( రాజు కోపంతో రాజమందిరం చేరుకుని దొరికినదానిని పగలగొట్టేస్తున్నాడు – సైన్యాధ్యక్షుడా …… ఏమిచేస్తావో ఎంతమందితో వెళతావో తెలియదు వాడు సూర్యోదయాన్ని చూడకూడదు – వాడు బ్రతికి ఉన్నంతసేపూ నాకు మనస్సాoతి లేదు – ఆహారంలో విషం కలిపి అయినా చంపేయ్యండి ……
సైన్యాధ్యక్షుడు : చిత్తం ప్రభూ ……
అది కుదరని పని ప్రభూ …… అంటూ మంత్రి వచ్చాడు – ఇప్పటివరకూ మనకు మద్దతిస్తున్న ప్రజలంతా కూడా వాడి వీరత్వానికి గులాం అయిపోయారు పైగా మన చుట్టుప్రక్కల రాజ్యాల నుండి వచ్చిన ప్రజలు తరువాతి పోటీలకోసం – ఆ పోటీలలో అతడి వీరత్వం చూడటం కోసమే రావాలని చర్చించుకుంటున్నారు – ఖచ్చితంగా మూడు పర్యాయాలలో పోటీలు నెగ్గి స్వేచ్ఛను మీ వరాలను పొందుతాడని అనుకుంటున్నారు .
రాజు : తదుపరి పోటీలు మలి ఏడాదికే కదా ……
మంత్రి : అవును ప్రభూ …… , మలి ఏడాది జరిగే పోటీలలో వీడు కనుక లేకపోతే మనం నిర్వహించే పోటీలను ఎవ్వరూ నమ్మరు – వీక్షించడానికి రారు – పోటీల ద్వారామన రాజ్య ఆదాయం ఎంతో తెలుసా అంటూ ఒక సైగ చెయ్యడంతో రాజు ముందు కుప్పలు కుప్పలుగా సంపదను కురిపించారు భటులు ……. , ఈ సంపదతో మన రాజ్యం ఎంతకైనా విస్తరించుకుంటూ వెళ్ళవచ్చు – మనమే పెత్తనం కావచ్చు …….. , ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో గనుక మనం అతడిని ఏమైనా చేస్తే మీపైననే వస్తుంది – క్షమించండి మిమ్మల్ని పిరికి రాజు అంటారు – గుంటకాడ నక్కల్లా ఎదురుచూస్తున్న రాజ్యాలు మనపై దండెత్తుతాయి .
రాజు : లేదు లేదు అలా జరగడానికి వీలులేదు – అయితే మనం వాడిని ఏమీచెయ్యలేమా ? – చిలుక వినలేదుకదా …… దాని మాటలకు నిద్రకూడా రాదు .
భటులు : లేదు ప్రభూ …….
మంత్రి : ఏమిచేసినా పోటీలలోనే చెయ్యాలి ప్రభూ …… , 12 పక్షముల సమయం ఉంది వాడి అంతుచూసే వీరాధివీరులను తయారుచేద్దాము .
రాజు : అవును తయారుచేద్దాము – అంతవరకూ వాడిని చీకటి కారాగారంలోనే చిత్రహింసలు పెట్టండి కానీ చంపకండి ) .
పెద్ద సంఖ్యలో భటులు వచ్చి మా అందరినీ కారాగారంలో వదిలి రెండుమూడు తాళాలు వేయడమే కాకుండా మూడింతల భద్రతను కట్టుదిట్టం చేశారు , బానిసలారా …… వాడికి మద్దతు ఇచ్చి మహారాజు గారి కోపాగ్నికి లోనయ్యారు , తదుపరి పోటీలవరకూ వాడితోపాటు మీకు …
