Minor Raja Part 1 | Telugu Srungara Kathalu

స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు….      

-x-x-x-

Join our Telegram Channel

పరిచయం

నా పేరు కుమార్ రాజా ….. .  ముద్దు పేర్లు దొరవారు (అమ్మమ్మ మాత్రమే పిలుస్తుంది), నాన్నలూ (అమ్మా-అన్నయ్యా మాత్రమే పిలుస్తారు), మైనర్ రాజా (నాతో పడుకున్న ప్రతీ ఆడదీ నన్ను ముద్దుగా పిలిచే పేరు)

పోయిన వారమే ఓటరు కార్డూ, డ్రైవింగ్ లైసెన్సూ వచ్చాయి.

లైసెన్సు బిళ్ల అయితే పోయిన వారమే వచ్చింది కానీ నేను డ్రైవింగు ఎప్పుడో మొదలెట్టేశాను. ఆల్రెడీ రెండు యూనిట్లలో ప్రొడక్షన్ కూడా స్టార్టయ్యిపోయింది. ముగ్గురు పైప్ లైన్లో ఉన్నారు. ఒక యూనిట్లో కవలలు. ఇంకో యూనిట్లో ఒక్కరే.

ముఖ్య పాత్రల పరిచయం:

తాతయ్య (అమ్మకి నాన్న): పెద కుమార్ రాజా – పెద్ద జమీందార్ (లేట్). పేరుకే జమీందార్. నేను చిన్న మైనర్ రాజాని అయితే మా తాత పెద్ద మైనర్ రాజా.. కోక కనిపిస్తే పైకి ఎత్తేవరకూ ఊరుకునేవాడు కాదు.

అమ్మమ్మ: రత్నమాలా దేవి, వయసు 55. అసలు పేరు గోరింక.  భిల్లు తెగకి చెందినది. ఆటవికురాలు.  మాంఛి కంచు. చేతిలో ఓ బాణా కర్ర ఉంటే, ఈ వయసులో కూడా పదిమంది జమాజెట్టీల్లాంటి వస్తాదులని తొంగోపెట్టెయ్యగలదు. అందరికీ అర్థం అయ్యే భాషలో చెప్పాలంటే, మా అమ్మమ్మ బాహుబలిలో రాజమాత శివగామి దేవి అన్నమాట.

మా నాన్నకి స్వయానా అక్క. శ్రీ శ్రీ శ్రీ చిన్న కుమార్రాజా గారు అనగా నా మొదటి తొడ సంబంధం. నాకు కామసూత్రాన్ని నేర్పిన కామగురువు.  38-34-42 X X X L సైజులతో నడిచే కామిస్టు అమ్మమ్మ.  వయసు 55 అయినా స్వతహాగా కాయకష్టం చేసి పెంచిన శరీరం ఏమో, చూడడానికి 43-44 ఏళ్ల ముదర ప్రౌఢలా ఉంటుంది.  రోజుకి కనీసం ఒక్కసారైనా ఆ లేల్యాండు బండిని ఎక్కి తోలందే నాకు నిద్ర పట్టదు.  

మామ్మా – తాతా: భిల్లు తెగ ఆటవికులు.  ఎప్పుడో బకెట్లు తన్నేశారు కనుక వాళ్ల వివరాలు అప్రస్తుతం.

నాన్న: రామారావ్ (లేట్). అసలు పేరు భేరు.  భిల్లు జాతివాడు. ఇప్పుడు బ్రతికుంటే వయసు 52.  మూడేళ్ల క్రితం కోవిడ్ సెకండ్ వేవ్ లో మా నాన్న టిక్కెట్ చిరిగిపోయింది.

అమ్మ : కుసుమ వయసు 42.  పేరుకే 40+. చూడడానికి 30-32 ఏళ్ల ప్రౌఢలా పిటపిటలాడే మాంఛి కసక్కు ఫిగర్. 38-30-42 సైజులతో నాకోసం వచ్చే నా ఫ్రెండ్స్ చడ్డీల్లోనే కార్చేసుకునేంత మదవతి  అమ్మ.   నా రెండో తొడ సంబంధం. ఢిల్లీలో బిజినెస్ మీటింగ్ అటెండ్ అయ్యి వచ్చిన అమ్మ కి ముందర, అమ్మ నుంచి నాకూ, నా నుంచి నాన్నకీ కోవిడ్ అంటుకుని చనిపోయాడు నాన్న.  నాకూ అమ్మకీమాత్రం ఎటువంటి కోవిడ్ లక్షణాలూ కనిపించకపోయేసరికి,  దెబ్బకి నన్నూ అమ్మనీ నాన్న పెద్ద దినం అయ్యేవరకూ, అంటే అంటరానివాళ్ల లెక్క అమ్మా వాళ్ల బెడ్రూంలోకి తోసేసి లాక్ చేసి హోం క్వారంటైన్లో పడేశారు అందరూ. ఆ క్వారంటైన్లోనే, నాన్న పోయిన వారం రోజుల్లోనే, నాతో ఒంటరిగా ఉన్న అమ్మని నేను కెలికేసి మరీ ఎక్కేశా. వివరాలు తర్వాత వస్తాయి లెండి. డిసెప్పాయింట్ కాకండి ప్లీజ్.

అన్న : గోవింద్. వయసు 25.  లండన్లో యం.బీ.ఏ వెలగబెడతానని వెళ్లి 4 ఏళ్లయ్యింది! ఇంట్లోనేమో ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు అనుకుంటున్నారు! నాకు మాత్రమే తెల్సిన విషయం ఏంటంటే అక్కడ ఒకసారి మందెక్కువయ్యి కామ్య అనే బీహారీ పిల్లని కెలికితే, ఆమె కుటుంబీకులు వీడిని ఎత్తుకుపోయి ఆమెతో రాక్షస వివాహం జరిపించేసరికి వీడి చదువు సంక నాకిపోయింది! ప్రస్తుతం డే టైం కామ్య వదిన వాళ్ల రెస్టారెంట్లో క్యాషియర్గా, నైట్ టైం క్యాబ్ డ్రైవర్ గా డబుల్ డ్యూటీ చేస్తున్నాడు.  వీడి కష్టాల కథ ముందు ముందు మీకే తెలుస్తుంది లెండి. అన్నట్టు, నాకు తప్ప, మా అన్నగాడి పెళ్లి అడ్వంచర్ ఇంకా మా ఇంట్లో ఎవరికీ తెలియదు..

వదిన: కామ్య వయసు 27. యూకే సిటిజన్. వాళ్ల అమ్మా నాన్నా బీహార్లో పూర్ణియా అనే భీభత్స భయంకర ఫ్యాక్షన్ ఏరియా నుంచి పారిపోయి లండన్లో ఓ రెస్టారెంట్ పెట్టుకుని సెటిలయ్యిపోయారు. లండన్లో ఓ మోస్తరు ఆస్తిపాస్తులే ఉన్నాయిలెండి. ఇక వదిన ఫిగర్ విషయానికి వస్తే, అన్నగాడు వీడియో కాల్స్ లో చూపించినప్పుడు చూడడమే.  కాలు బారు మనిషి. పొడుగ్గా చూడడానికి పూజ హెగ్డేలా ఉంటుంది.  పెళ్లయ్యి మూడేళ్లయ్యినా ఇంకా పిల్లలు లేరు.  వీళ్లే ఇప్పుడప్పుడే వద్దనుకున్నారో, లేక ఇంకేదైనా సమస్యో నాకు తెలియదు.

ఇంక ఈ కథకి హీరోని. నా పేరు కుమార్ రాజా.  వయసు: 18 ఏళ్ల 9 నెలలు. ఎత్తు ఐదడుగుల 11 అంగుళాలు. షూస్ వేస్తే ఆరు దాటేస్తాను.  బరువు 81 కిలోలు.  మా తాత పుట్టిన నక్షత్రంలో మా తాత పుట్టిన రోజునే పుట్టానూ అని నాకు మా తాత పేరే పెట్టారు.  పేరే కాదు బుద్ధులూ మా తాతవే.  గుర్రపు బగ్గీ లేని మైనర్ రాజాని నేను. నాకున్న బ్యాడ్ హ్యాబిట్స్ వల్ల, రెండేళ్ల ఇంటరు మూడో సంవత్సరం చదువుతున్నా

ప్రవృత్తి: అందమైన ఆంటీలని గోకి, వీలుంటే వాళ్లకి కడుపులు చెయ్యడం …. ఆంటీలని గోకనప్పుడు జిమ్ములో దూరి కండలు పెంచడం. అదీ బోర్ కొడితే కరాటే షరాటే కర్ర సామూ గిర్రసామూ మర్మకళా గిర్మ కళా లాంటివి ప్రాక్టీసు చెయ్యడం. ఇదే నా దిన చర్య.

ఆస్తి – పాస్తులు : లెక్కలేనంత. ఒకప్పటి జమీందార్ల కుటుంబానికి ఉన్న ఇద్దరే ఇద్దరు వారసుల్లో నేను ఒకడిని.

మిగిలిన పాత్రలు సందర్భానుసారం వచ్చి వెళ్లిపోతూ ఉంటాయి.  

తరువాయి భాగంలో కథలోకి వెళ్లిపోదామండీ…. అప్పటివరకూ సెలవు.

స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు..

1

ఈ కథ సుమారు 44-45 ఏళ్ల క్రితం మా అమ్మమ్మ పెద్దమనిషి అయ్యిన రెండు సంవత్సరాలకి మొదలయ్యింది.  

మా తాత అంటే అమ్మా వాళ్ల నాన్న పెద్ద కుమార్ రాజా.. పెద్ద జమీందారీ వంశపు ఏకైక వారసుడు. అప్పట్లోనే కోటాను కోట్ల ఆస్తులు ఉండేవి తాతకి.    

వాళ్ల నాన్నా-అమ్మా దీవాణం నడపడంలో పడిపోయి పెద్దగా పట్టించుకోకపోవడం మూలానా మా తాత పరమ తుంటరి వాడయ్యిపోయాడు.  పెద్ద మైనర్ రాజా అనేవారు తాతని. ఓ రంగు రంగుల ఒంటి గుర్రపు బగ్గీ తోలుకుంటూ చుట్టుపక్కల ఊళ్లల్లో తిరుగుతూ రోజుకో చిలకని కొట్టుకుని రసాలు జుర్రుకునేవాడు. తన ఇరవయ్యేళ్లకే సెంచురీ కొట్టేశాడంటే ఎంతటి రసికుడో అర్థం చేసుకోండి.  

మా తాత పెద్ద కుమార్రాజా వారు ఒకసారి అడవిలో వేటకి వెళ్లినప్పుడు, అక్కడ భిల్లుజాతి యువతి అయిన అమ్మమ్మని  చూసి ఆమె అందానికి అదిరిపోయి, ఏటిలో స్నానం చేస్తున్నఅమ్మమ్మని  బలవంతంగా అనుభవించేశాడు.

జన్మతహః ఆటవికురాలు అయిన అమ్మమ్మ ధైర్యంతో తాతకి ఎదురు తిరిగి  ఏదో వశీకరణ పసరు పెట్టిందీ అని, ఆ క్షణం నుంచీ అమ్మమ్మకి కట్టు బానిసగా మారిపోయి, అమ్మమ్మని పెళ్లి చేసుకుని ఇంటికి తీసుకొచ్చాడూ అని ఊర్లో ఉన్న ముసలోళ్లు అమ్మమ్మని చూసినప్పుడల్లా గొణుక్కునే మాటలు.

అదేం కాదు, భిల్లులే బలవంతాన పెళ్లి చేసి పంపించారూ, అంతే కాదు. తాత చేత వాళ్ల దేవత మీద ప్రమాణం చేయించుకుని మరీ పంపించారు, అది మీరితే రక్తం కక్కుకుని చచ్చిపోతాడూ అన్న భయంతో తన కామ బుద్ధిని వదిలిపెట్టి అమ్మమ్మతో సవ్యంగా కాపురం చేశాడూ అని ఇంకో టాక్.

ఏది ఏమైనా, అమ్మ 8వ తరగతి చదువుకునేప్పుడు, అడవిలో వేటకి వెళ్లిన తాత శవం అయ్యి తిరిగొచ్చాడు.  అడవిలో అన్నలే వేసేశారూ అని కొందరూ, లేదు లేదు,  భిల్లుజాతి అమ్మవారి ముందు చేసిన ప్రమాణం మీరి అడవిలో ఎవరో గిరిజన స్త్రీని బలవంతం చేయబోతే, రక్తం కక్కుకుని చనిపోయాడని కొందరు అనుకోవడం నాకు తెలుసు.  

తాత మరణించిన ఏడాదిలోపలే, ఇంకా చదువుకుంటున్న అమ్మకి తన తమ్ముడైన భేరు ని ఇచ్చి పెళ్లి చేసి, తన తమ్ముడిని ఇల్లరికం తెచ్చేసుకుంది. అట్లానే, ఆస్తి కాజేద్దాం అని చూస్తున్న దాయదులందరినీ ఒక్క లైనులోకి తీసుకొచ్చి, ఆస్తి కోసం ఎవ్వరూ ఎవ్వరినీ చంపకుండా ఉండేందుకు, ఆస్తి మొత్తాన్ని ఓ ట్రస్టు కి బదలాయించి, వచ్చే రాబడిని అందరికీ సమంగా పంచాలని తీర్మానం చేసి అందుకు అణుగుణంగా ట్రస్టు ఏర్పరిచి, ఆస్థి బదలాయింపు చేసేసింది.  

అయినా కూడా జమీందార్ భార్య కనుక, ఆ ఆస్థిలోంచి ముందరే ఓ 100 కోట్ల ఆస్తీ, అట్లాగే ప్యాలెస్సులూ మా అమ్మ పేరునా, ఆ తర్వాత తనకి పుట్టబోయే సంతానానికీ సమంగా చెందేట్టు వీలునామా రాసేసి దాన్ని రిజిస్టరు కూడా చేయించేసింది.  

కాల క్రమేణా అమ్మమ్మ డైరెక్షన్లో, ఆటవికుడైన నాన్న పెద్ద చదువులు చదివి రామారావుగా మారి ప్రయోజకుడిగా మారి అమ్మమ్మకి జమీ నిర్వహణలో చేదోడు వాదోడు అయ్యాడు.  ఇంకో పక్క అమ్మ డిగ్రీతోనే ఆగిపోకుండా, యం.బీ.ఏ చేసేసి తన తెలివితేటలతో మా ఆస్తిపాస్తులని రెట్టింపు చేసేసి, ప్రస్తుతం సుమారు 1200 కోట్లకి చేర్చింది. మాకు ఉన్నఆస్తులలో రెండు గనులు, ఒక సిమ్మెంటు ఫ్యాక్టరీ, ఒక కార్పొరేట్ హాస్పిటల్ చైన్, ఒక ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ చైన్ ఇంపార్టెంట్.  

ఇంత పెద్ద స్వయంకృషి సినిమాలోనూ అమ్మా-నాన్న రెండు మూడు డ్యూయట్లు పాడుకునేసరికి ముందర నా అన్నగాడూ, ఆ తర్వతా శ్రీ శ్రీ శ్రీ మహారాజులుంగారూ పుట్టేశాము.
 
ఇంత ఆస్తిపరులయ్యి ఉండీ మరి మీ అన్న డే టైం హోటల్లోనూ, నైట్ టైం క్యాబ్ డ్రైవర్గానూ ఎందుకు పంచేస్తున్నాడని అనుమానం రావొచ్చు.  అది ఎందుకో తెలుసుకోవాలంటే కొద్ది భాగాలు ఓపిక పట్టాలండీ.

అమావాస్యకీ పౌర్ణమికీ బుక్కు తెరిచి చదవడం మాత్రమే కాకుండా, నాకింకో వ్యాపకం కూడా ఉంది అని చెప్పాను కదండీ.  మా తాత పేరు పెట్టుకున్నందుకు, ఆయన పేరు నిలబెడుతూ, కనిపించిన ప్రతీ కసక్కు ఆంటీని గోకి గీకి, వాళ్లకి కడుపులు చేయ్యడమే నేను ఇంటర్ మూడో ఏడాది కూడా చదవడానికి మెయిన్ రీజన్.  మా కాలేజీలో పని చేసే ఆయాల దగ్గర్నించీ కాలేజ్ ప్రిన్సిపాల్ వరకూ ఏ ఆంటీనీ వదల్లేదు నేను. అందరూ నాతో పడుకున్నవారే.

అయినా ఇంటర్ పాస్ అవ్వలేదేంట్రా? అని మాత్రం అడకకండి. ఇంటర్ అవ్వగానే నన్ను మా అన్నగాడి దగ్గరకి పంపించేస్తానూ అని అమ్మమ్మ నాకు ఇచ్చిన వార్నింగే నేను ఇంటర్ మూడోసారి రాయడానికి మెయిన్ రీజన్.  ఇంకో డౌటు కూడా వచ్చే ఉంటుంది.  కోటీశ్వరుడూ అంటున్నావు, వయసులో ఉన్నావూ అంటున్నావు.  ఆంటీలని మాత్రమే ఎందుకు గోకుతున్నావూ అనే కదా?

యస్. దానికీ ఉపకథ ఉంది. మొదటికోవిడ్ లాక్ డౌన్ తర్వాత పెట్టిన 10వ తరగతి పరీక్షలని ఏదో తూ తూ మంత్రంగా రాసి పాసయ్యిన వెంటనే అమ్మమ్మ నన్నొక్కడినీ అడవిలోని భిల్లుదేవత గుడికి తీసుకెళ్లి, నా చేత, కట్టుకోబోయే అమ్మయిని తప్ప నా జీవితంలో మరో పెళ్లికాని పిల్లని గోకను కాక గోకను అని ఆ దేవత ముందర ఒట్టేయించేసింది. అన్నట్టు ఇదే ఒట్టు మా అన్న 10వ తరగతి పాస్ అవ్వగానే, వాడి చేత కూడా వేయించింది లెండి మా అమ్మమ్మ.

నేనూ మా అన్న ఒట్టైతే వేశాం కానీ, అందులో ఉన్న లకూనాని పట్టుకుంది నేను మాత్రమే. పెళ్లికాని పిల్లలని గోకద్దూ అని ఒట్టు వేశా కానీ, పెళ్లయిన వాళ్లని గోకనూ అని ఎక్కడా ఒట్టు పెట్టలేదు కదండీ.. అందుకే నాకున్న మా తాత లక్షణాలన్నీ వాడేసి, నా జీవితంలో ఫస్టు ఫస్టు దెంగింది మా అమ్మమ్మనే.  అమ్మమ్మ ఊరందరికీ రాక్షసీ, ఆడ పులి. కానీ ఇప్పుడు… నేనొక్కడినీ ఉన్నప్పుడు, నా ముందర మాత్రం మా ముసిల్ది ఒక పుస్సీ క్యాట్. అమ్మమ్మతో నా అడవి ప్రయాణం తరువాయి భాగాల్లో కవర్ చేస్తా.

నేను అక్కడితో ఆగక, మనిషి రక్తం మరిగిన పులిలా మారిపోయి, ఆ తర్వాత తర్వాత మా అమ్మనీ గోకేసా. అక్కడితోనే ఆగకుండా ఒక్కొక్కళ్ళుగా నా జీవితంలోకి వచ్చిన పెళ్ళయిన ఆడవాళ్లందరినీ గోకేసా. ఎవరైనా కానీ. ఒకళ్లనీ వదల్లేదు.  ఒకసారి సిటీ బసెక్కితే, కండక్టర్ ఆడ లేడీసు. ఆమెని గోకడానికి వాళ్ల ఊళ్లో బుడగలూ బూరలూ అమ్మేవాడిగా మారిపోయి వారం రోజులు బీటు వేసి మరీ పడేశా. ఇప్పుడు ఆమె కడుపులోనే కవలలు పెరుగుతున్నారు.  

ఇంకోసారి, రాంగ్ రూట్లో హెల్మెట్ లేకుండా వెళ్తున్న నన్ను పట్టుకున్న కానిస్టేబుల్ కోసం, దొంగగా మారిపోయి వాళ్లింట్లో ఆమె వేసుకునే బ్రాలూ ప్యాంటీలూ దొంగిలించి, వాటిమీద మాంఛి మాంఛి డిజైన్లు వేసి, వాటిని ఆమెకే గిఫ్టుగా పంపించి మరీ ఆమెని పడేశా.  ఇప్పుడు తనకి ఎనిమిదో నెల. వచ్చే నెల్లో తనకి డెలివెరీ డేట్ ఇచ్చారు.

మధ్యలోంచి నా కామపురాణం చెబుతే అర్థం కాదు కానీ, మొదటినుంచీ చెప్పుకుంటూ ముందర ఫ్లాష్బ్యాక్ అంతా కానిచ్చేసి, ప్రస్తుతానికి వస్తాను.

నా కామదండయాత్ర కోవిడ్ మొదటి లాక్ డౌన్ ముగిసిన 10/15 రోజులకి మొదలయ్యింది.  గవర్నమెంటు “10 అందరూ పాస్.  ఇంటర్లోకి అప్లై చేసుకోండి” అని జీవో పాస్ చేసిన రోజునుంచీ నా పురాణం మొదలెట్టబోతున్నా.

నిజం చెప్పాలంటే, నేను ఆ రోజున ఆకుకీ పూకుకీ తేడాకూడా తెలియని వాడిని.  ఆన్లైన్లో గేములు తప్ప, బెడ్రూం గేముల గురించి ఏమీ తెలియని వాడిని.  

ఒక వారం. ఒకే ఒక వారంలో నా జీవితం మొత్తం మారిపోతుందని కల్లో కూడా నేనస్సలు ఊహించలేదు.

మన కామపురాణ ప్రయాణం తరువాయి భాగంలో మొదలెట్టేదామండీ.  అప్పటి వరకూ సెలవ్..  

స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు..

2

ఆ రోజు నా 10వ తరగతి రిజల్ట్స్ అదే అదే జీవో వచ్చిన రోజు.  వాయిదా పడీ పడీ, మూన్నెళ్ల లేటుగా జరగబోతున్న పరీక్షలకి, లాక్డౌన్లో ఓటీటీలలో అన్ని భాషల్లోని అడ్డమైన సీరియల్సూ చూసి చూసి మైండు పూర్తిగా దొబ్బెట్టుకుని ప్రిపేర్ అయిన పరీక్షలు. స్టూడెంట్లని అంత టెన్షనూ పెట్టి, చివరికి “మీ పరీక్షలన్నీ క్యాన్సిల్.  ఇంటర్నల్ మార్కులతో మీరు ఇంటర్లో జాయిన్ అయిపోవచ్చు” అని నాలాంటి బద్ధకస్తుల నెత్తిన పాలు పోసిన రోజు. అప్పటికి అన్నగాడు లండన్ వెళ్లి నాలుగు నెలలు అయిపోయింది. 10వ తరగతి పరీక్షలు క్యాన్సిల్ చేసేసి బాగా చదివినవాళ్లతో పాటు పనికిమాలిన దద్దిలని కూడా పైకి తోసేశారన్న తిక్కలో అమ్మా – నాన్నా మొక్కుబడిగా నాకు కంగ్రాట్స్ చెప్పి వాళ్ల వాళ్ల పనులలో బిజీ అయిపోయిన రోజు.

అమ్మమ్మ నా నోట్లో పంచదార పోసి “వారానికి సరిపడా బట్టలు సర్దుకో. మనం ఊరు వెళ్తున్నాం” అని ఆర్డర్ వేసిన రోజు. అమ్మా-నాన్నా అమ్మమ్మ వైపు అనుమానంగా చూసేసరికి, “వీడూ 10 పాస్ ఐతే కులదేవత దేవళానికి తీసుకుని వస్తా అని మొక్కుకున్నానర్రా. ఇవాళే బయలుదేరి ఓ వారం పది రోజుల్లో వెనక్కి వచ్చేస్తాం.  అప్పటివరకూ జాగ్రత్తగా ఉండండి” అని అమ్మకీ నాన్నకీ చెప్పి, బోలెడు కార్లు ఉండగా, మా తాత వాడిన అంబాసిడర్ కార్ తీసి తనే స్వయంగా డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చుని నాకోసం వెయిట్ చెయ్యసాగింది.

నేను బ్యాగ్ సర్దుకుని వచ్చేసరికి అమ్మమ్మని డ్రైవింగ్ సీట్లో చూసి రవ్వంత ఆశ్చర్యపోయా.  అమ్మమ్మ ఎక్కడకి బయలుదేరినా ముందు రెండు కార్లు వెనక రెండు కార్లు కంపల్సరీ ఉండాల్సిందే. అట్లాంటిది అమ్మమ్మ స్వయంగా డ్రైవ్ చెయ్యడానికి సిద్ధపడేసరికి, నేను అనుమాన పడుతూ “అమ్మమ్మా. మనిద్దరమే ఊరికి వెళ్తున్నామా?” అని అనుమానంగా అడిగా. అమ్మమ్మ రవ్వంత అసహనంగా “మందీ మార్బలం లేకపోతే దొరవారు నాతో ఊరికి రారా ఏంటీ ఇప్పుడు?” అని అడిగింది

నేను: “అదేం లేదు అమ్మమ్మా.. మనం జమీందరులం. డాబూ దర్పం ఉండి తీరాలి అని నువ్వే నాకు నేర్పావు కదా. ఇప్పుడు మనిద్దరమే అనేసరికి చిన్న సందేహం వచ్చిందే” అని నా చేతిలోని బ్యాగ్ కార్ వెనక సీటులో పడేస్తూ, అమ్మమ్మ పక్కనే ముందు సీట్లో సెటిలయ్యా. అమ్మమ్మ కార్ స్టార్ట్ చేసి, మౌనంగా నడపసాగింది. నేను నాకున్న నోటి తీట కొద్దీ అమ్మమ్మని కెలుకుతూ ప్రశ్నల మీద ప్రశ్నలు అడుగుతూనే ఉన్నా.  అమ్మమ్మ చాలావరకూ నా ప్రశ్నలకి జవాబులు ఇస్తూనే డ్రైవ్ చెయ్యసాగింది.  

కారు అంబాసిడర్ అన్న మాటే కానీ బండి ఫుల్లు కండీషన్లో ఉంది. అమ్మమ్మ అవలీలగా 80 స్పీడులో డ్రైవ్ చేస్తోంది.  విండోలోంచి వచ్చే చల్లగాలికి నేనెప్పుడు నిద్రపోయానో నాకే తెలియదు.  కళ్లు తెరిచి చూసేసరికి, కార్ విజయవాడలో ఎంటర్ అవుతోంది.

అమ్మమ్మ ఒకచేత్తో స్టీరింగ్ కంట్రోల్ చేస్తూనే, రెండో చేత్తో నా తల నిమురుతూ, “దొరవారూ.. నిద్ర మంచిగా పట్టిందా? భోజనం వేళయ్యింది. ఆగి తిందామా?” అని అడిగింది.  నేను ఒళ్లు విరుచుకుంటూ “అమ్మమ్మా. ముందర నాకు పాస్ వస్తోందే.  కార్ పక్కకి ఎక్కడైనా ఆపవే పోసుకుని వస్తా” అని గొణిగేసరికి, అమ్మమ్మ కార్ పక్కకి తీసి ఆపేసరికి,నేను కార్ డోర్ తెరుచుకుని పరిగెత్తుకుంటూ రోడ్డు పక్కన ఆగి ఉన్న ఓ లారీ వెనక్కి వెళ్లి పిస్సు కొట్టుకుని వచ్చి కారెక్కా.

అమ్మమ్మ ఓ జానపదాన్ని కూని రాగం తీస్తూ కార్ మళ్లీ స్టార్ట్ చేసి స్పీడుగా విజయవాడలో ఎంటర్ అయ్యి, కారుని తిన్నగా ప్రకాశం రోడ్డులోకి అదేనండీ అన్నపూర్ణా శకుంతలా థియేటర్లు ఉండేవిగా ఆ రోడ్డులోకి తిప్పి, సందుల్లోకి తీసుకెళ్లి, మోడ్రన్ కేఫ్ బ్యాక్ సైడ్ పార్క్ చేసి, నా చెయ్యి పట్టుకుని ఏసీ సెక్షన్లోకి నడిచింది.

బీసెంటు రోడ్దు మాడ్రన్ కేఫ్. నాకు ఈ హోటల్లో సాంబార్ ఇడ్లీ ఎంత ఇష్టమో అమ్మమ్మకి తెలుసు. అందుకే ఇక్కడకి తీసుకొచ్చింది అని అనుకుంటూ వచ్చిన వెయిటర్కి ఒక ప్లేట్ సాంబార్ ఇడ్లీ అని అమ్మమ్మ వైపు చూడకుండా ఠక్కున ఆర్డర్ ఇచ్చేశా.  అమ్మమ్మ మాత్రం రవ్వదోశ చెప్పుకుంది.  నేనో ప్లేట్ ఇడ్లీ, ఓ సింగిల్ వడ ఓ బకెట్టు సాంబార్ తాగేసరికి, అమ్మమ్మ తన దోశ కంప్లీట్ చేసుకుని నాకొక బాదం పాలు, తనకొక స్ట్రాంగ్ కాఫీ ఆర్డర్ చేసింది.  

మా లంచ్ కం బ్రేక్ఫాస్ట్ ముగించేస్కుని, మళ్లీ అమ్మమ్మ కార్ స్టార్ట్ చేసి కనక దుర్గమ్మ వారధి మీదనుంచి మంగళగిరి-గుంటూర్ మీదుగా మా ఊరి వైపు డ్రైవ్ చెయ్యసాగింది.  ఇంతకీ మా ఊరేంటో చెప్పలేదు కదా? యెర్రగొండపాలెం దాటాక నల్లమల్ల అడవిలో ఓ 20 కిలోమీటర్లు పోయాక వస్తుంది దొరవారిపల్లె. అక్కడ మా ఎస్టేటూ, రెండు ప్యాలెస్సులూ తప్పితే ఏమీ ఉండవు.  ఆ ఊర్లో ఉన్నవాళ్లందరూ మా దగ్గర పనిచేసే వాళ్లే.  పరాయి వాళ్లెవ్వరూ అక్కడ ఉండరు.  

గుంటూర్ నుంచి వినుకొండ, యెర్రగొండపాలెం మీదుగా చీకట్లు ముసురుకుంటుండగా మేం మా ఎస్టేటు చేరుకున్నాం.  నాన్న ఫోన్ చేసి చెప్పినట్టున్నాడు. మేము వెళ్లే సరికి, అక్కడ ఎస్టేటు మేనేజర్, తన భార్యతో మాకు స్వాగతం చెప్పడానికి పూల దండలతో రెడీగా ఉన్నాడు.  అమ్మమ్మ కార్ ఆపగానే, ఒక పాలేరు పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి కార్ డోర్ తెరిచి, వెనక్కి వెళ్లి చేతులు కట్టుకుని నిలబడ్డాడు.

అమ్మమ్మ కార్ దిగి చుట్టూ చూస్తూ, “మేనేజర్ గారూ… తెల్లవారుతూనే నేనూ, దొరవారూ అడవిలోకి వెళ్లాలి. గుర్రపు బగ్గీని సిద్ధపరచండి” అని ఆర్డర్ వేసి, “దొరవారూ రండి” అంటూ ఠీవిగా నడుస్తూ వాకిట్లోకి వెళ్లేసరికి, మ్యానేజర్ భార్య మాకు హారతి ఇచ్చి బొట్టులు పెట్టి లోపలకి ఆహ్వానం పలికింది.  అమ్మమ్మకి ఈ రాచ మర్యాదలు కొత్త కావు కానీ నాకు కొత్తే. ఎప్పుడో నా పసితనంలో ఇక్కడకి వచ్చినట్టు గుర్తు.  నా బాల్యమంతా హైద్రాబాద్ పాష్ ఇలాకాల్లోనే అంటే జూబ్లీ హిల్స్, బంజార హిల్స్ లోనే సాగింది మరి.  

ఇద్దరమూ లోపలకి వెళ్లగానే, చల్లని నిమ్మకాయ నీళ్లు రెండు లోటాల్లాంటి వెండి గ్లాసులలో తీసుకొచ్చి మాకు ఇచ్చి, “అమ్మా. పైన మిద్దె మీద రెండు గదులు సిద్ధం చేశాం. మీరు వెళ్లి కాసేపు విశ్రమించండి.  భోజనాలు పైకే పింపిస్తా” అంటూ ఎస్టేట్ మేనేజర్ చెప్పేసరికి, అమ్మమ్మ, “నీచు వద్దు. గుడికి వెళ్లాలి రేపు” అంటూ ఆర్డర్ వేసి, కొంచెం నిమ్మనీళ్లు తాగి గ్లాస్ ట్రే లో పెట్టేసి, స్పీడుగా మేడ మెట్లు ఎక్కి ఎదురుగుండా ఉన్న మా తాత ఫొటో ముందర నుంచుని దణ్ణం పెట్టుకుంటూ, “దొరవారూ, పెద్ద దొరవారికి నమస్కారం చేసుకుని నా గదిలోకే వచ్చెయ్యండి. మళ్లీ మీరొక్కరూ వేరే గదిలో అంటే, అసలే చోటు కొత్త. ఇబ్బంది పడతారు” అంటూ ఆర్డర్ వేసి, నా జవాబు కోసం ఎదురు చూడకుండా తన గది వైపు వెళ్లిపోయింది.

ఇంతలో మేనేజర్ ఓ ప్లేటులో కొన్ని పూలు తీసుకొచ్చి నా చేతికి ఇచ్చేసరికి, అమ్మమ్మ చెప్పినట్టు తాత ఫోటో ముందర వాటిని ఓ కుప్పలా పేర్చి తాతకి దణ్ణం పెట్టుకుని అమ్మమ్మ వెళ్లిన గదిలోకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లేసరికి, అమ్మమ్మ అక్కడ ఉన్న మంచం మీద నడుం వాల్చి, కళ్లు మూసుకుని పడుకుని ఉంది.  నేను ఎక్కువ చప్పుడు చెయ్యకుండా మధ్యాహ్నం తిన్న సాంబార్ కడుపులో గడబిడ చేస్తుంటే, తిన్నగా బాత్రూంలోకి దూరా.  కడుపు ఉబ్బరం తీర్చుకుని, శుభ్రంగా తల స్నానం చేసి వచ్చేసరికి, అమ్మమ్మ జరీ చీరలోంచి, మామూలు చీరలోకి మారిపోయి ఉంది.  

టీపాయ్ మీద మా ఇద్దరికీ రెండు ప్లేట్లూ డిన్నరూ రెడీ గా ఉంది.  నేను బయటకు రావడం చూసి, అమ్మమ్మ చిన్నగా నవ్వుతూ లేచి ఓ తువాలు తీసుకుని నా తల తుడుస్తూ, “దొరవారూ, కొంచెం తక్కువ తినండి. మధ్యహ్నం సాంబార్ తాగినట్టు తాగారూ అంటే కడుపు ఉబ్బరం చేస్తుంది.  తెలవారుకట్లే మనం అడవికి బయలుదేరాలి” అంటూ నన్ను డిన్నర్ చేసెయ్యమని చెప్పి, తాను బాత్రూంలోకి దూరి ఓ అరగంట తర్వాత కడిగిన ముత్యంలా మెరిసిపోతూ బయటకు వచ్చింది.  అప్పటికే నేను కొంచెం పులుసూ, మజ్జిగ అన్నం తినేసి రెడీగా ఉన్నా.  

అమ్మమ్మ నావైపు చూసి మెటికలు విరిచి, “మీరు పడుకోండి దొరవారూ, నేను భోంచేసి, కొంచెం లెక్కలు చూసుకుని వస్తా” అని అంటూ పక్కనే ఉన్న తాడు లాగేసరికి, ఎక్కడో గంట మోగిన శబ్దం వినిపించింది. ఓక నిముషంలో అగ్గగ్గలాడుతూ ఒక 35-36 ఏళ్ల ఆవిడ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది. ఎవరా అని తనని పైనుంచి కిందదాకా పరిశీలించి చూశా.

చూస్తూనే అర్థం అయిపోయింది. ఆమె ఒక ట్రైబల్.  కట్టూ బొట్టూ మామూలుగానే ఉన్నా, రెండు చెవులకీ నాలుగు నాలుగు రకాల దుద్దులు పెట్టుకుంది. పైగా ముక్కుపుడక కూడా వెరైటీగా బర్రెలకి మూకుతాడు కడతారు చూడండీ అట్లా ముక్కు మధ్యలో ఒక పెద్ద రింగులా ఉంది. అమ్మమ్మని చూస్తూనే, ఆమె చేతులు కట్టుకుని “దొరసానీ ఏమి ఆన?” అని అడిగేసరికి, అమ్మమ్మ తన చేత్తో ఆమె తల నిమురుతూ, “బిడ్డని పడుకోపెట్టవే చిలకా. నేనొచ్చేవరకూ మాంఛి పాటలు పాడుతూ దొరవారిని జాగ్రత్తగా చూసుకోవే” అంటూ ఆర్డర్ వేసి, కిందకి వెళ్లిపోయింది.  

ఓహో. ఈ అడవి మనిషి పేరు చిలకమ్మా? బావుంది అనుకుంటూ, నేను మంచం ఎక్కి ఓ పక్కకి తిరిగి పడుకోగానే, చిలకమ్మ గోడకి ఆనించి ఉన్న పెద్ద వింజామరని తీసుకొచ్చి నాకు విసురుతూ చిన్నగా ఓ జానపదం పాటని మొదలెట్టింది.  ఆమె గొంతు ఎంత మధురంగా ఉందీ అంటే, ఓ చిలకే పాడుతోందా అన్నట్టుగా ఉంది. ఆమె పాట వింటూ రెండో నిముషంలోనే నేను నిద్దట్లోకి జారుకున్నా.  

తరువాయి భాగం వరకూ సెలవ్..