిలే ఇట్లా అయ్యింది.  గుడీ లేదు.. అడవీ లేదు.. అడుగు తీసి అడుగెయ్యలేకపోతున్నావు గుడంట గుడి. అదీ నన్ను ఒక్కడినే వెంటబెట్టుకుని.. పద వెనక్కి పోదాం. ఇంకోసారి అడవికి వద్దాం లే.” అంటూ విసుక్కుంటూ అమ్మమ్మని పట్టుకుని ఒడ్డుకి తీసుకురాసాగాను.

అమ్మమ్మ నన్ను ఇంకాస్త గట్టిగా పొదవి పట్టుకుని నీళ్లల్లో కుంటుతూ, “నాకు తెలుసు. దొరవారికి నేనంటే ఇష్టం లేదు. అయినా నాకన్నా మీకు ఆ ఫోనూ, టాబ్లెట్టే ఎక్కువ. ఎంతసేపు వాటితోనే ఎక్కువ టైం గడుపుతారు. ఏం ఈ ముసలి అమ్మమ్మతో కొద్దిరోజులు వాటికి దూరంగా గడిపితే, మీ సొమ్మేమైనా పోతుందా?” అంటూ నిష్టూరంగా అడిగింది.  

నాకు ఒక్కసారిగా కోపం పెరిగిపోయింది. నేను ఇంకాస్త గొంతు పెంచి, “నేనన్నానా? నువ్వంటే ఇష్టం లేదూ అని నేను అన్నానా? నువ్వు ఈ అడవులు వదిలి హైదరాబాద్ రాగానే, వచ్చి నీ ఒళ్ళో కూర్చుని, నువ్వు చేప్పే ఈ అడవి కథలు వినేది ఎవరంట? నేను కాదా? నువ్వు గోరుముద్దలు పెడితేనే బువ్వ తినేది ఎవరంట? నేను కాదా? నువ్వే కలర్ షర్టు వేసుకోమంటే మారు మాట్లాడకుండా దాన్ని వేసుకునేది నేను కాదా? పో అమ్మమ్మా..” అంటూ మేము ఏ పరిస్థితులలో ఉన్నామో మర్చిపోయి అమ్మమ్మని ఒక్కసారిగా తోసేసా.

అంతే.. అమ్మమ్మ ఇంకోసారి దబ్భున నీళ్లల్లో పడింది. అమ్మమ్మ నీళ్లల్లో పడుతూనే, ఒక్కసారిగా తెలివి తెచ్చుకుని, “అమ్మమ్మా.. సారీనే. సారీ సారీ..” అంటూ మోకాలి లోతు నీళ్లల్లో చతికిలబడిన అమ్మమ్మ మీదకి వంగి, ముందు నుంచి అమ్మమ్మ నడుం చుట్టూ చెయ్యి వేసి, గట్టిగా పట్టుకుని పైకి లేపా.

ఈసారి లేపడంలో అనుకోకుండా నా మొహం అమ్మమ్మ మొహానికి దగ్గరగా వెళ్లి, నా పెదాలు అమ్మమ్మ పెదాలని తాకాయి.  మళ్లీ నాలో ఏదో తెలియని పులకింత.  అమ్మమ్మని ఇట్లా గట్టిగా పట్టుకుంటే, చాలా బాగుంది అనిపిస్తోంది.

మొహం తిప్పేసుకుంటున్న అమ్మమ్మ మొహాన్ని మళ్లీ ముందరకి తిప్పి, అమ్మమ్మ మొహంలో నా మొహం పెట్టి, “సారీ చెప్పాను కదే అమ్మమ్మా.. నువ్వు నన్ను అట్లా అనేసరికి చాలా కోపం వచ్చేసిందే. ఆ కోపంలోనే తోశాను, సారీ సారీ. నువ్వంటే నాకు ఎంత ఇష్టమో నీకూ తెలుసు.  అయినా నువ్వు ముసల్దానివి ఏంటే? కలరొక్కటే తక్కువ కానీ, బాహుబలి శివగామికి ఏమీ తీసిపోవు కదే నువ్వు? ఇంతలావు నోరేసుకుని అందరిమీదా పడిపోతూ ఉంటావు? నాన్న అస్సలు నాతో మాట్లడనే మాట్లాడడు. ఎప్పుడూ అక్కడికీ, దివాణానికీ తిరుగుతూ ఉంటాడు. అస్సలు ఖాళీగా ఉండడు. ఇంక అమ్మ ఎప్పుడూ బిజీ బిజీగా ఊళ్లు పట్టుకుని తిరుగుతూ ఉంటుంది. అమ్మా నాన్నా ఇద్దరూ అటూ ఇటూ తిరగడానికి వీలు లేక ఇంటిపట్టున ఉన్నది మొన్న లాక్ డౌన్లోనే కదా….. నీకు తెలుసు కదా? ‘దొరవారూ’ అంటూ నాతో ప్రేమగా మాట్లాడే ఏకైక వ్యక్తివి నువ్వే. నువ్వంటే ఇష్టం కాదే.  నాకు ప్రాణమే..” అంటూ అమ్మమ్మ బుగ్గ మీద ముద్దు పెడుతూ మళ్లీ ఇంకోసారి సారీ చెప్పాను.

అప్పటికి ఇంకా అమ్మమ్మ నా కౌగిలిలోనే ఉంది. అమ్మమ్మ మొహంలో రక రకాల ఫీలింగ్స్.  వాటిని కప్పెట్టేసుకుంటూ, “నా మీద అంత ఇష్టం ఉంటే, దొరవారు ఇప్పుడు నాలుగు రోజులు కాదు. ఈ ముసలి అమ్మమ్మతో 15 రోజులు ఈ అడవిలో గడపండి చూద్దాం. నేనంటే మీకు చాలా ఇష్టమూ ప్రేమా అని అప్పుడు ఒప్పుకుంటా.” అని నన్ను రెచ్చగొట్టింది.

అలా ఎందుకు రెచ్చగొట్టిందో అప్పుడు నాకు తెలియలేదు కానీ, పదిహేను రోజుల తరువాత ఇదే వాగులో మోకాలిలోతు నీటిలో, వంటి మీద నూలుపోగు లేకుండా, కుక్కలా వంగుని, నాతో గుద్ద బొక్క దెంగించుకుంటూ చెప్పినప్పుడు అర్థమయ్యింది. నేను ఇలా అమ్మమ్మని కౌగలించుకోగానే తనలోని ఆడతనం నిద్రలేచి, నా పొందు గట్టిగా కోరుకుందీ అని. అందుకే నాకు ఛాలెంజ్ విసిరిందీ అని.

కానీ ఆక్షణాన నాకు తెలియదు కదా అమ్మమ్మ ఆలోచన.  నేను వెంటనే, “15 రోజులు కాదే, 6 నెలలు ఈ అడవిలోనే నీతో ఒంటరిగా ఉంటా.  కానీ ఇప్పుడు కాదు ప్లీజ్ ప్లీజ్.  నువ్వస్సలు నడవలేకపోతున్నావు.  నీ కాలుని అర్జంటుగా డాక్టరుకి చూపించాలి. ఈ పరిస్థితులలో మనం ఇక్కడ ఉండడం మంచిది కాదు. వెనక్కి పోదామే అమ్మమ్మా.  ప్లీజ్ ప్లీజ్” అంటూ బ్రతిమలాడసాగాను.  

ఇదంతా అమ్మమ్మ నా కౌగిలిలో మొకాళ్ల లోతు నీళ్లలో నుంచున్నప్పుడే జరుగుతోంది. నాకు తెలియకుండానే, నేను అమ్మమ్మ కౌగిలిని ఎంజాయ్ చేస్తున్నాను. అమ్మమ్మ వదులుతున్న వేడి ఊపిరి నా మొహానికి తగులుతూ ఉంటే ఇదీ.. అని  చెప్పలేని ఏదో హాయి కలుగుతోంది నాలో.  

అమ్మమ్మ నా ఫీలింగులు చదివేసినట్టే, ఠక్కున కౌగిలి వదిలించుకుంటూ, నా భుజమ్మీద చెయ్యి వేసి తన పక్కకి లాక్కుని, “ఒక్కసారి అనుకున్నాక, జరిగి తీరాల్సిందే. ఎట్టిపరిస్థితులతోనూ మనం గుడికి వెళ్లి తీరాల్సిందే. అయినా మీ పక్కన నేను ఉండగా మీకెందుకు ఖంగారు? ఈ అడవి నా పుట్టిల్లు. ఇందులోని ప్రతీ చెట్టూ, ప్రతీ కొమ్మా నా బంధువులే.  ఖంగారు పడకండి.”  అంటూ కుంటుతూ నడవసాగింది.

నేను అమ్మమ్మని గట్టిగా పట్టుకుని జాగ్రత్తగా నడిపిస్తూ, “మరే చెట్లాన్నీ నీ చుట్టాలే. వాటిని చూడ్డానికి నువ్వొచ్చావని, నీకు వెల్కం చెబుతూ ఆ కొండచిలవని పూలమాలలా నీ మీద పడేశాయి.  ఎట్లా అమ్మా? ఈ కుంటి కాలుతోనా?  ఏమీ తెలియని పిల్లాడిని, నన్ను వెంటబెట్టుకుని ఇట్లా కుంటుకుంటూ ఈ అడవిలో ఏం పీకి కట్టలు కడదామని? ఏం అక్కర్లేదు. మనం వెనక్కి వెళ్లిపోతున్నాం.. అంతే…” అని గట్టిగా చెప్పేసా.

అమ్మమ్మ నవ్వుతూ, నా బుగ్గ గిల్లి, “ఈ కాలు బెణుకు అంటారా? మనమిప్పుడు వెళ్లే చోటులో, ఈ బెణుకుని చిటికెలో మాయం చేసే గొప్ప గొప్ప డాక్టర్లు ఉన్నారు లెండి. మీరు వర్రీ అవ్వకండి.  ఒక్క రెండు గంటలు ఓపిక పడితే, ఈ ముసలి అమ్మమ్మని మోసే బాధ్యత మీకు తప్పుతుంది.  అయినా నన్ను మొయ్యడం మీకు ఇష్టం లేనట్టుంది.” అంటూ నాకు తెలియకుండా నన్ను ఇంకోసారి రెచ్చగొట్టింది.  

నేను ఉక్రోషంలో అమ్మమ్మ పిర్ర కింద నా రెండో చెయ్యి వేసి, అమ్మమ్మని ఒక్కసారిగా నా రెండు చేతుల్లోనూ ఎత్తుకుని, “నిన్ను మొయ్యడం నాకు ఇష్టం లేదా? ఎంత దూరమో చెప్పు.  ఆ గుర్రపు బగ్గీని ఇక్కడే వదిలేసి, ఇలా ఎత్తుకునే నిన్ను ఆ ప్లేసుకు తీసుకుపోతా” అంటూ ఉక్రోషంగా అరిచా.  

అమ్మమ్మ నా మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి, నా మీదకి వంగుని, నా బుగ్గని ముద్దుపెట్టుకుని, నా భుజమ్మీద తల వాల్చి, “మీకు అంత కష్టం అక్కర్లేదు లెండి, ముందర నన్ను బగ్గీ దగ్గర నేల మీద కూర్చోబెట్టి, నా బ్యాగ్లోంచి నా బట్టలు తీసి ఇస్తే చాలు. బట్టలు మార్చుకుంటా.” అంటూ గొణిగింది. అమ్మమ్మ వాయిస్లోని మార్పు నా దృష్టిని దాటిపోలేదు.

తరువాయి భాగం వరకూ సెలవ్..

స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు..

7

నాకూ ఈ తడి బట్టలలో చలిపెడుతోంది. అమ్మమ్మ మాటకి అంగీకారంగా తలూపుతూ అట్లా అమ్మమ్మని ఎత్తుకునే బగ్గీ దగ్గరకి నడిచి, అమ్మమ్మని జాగ్రత్తగా కింద బగ్గీ చక్రానికి ఆనించి కూర్చోపెట్టి, అమ్మమ్మ చెప్పిన డ్రస్ తీసి అమ్మమ్మకి ఇచ్చా కానీ అసలు సమస్య ఇప్పుడే మొదలయ్యింది.

నీళ్లల్లో రెండు సార్లు పడిపోవడం వల్ల అమ్మమ్మ కాలు స్వెల్లింగ్ ఇంకా ఎక్కువ అయ్యింది. అమ్మమ్మ లెఫ్ట్ లెగ్ మడమ దగ్గర బోదకాలులా వాచిపోయింది. అమ్మమ్మ వేసుకున్న ప్యాంట్ ఇప్పుడు తను కూర్చుని ఆ వాచిన కాలు మీదనుంచి విప్పడం ఇంపాజిబుల్. అస్సలు వీలు కాదు.

నేను అదే అన్నా. “పెద్ద ఫైటింగు రాణిలా జీన్స్ ప్యాంట్ వేసుకున్నావు. అదీ స్కిన్ టైట్ జీన్స్. ఇప్పుడు చూడు. ప్యాంట్ ఎలా విప్పుకుంటావు అంట? దీన్ని చింపెయ్యాల్సిందే.” అంటూ అమ్మమ్మ జవాబుకోసం ఎదురు చూడకుండా, గుర్రం దగ్గరకి పరిగెత్తుకెళ్లి, దానికున్న జీను బ్యాగ్లోంచి కత్తి తీసుకుని వచ్చి అమ్మమ్మ ప్యాంటుని తనకి కత్తి గుచ్చుకోకుండా మోకాళ్ల పైన తొడల దగ్గర కట్ చెయ్యడం మొదలెట్టా.

నేను అమ్మమ్మ ఫేస్ ఫీలింగ్స్ గమనించలేదు కానీ, అమ్మమ్మ చిన్నగా వణుకుతున్న గొంతుతో “వద్దులెండి దొరవారూ.. ఇట్లానే వెళ్లిపోదాం ఏం పర్లేదు లెండి.. తగ్గిపోతుంది..” అంటూ కాలు నొప్పి భరిస్తూనే బ్రతిమలాడసాగింది.

నేను అదేం పట్టించుకోకుండా విసుక్కుంటూ, “ఏంటే అమ్మమ్మా… ఏప్పుడూ లేనిది ఇవాళ కొత్తగా బ్రతిమలాడుతున్నావు. ఆర్డర్లు వెయ్యడమే నీకు అలవాటు కదా? ఉండవే.. రెండు నిముషాలు. అసలే కాలు వాచింది. ఇప్పుడు ఈ తడి బట్టలలోనే ఉన్నావూ అంటే జ్వరం కూడా వస్తుంది. అప్పుడు మళ్లీ నేను వెనక్కి పోదామే అంటాను. నువ్వు ‘నేనంటే నీకు ఇష్టం లేదూ’ అని ఇంకోసారి నన్ను దొబ్బడానికా. అన్నీ మూసుకుని 5 నిముషాలు ఓపిక పట్టు. “ అంటూ నేను అమ్మమ్మని ఇంకోసారి గట్టిగా కసిరి, రెండు కాళ్లవీ తొడల దాకా కట్ చేసి, వాటిని చింపి, అమ్మమ్మ కాళ్లనుంచి తప్పించి దూరంగా విసిరెయ్యబోయా.

అమ్మమ్మ నా చెయ్యి పట్టుకుని నన్నాపుతూ, “అట్లా విసరకండి వాటిని. వాటితో పని ఉంది. బండిలో పడెయ్యండి” అని హెచ్చరించింది.

ఇంతకీ అమ్మమ్మ ఒక పొడుగాటి ఫ్రాక్ లాంటిది తీయించింది నా చేత. అది వేసుకోవాలీ అంటే, ముందర తాను వేసుకున్న ఫుల్ హ్యాండ్స్ షర్ట్ విప్పి పక్కన పెట్టి ఆ పైన, తొడుక్కోవాలి. అట్లా చెయ్యాలీ అంటే నా ముందర షర్ట్ విప్పాలి.

అమ్మమ్మ దానికి కొంచెం ఇబ్బంది పడుతూ, “దొరవారూ, మీరు ఈ బగ్గీని నీళ్లదగ్గరకి తీసుకెళ్లి క్లీన్ చెయ్యండి. అట్లానే ఆ గుర్రాన్ని పట్టుకుని దీనికి కట్టెయ్యండి . ఈలోపు నేను డ్రస్ మార్చుకుంటా” అంటూ నన్ను గుర్రం దగ్గరకి తోలేసింది.

అమ్మమ్మ సంశయం నాకు అర్థమయ్యింది. వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా నేను ఒట్టి బగ్గీని పట్టుకుని ఒడ్డు దాకా లాక్కొచ్చి, ఎక్కువ టైం తీసుకోకుండా గట్టున ఉన్న గడ్డి పీకి దానితో పదే పది నిముషాల్లో పరా పరా బగ్గీలో ఉన్న రక్తపు మరకలన్నీ కడిగేసాక, బగ్గీని వదిలి గుర్రం దగ్గరకి పరిగెత్తుకెళ్లి రానంటూ మొరాయిస్తున్న గుర్రాన్ని లాక్కొచ్చి, బగ్గీకి కట్టి, జీను తొడిగి దాన్ని రెడీ చేశా.

అదే చేత్తో నా బూట్లూ, అమ్మమ్మ బూట్లూ కూడా శుభ్రంగా కడిగేసి, అవి త్వరగా ఆరిపోవడం కోసం వాటిని బగ్గీ టాపు మీద లేసులు కట్టి వేళ్లాడదీసా. ఈ ట్రిక్కు కూడా తిమ్మడు మామ చెప్పిందే. బగ్గీ మీద ఏంటెన్నాల్లా ఉన్న చిన్న చిన్న పుల్లలని చూపించి అడిగితే, అప్పుడు మామ చెప్పాడు, తడి బట్టలని ఆరబెట్టుకోవడానికి ఆ ఏర్పాటు అని.

ఈలోపు అమ్మమ్మ పీలగా “దొరవారూ..” అని అరిచేసరికి, మళ్లీ ఏమొచ్చిందిరా బాబూ? అని బగ్గీ వదిలి అమ్మమ్మ వైపు పరిగెత్తి చూద్దును కదా.. అమ్మమ్మ కాళ్లు జాపుకుని కింద తొడల దాకా కట్ చెయ్యబడి షార్ట్ అయిపోయిన జీన్స్ లోనూ, పైన తన క్రీం కలర్ స్పోర్ట్స్ బ్రాలోనూ కూర్చుని ఉంది. రెండుచేతులూ ఇంకా సగం విప్పిన చొక్కా హ్యాండ్స్ లోనే ఉన్నయి. అమ్మమ్మ ఒళ్లంతా ఎర్రని చారికలు. పైథాన్ అదే అదే కొండచిలవ రక్తం అట్టలు కట్టేసింది.

అమ్మమ్మ అట్లా రెండు కాళ్లూ జాపుకుని క్రీం కలర్ స్పోర్ట్స్ బ్రాలో జుట్టు విరబోసుకుని కూర్చునేసరికి, నాకు నవ్వాగక పక పకా నవ్వుతూ, “నేను నీటిలోనే ఉన్నప్పుడు షర్ట్ విప్పుతా శుభ్రంగా కడుక్కో అని అంటే, నన్ను తోసి పారేశావు. ఇప్పుడు చూడు. ఎట్లా కూర్చుని ఉన్నావో” అంటూ, అమ్మమ్మ చేతులకున్న చొక్కాని పీకి బండిలోకి విసిరి, రెండు చేతులతోనూ అమ్మమ్మని ఎత్తుకుని మళ్లీ వాగులోకి తీసుకెళ్లా.

ఈసారి మరీ లోతుకు పోకుండా కొంచెం లోతులోనే కూర్చోబెట్టి, “ఆ ఇప్పుడు కడుక్కో శుభ్రంగా నేను దూరంగా ఉంటాలే. నిన్నేమీ చూడను” అంటూ చెప్పి అమ్మమ్మ రెస్పాన్స్ కోసం వెయిట్ చెయ్యకుండా బగ్గీ దగ్గరకి పరిగెత్తి, దాని చాటున నేనేసుకున్న ప్యాంటూ, షర్టూ విప్పి నన్ను నేను చూసుకుంటే, నా శరీరమ్మీదా మొత్తం రక్తపు మరకలు అంటుకుని ఉన్నాయి.

నేను, “ఆహ్.. షిట్” అని విసుక్కుంటూ వెనక్కి తిరిగేసరికి, సరిగ్గా అదే టైములో అమ్మమ్మ కూడా నావైపు తిరిగి, ఓన్లీ అండర్వేర్ మీద ఒళ్లంతా రక్తపు మరకలతో ఉన్న నన్ను చూసి ఫక్కున నవ్వుతూ, “దొందూ దొందే దొందప్పా.. రండి రండి దొరవారూ… మీ వీపు నేను తోముతా. నా వీపు మీరు రుద్దండి. వచ్చెప్పుడు.. బండిలోంచి సోప్ బాక్స్ ఉంటుంది. అది తీసుకుని మరీ రండి” అని అరిచింది.

అంతకు ముందర అమ్మమ్మని వెక్కిరించిన నేను బుర్ర గోక్కుంటూ, “ఎహె ఏమొద్దు. నా స్నానం నేనే చేసుకుంటా. నీ స్నానం నువ్వే చేసుకో” అంటూ అరిచేసరికి, “సరే.. సరే.. మీ వీపు నేను రుద్దను. కానీ నా వీపు మీరే తోమాలి. ఎందుకంటే. ఈ రక్తం అట్టకట్టేసింది. ఎంత తోమినా పోవట్లేదు” అని అరిచింది.

“ఛస్.. అంటే ఇప్పుడు నా మీదున్న ఈ రక్తపు మరకలు పోవాలీ అంటే, నేనూ అమ్మమ్మ చేత రుద్దించుకోవాలా?” అని విసుక్కుంటూ బండిలోంచి సోప్ బాక్స్ తీసుకుని పోయి, అమ్మమ్మకి ఇచ్చి, “ఏదే నీ వీపు. అంతా ఈ బ్రానే కవర్ చేసేసింది. ఏం రుద్దాలీ అంట” అని విసుక్కున్నా..

నా విసుగుకి కారణం వేరే ఉంది లెండి. నా పుట్టిన రోజు వచ్చిందీ అంటే చాలు. అమ్మమ్మ నన్ను బాత్రూంలోకి లాక్కుపోయి, నా ఒళ్లంతా శుభ్రంగా ఆయిల్ పూసి ఓ గంట సేపు స్నానం చేయిస్తుంది. అదే నేను స్నానం చేస్తే రేండే రెండు నిముషాలు. బాడీ వాష్ రాసుకున్నానా.. మొహం రుద్దానా.. షవర్ తిప్పానా.. అంతే.. నా స్నానం అయిపోతుంది. అప్పటిలాగే, అమ్మమ్మ ఇప్పుడూ మళ్లీ ఓ గంట సేపు రుద్దుతుందీ అన్న చిరాకు మాత్రమే, వేరే కారణం ఏమీ లేదు.

ఇంతకు ముందర నా ముందర బట్టలు మార్చుకోవడానికి సిగ్గుపడ్డ అమ్మమ్మ, నాకు బల్బులు పగిలేలా, “ఏంటీ ఇప్పుడీ బ్రా అడ్డంగా ఉంది. అంతే కదా? విప్పేస్తే పోలే” అంటూ సబ్బు నాకే తిరిగి ఇచ్చేసి, ఒకే ఒక గుంజులో తనేసుకున్న బ్రా విప్పేసి ఒడ్డు మీదకి విసిరేసి, రెండు చేతులతోనూ తన బాయలు కప్పుకుని, “మీరు నా వీపు రుద్దండి చాలు. ఆ సోప్ ఇచ్చారూ అంటే నేను ముందర రుద్దుకుంటా” అంటూ నన్ను వీపు రుద్దమంది.

నేను సోప్ తడిపి రెండు చేతులకీ రాసుకుని, అమ్మమ్మ వీపు రుద్దేసరికి, కొంచెం కూడా ఆ రక్తపు మరకలు పోలేదు.

నేను విసుగుతో “అమ్మమ్మా.. ఇవి పోవట్లేదే. పెర్మనెంట్ మార్కర్ మింగింది అనుకుంటా ఆ పాము. ఎంత రుద్దినా పోవట్లేదు” అని అన్నా.

అమ్మమ్మ, “ఇందాక బగ్గీలో రక్తాన్ని ఎలా తుడిచారు దొరవారూ” అని అడిగింది.

వెంటనే ఏం చెయ్యాలో నాకు స్ట్రైక్ అయ్యింది. ఇదేదో బావుంది. నేనిప్పుడు అమ్మమ్మ వీపు డైరెక్టుగా ముట్టుకోవక్కర్లేదు అని నాలో నేను అనుకుంటూ, అని కొంచెం పచ్చగడ్డి పీక్కొచ్చి, సబ్బు రాసుకుని, వీపు రుద్దడం మొదలెట్టా.

ఐదు నిముషాల్లో వీపు మీదా, మెడ మీదా ఉన్న రక్తపు మరకలన్నీ పోయాయి కానీ అమ్మమ్మ జుట్టు మీద పడిన రక్తం అట్లానే అట్టలు కట్టి ఉంది.

నేను అమ్మమ్మతో అదే అనేసరికి, అమ్మమ్మ, “దొరవారూ… నన్ను ఇంకొంచెం లోతుకు తీసుకెళ్లండీ” అని అంది.

ఫర్ ఉవర్ కైండ్ ఇంఫర్మేషన్.. అమ్మమ్మ ఇప్పుడు టాప్ లెస్ ఉంది. మొల చుట్టూ నేను కట్ చేసిన జీన్స్ ప్యాంట్ ముక్క ఒక మైక్రో షార్టులా మాత్రమే ఉంది. అమ్మమ్మని ఇంకొంచెం లోతుకు తీసుకెళ్లాలీ అంటే నేను అమ్మమ్మని మళ్లీ నుంచోపెట్టి, నా భుజం సపోర్టుతో మళ్లీ కుంటాట ఆడించాలి.. లేదా రెండు చేతులతోనూ ఎత్తుకుని తీసుకెళ్లి కూర్చోబెట్టాలి. ఇందాక అంటే స్పోర్ట్స్ బ్రా ఉంది తన వంటికి. ఇప్పుడు అది లేదు. రెండు పద్ధతులలోనూ నాకు అమ్మమ్మ సళ్ల దర్శనం తప్పదు.

ఏంట్రా స్టార్టింగులో వీడు ఆకుకీ పూకుకీ తేడా తెలియదూ అన్నాడు, ఇప్పుడు సళ్ల దర్శనం అంటున్నాడూ? ఏంటబ్బా? అని ఏం అనుకోకండీ….

హైదరాబాద్లో పెరిగిన వాడిని. అదీ రెండు స్టేట్లలోనే అతి పెద్ద పాష్ కాలనీలో.. నా క్లాస్మేట్స్ చాలమంది రోజూ పబ్బులకి వెళ్తూ ఉంటారు. అమాయకుడిని కాదు. ఇచ్చిన మాటకి నిలబడి అమ్మాయిల జోలికి పోని వాడిని. ఆడవాళ్లు దగ్గర, చెట్టంత మగాడిని కూడా కుక్కలా వాళ్ల వెనకాలే తిప్పుకోవడానికి, ఏవిధమైన మారణాయుధాలు ఉన్నాయో నాకు తెలుసు. థీయరీలో 100/100 వస్తాయి నాకు. ప్రాక్టికల్స్ ఎప్పుడూ చెయ్యలేదు అంతే. ఇందాక అనుకోకుండా నా పెదాలు అమ్మమ్మ పెదాలకి తగిలినప్పుడు జరిగిందే నా ఫస్ట్ కిస్.

ఏదైతే అదే అయ్యిందీ అనుకుంటూ, కింద కూర్చున్న అమ్మమ్మని రెండు చేతులతోనూ పైకి ఎత్తుకుని, ఇంకొంచెం లోతుకి తీసుకెళ్లి కింద కూర్చోబెడుతూంటే, నా కుడి అరచెయ్యి వెళ్లి అమ్మమ్మ ఎద బంతులని బలంగా వత్తుకోవడమూ, అమ్మమ్మ వెంటనే సన్నగా “ఇస్సో” అంటూ తీయని మూలుగు వదలడమూ నాకు తెలుస్తూనే ఉంది.

అంతే కాదు. అమ్మమ్మని ఎత్తుకోగానే, జాకీలో పడుకున్న నా సుల్లిగాడు బలవడం కూడా తెలిసింది నాకు.

అమ్మమ్మ కొంచెం సిగ్గుపడుతూంటే, “ఆ.. ఆ.. ఆ… అర్థమయ్యింది. ఇప్పుడు నన్ను మళ్లీ తొయ్యకు. ఈసారి పడ్డావూ అంటే, కాలు విరగడం పక్కా. నేనే దూరంగా పోతున్నా” అంటూ ఒడ్డుకు పోయి, కొంచెం గడ్డి పీక్కుని, అమ్మమ్మకి కొంచెం ఎడంగా నీళ్లల్లోకి దిగి, నన్ను నేను శుభ్రంగా రుద్దుకోసాగాను.

నాకు సబ్బు లేకుండానే రక్తపు మరకలు పోసాగాయి. ఈలోపు అమ్మమ్మ, తలకి సబ్బు పట్టించి శుభ్రంగా తన జుట్టు రుద్దుకుని, అట్లానే నేనిచ్చిన గడ్డి పీచుతో ఫ్రంట్ పార్ట్ కూడా రుద్దేసుకుంది. ఇంక మిగిలింది నా తలే.

అదీ రుద్దుకుని, నేనో రెండు మునకలు మునిగి, సబ్బు మొత్తం వదుల్చుకుని, పైకి లేచి అమ్మమ్మనీ లేపడానికి వంగోబోతుంటే, అమ్మమ్మ, “ఒక్క నిముషం. నేను నా పాంట్ బెల్టూ, బటనూ విప్పేసా. కొద్దిగా ఏం అనుకోకుండా కింద దాకా లాగెయ్యరా దొరవారూ.. కింద కూడ రక్తపు మరకలున్నాయి రుద్దుకోవాలి” అంటూ నిస్సహాయంగా సిగ్గుపడుతూ అడిగింది.

నేను కళ్ళు మూసుకుని, రెండు చేతులూ జాగ్రత్తగా అమ్మమ్మ నడుమున్న చోటు వేసి, ఆ జీన్స్ ముక్కని సర్రున కిందకి గుంజేసరికి, నా ఖర్మకి, జీన్సుతో పాటు లోపల అమ్మమ్మ వేసుకున్న ప్యాంటీ కూడా ఊడి వచ్చేసింది.

అమ్మమ్మ సిగ్గుతో నాచేతిలోంచి వాటిని లాక్కోబోయేసరికి, అవి రెండూ నా చేతిలోంచి జారిపోయి, రెండూ వాగులో ప్రవాహానికి తేలుతూ కొట్టుకుపోసాగాయి. ఇక్కడే మీకో విషయం చెప్పుకోవాలి.

నాకు ఇప్పటికీ క్లారిటీ లేని డౌటు ఏంటంటే, అమ్మమ్మ సిగ్గుతో ప్యాంటీ పట్టుకున్న నా చెయ్యి గుంజిందా” లేక కావాలనే గుంజిందా? అని.

దరిమిలా ఎన్నిసార్లు ఈ విషయమై అడిగినా కూడా, “ఆ రోజు, మీ తాత తప్ప వేరే పురుషుడు అంతవరకూ చూడని నా అంగాంగ సౌందర్యాన్ని, అప్పనంగా ఫ్రీ షో చూసేశారుగా? ఇంక కావాలని జారిందా? లేక అనుకోకుండా జారిందా? అన్నది ఎందుకు దొరవారూ” అంటూ నా మీద సివంగిలా ఉరికేసి, తన 38″ పుచ్చకాయలతో నా మొహాన్ని కప్పేసి నన్ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసేసేది.

ఇంతకీ స్టార్టింగులో మీకో విషయం చెప్పా. గుర్తుందో లేదో. పాతిక గజాల దూరం నుంచి కూడా వాగులో కింద ఉన్న రాళ్లూ రప్పలూ క్రిష్టల్ క్లియర్ కనిపిస్తున్నాయీ అని.

ఇప్పుడు అమ్మమ్మ పూర్తిగా దిశమొలతో నడుంలోతు నీళ్లల్లో ఉంది. అదే అదే, పీకలోతువరకూ నీళ్లలో మునిగి తల మాత్రం బయట పెట్టుకుని కాళ్లు జాపుకుని కూర్చుని ఉంది. ఇప్పుడు నీటిలో కూర్చున్నా కూడా, శరీరపు వంపులతో సహా నాకు అమ్మమ్మ అందాలన్నీ స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. నాకు మళ్లీ జాకీలో చలనం మొదలయ్యింది.

అమ్మమ్మది చామనఛాయ శరీరపు రంగు. అడవి మనిషేమో, 55 ఏళ్లు అయినా ఎక్కడా బిగింపు సడలలేదు. విశాలమైన భుజాలు, పొడవాటి కంఠం, దానికిందే ముదురు గోధుమ రంగులో స్టిఫ్ఫుగా నుంచుని ఉన్న 38″ పుచ్చకాయలూ, వాటి మీద రెండంగుళాల మేర బ్రౌన్ కలర్ చక్రాలూ, వాటి మధ్యలో నల్ల కిస్మిస్ అంతంత ఉన్న రెండు డార్క్ బ్రౌన్ ముచికలూ..

కొంచెం కిందకి దిగితే, కొంచెం కూడా బొజ్జ లేకుండా ఫ్లాట్ గా ఉన్న పొట్ట, దాని మధ్యలో రూపాయి కాసంత బొక్క ఉన్న బొడ్డు. నడుము రెండు పక్కలా రెండు వంపులు ఆ బొడ్డుకి మరింత అందం చేకూరుస్తున్నాయి. నేను ఇంకా కిందకి చూడడానికి ప్రయత్నిస్తూంటే, అమ్మమ్మ కనిపెట్టేసింది.  

అమ్మమ్మ ఒక్కసారిగా నా మీదకి చెత్తో వాగులోని నీళ్లు జిమ్ముతూ, తన అందాలని కళ్లతోటే జుర్రేసుకుంటూన్న నన్ను డిస్టర్బ్ చేసి, “చూసింది చాలు దొరవారూ. వెళ్లి నాకొక టవల్ తెచ్చిపెట్టండి. అదే చేత్తో నా ఫ్రాకు తీసుకొచ్చి ఒడ్డున పెట్టండి. మీరు అప్పుడే బట్టలు వేసుకోకండి. నన్ను బయటకు తీసుకురావాలి కదా?” అంటూ నన్ను పొమ్మంది.

నేను అమ్మమ్మని, ఆమె అందాలనీ నేను చూడడం తను గమనించేసిందీ అని కొంచెం సిగ్గుపడుతూ, తల దించుకుని అక్కడ నుంచి వచ్చేసి, ఇందాక అమ్మమ్మ కోసం తీసిపెట్టిన ఫ్రాకు తోపాటు ఒక టవల్ పట్టుకుని వెళ్లి ఒడ్డున నుంచుని ఉన్నా.

ఈలోపు అమ్మమ్మ కింద కూడా శుభ్రం చేసుకుని, నాకనుమానం, పాస్ కూడా పోసేసినట్టుంది. ఎందుకంటే వాగులో కొంతమేర నీరు ఎల్లోగా మారి ప్రవహించడం చూశా.

అమ్మమ్మ “దొరవారూ” అని పిలిచాక, వాగునే చూస్తున్న నేను, నా ఆలోచనల్లోంచి బయటపడి, నేను వెంటనే ఫ్రాకు ఒడ్డు మీద పెట్టి, వాగులోకి వెళ్లి నంగా పుంగా ఉన్న అమ్మమ్మకి టవల్ ఇచ్చా.

అమ్మమ్మ టవల్ చుట్టబెట్టుకున్నాక, ఆల్మోస్ట్ నగ్నంగా ఉన్న అమ్మమ్మని ఎత్తుకోవడానికి సంశయిస్తూంటే, అమ్మమ్మ, “చూసింది అంతా చూసేసి, ఇప్పుడు సంశయం దేనికంట దొరవారూ? ఇంక మీరు చూడని భాగం ఏముందని?” అంటూ నా నెత్తినో మొట్టికాయ మొట్టి, “చూపించిన దానిని నాకు లేని సిగ్గు, చూసిన మీకు ఎందుకు అంట? అమ్మమ్మ ఏదో అనుకుంటోందీ అన్న సందేహము ఏదీ పెట్టుకోకుండా ఎత్తుకోండి. నన్ను ఇంకోసారి పడేశారూ అంటే, ఈసారి నా కాలు పూర్తిగా విరిగిపోతుంది” అని అంటూ, నా చెయ్యి పట్టుకుని నన్ను గుంజింది.

తరువాయి భాగం వరకూ సెలవ్..