స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
157
నేను ఆ మాటని కవర్ చేస్తూ, “ఏంటమ్మా? ఇందాక భ్రమర పిన్ని ఫోన్ చేసింది, నువ్వూ-నాన్నా ఇంకా వారం రోజులు అక్కడే ఉండాలి అంట కదా? ఏమైనా ప్రాబ్లెమా?” అని టాపిక్ డైవర్ట్ చేసా. అమ్మ కొంటెగా నవ్వుతూ, “నువ్వు దొంగవిరా కన్నలూ.. థాంక్స్! నాకు ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకుంటున్నందుకు, రోజూ పాలు అడిగి మరీ తాగుతున్నందుకు నిన్ను అర్జంటుగా హగ్ చేసుకోవాలీ అని ఉంది రా.. కానీ ఏం చేస్తాం? పొలిటీషియన్లతో పని. తాడో పేడో తేల్చి చావరు. ఎవడో ముఖ్యమైన వాడు వాడి ఊరు టూరుకి వెళ్లాడంట. వాడు వచ్చేదాకా వెయిట్ చెయయలి. తప్పదు” అంది.
అసలు కారణం నాకు తెలుసు కదా? దేవి. ఇప్పుడింక అడ్డు పడనూ అంది కదా? ఫోన్లో వెనకాల నుంచి నాన్నా-భ్రమరల గొంతులు వినిపిస్తూ ఉన్నాయి. “మావయ్యా” అంటూ అది నాన్నని ఏదో అడుగుతోంది. నేను నక్క మొహం దాని గొంతు వింటూనే పళ్లు పటపటా కొరుక్కుంటూ, పైకి, అమ్మకి భరోసా ఇస్తున్నట్టు, “ఏం పర్లేదమ్మా? ఈ ప్రాజెక్ట్ మనకే వస్తుంది లే. బొంబాయ్ ప్రాజెక్టులా కాదు. వర్రీ అవ్వకు. నేను జాగ్రత్తగానే ఉన్నా. మీరూ జాగ్రత్త” అంటూ అమ్మకి గుడ్ నైట్ చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి, కిందకి వచ్చేసరికి, అమ్మమ్మ-దేవిల రొమాన్స్ పీక్స్ లో ఉంది.
నేను వస్తూనే, గొంతు సవరించుకుంటూ, “అంతేలే! సమ్మగా దింపి బూజు దులుపుతా అంటే నాకు ఛాన్స్ ఇవ్వట్లేదు. బిడ్డా బిడ్డా అంటున్న దేవికి మాత్రం ఇస్తావు అంతే కదా? పక్షపాతి” అంటూ అమ్మమ్మని దెప్పడం మొదలెట్టేసరికి, అమ్మమ్మ ఉలిక్కిపడి, మెట్లమీదనుంచి కిందకి దిగుతున్న నన్ను చూసి సిగ్గుపడుతూ దూరం జరిగి కూర్చుంది. నేను దేవికీ అమ్మమ్మకీ మధ్యలో దూరి కూర్చుంటూ, దేవి మొహంలోకే సూటిగా చూస్తూ, నేనూ ఒక్కసారిగా అమ్మమ్మ నడుం పట్టుకుని, గుడ్డ బొమ్మని ఎత్తినట్టు ఎత్తి మా ఇద్దరి మధ్యలో కూలేసా.
నేను అమ్మమ్మని ఇంకా కెలుకుదాం అని ఏదో చెయ్యబోయే లోపల, వంటింట్లోంచి సన్నీ-లచ్చీ ఇద్దరూ రావడం చూసి ఆగిపోయి, దేవితో, “నిన్న రాత్రి మనం వేసిన ప్లాన్ చెప్పావా?” అని అడిగా. దేవి తలడ్డంగా ఊపింది. నేను అమ్మమ్మకి రవీందర్ గాడు చెబుతే, రాగిని రాసిన లిస్ట్ ఇచ్చి, దేవి ప్లాన్ ఎక్ష్ప్లెయిన్ చేసి, “ఇందులో 4 మొండి కేసులు ఉన్నాయి. నలుగురి మీదా ఓకే సారి వేటు పడాలి. దేవి, రాగిణీ, నేనూ ముగ్గురిని చూసుకుంటాం. 4వ వాడిని నువ్వు లేపుతావా?” అని అడిగా. అమ్మమ్మ, మా వైపు మార్చి మార్చి చూస్తూ ఉంది. మరి డైరెక్టుగా మర్డర్ చెయ్యి …
