పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
13.1 విన్నూ ఎక్కిన స్వర్గం
నర్సు మరీ అందగత్తె కాదు, అట్లా అని తీసిపారేసే సరుకు కూడా కాదు. ఎక్కడ ఉండాల్సిన కండ అక్కడే ఉంది. ఎంతైనా నర్సు కదా కొంచెం హెల్త్ కాన్షన్ ఎక్కువేమో. సుమారు 5’ 4” హైటుతో, ఒక 34,32,40 సైజులతో చామన ఛాయా తోలు అయినా నిగనిగలాడుతూ, పిటపిటలాడుతూ ఉంది. అసలు నేను ఎట్లాగైనా ఎక్కాల్సిందే అని డిసైడ్ అయ్యిందే ఆమె నడిచేడప్పుడు కులుకులు వలకబోస్తూ తిప్పుకుంటూ తిరుగుతున్న ఆ 40” గుద్దని చూసే. ఈ మధ్య సరిగా వాడలేదేమో కొంచెం మాత్రమే సడలి, పెద్ద సైజు బత్తాయి సైజులతో చామనఛాయ రంగులో ఉన్న సళ్ళు, వాటిమీద కొంచెం ముదురు గోధుమరంగులో అంగుళమున్నర సైజు సర్కిల్స్, వాటి మధ్యలో ఉన్న నల్ల రంగు ముచికలు రా మమ్మల్ని కసితీరా నలిపి మా పొగరు తగ్గించు అని ఆహ్వానం పలుకుతున్నాయి. జస్ట్ అప్పుడే కింద గుండు కొట్టినట్లు ఉంది, బాత్రూం నిండా తన ఆతులే ఉన్నాయి. బాత్రూంలో ఉన్న బల్బ్ కాంతికి, కింద బిళ్ళ తళతళ మెరుస్తోంది. ఇంక మనక్కావాల్సిన బిళ్ళ దర్శనం అయ్యిపోయింది పనిప్పుడే మొదలెట్టేద్దాం అని మెల్లగా సిగరెట్టు స్ట్రాంగ్ పఫ్ లాగి దాన్ని దూరంగా విసిరేసి, లోపలికి వెళ్ళి బాత్రూం డోర్ వేసా. అనూ చేసిన మాయేమో, తెరిచెప్పుడు గడియ కూడా లేకుండా, ఎటువంటి శబ్దం రాకుండా తెరుచుకున్న తలుపు, మూసేప్పుడు మాత్రం ధడేలున చప్పుడుతో పడింది. ఆ చప్పుడుకి తాను ఖంగారుగా లేచి నాకు ఒక్క వెంట్రుక కూడా లేకుండా నీటుగా బాత్రూం లైట్ లో తళతళలాడుతూ కొద్దిగా అంగుళం మేర రెండు పక్కలా విచ్చుకున్న ముదురు గోధుమ రంగులో ఉన్న దళసరి పూపెదాలూ, వాటి మధ్యలో కొంచెం పాలిపోయిన గులాబీ రంగులో కనీ కనిపించనట్టు కనిపిస్తోన్న మదనద్వారమూ, పైన కొంచెం తోలు వెనక్కివెళ్లి ప్రస్ఫుటంగా నల్ల రేగిపండులా కనిపిస్తోన్న క్లిటోరస్ ని పూర్తిగా చూపించేసి “ఎవరూ!” అంటూ కళ్ళు తెరిచి నన్ను చూసి చిన్నగా అరిచింది.
ఆ అరుపులో భయం లేదు, కేవలం ఖంగారు, టెన్షన్, ఆతృత మాత్రమే కనిపించాయి. ఎప్పుడైతే ఆ కళ్ళలో భయం కనపడలేదో, నేను ధైర్యంగా అడుగు ముందరికి వేసా. తాను ఒకింత ఖంగారుతో రెండడుగులు వెనక్కి వేసి గోడను గుద్దుకుని ముందుకు తూలింది. ఆ అదురుకి కుడిపక్క గోడ …
