ప్రస్తుతం:42.6 ఈగో పట్టిన అనూ – తిమ్మిరి తీర్చిన పారూ! (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100], [101 – ])
అమ్మ పారూ చెవి మెలిపెట్టి, రెండో చేత్తో నూర్ చెవిని మెలిపెట్టి ఇద్దరినీ నావైపు లాక్కురాసాగింది! ఇద్దరూ కోతులు! సిగ్గు అనేది వాళ్ళ డిక్ష్నరీలోనే లేదాయే! కొంచెం కూడా ముందూ వెనకా ఆలోచించకుండా, పక్కనే మణత్త పార్థివదేహం ఉందన్న సోయ కూడా లేకుండా, చెరో పక్కనుంచీ అమ్మని గారంతో కౌగలించుకున్నట్టు కౌగలించుకుని, ఎవరికీ కనపడకుండా అమ్మ పిర్రలని పిండడం మొదలెట్టేశారు! అమ్మ కోపంతో ఇద్దరినీ దూరంగా తోసేస్తూ, “మీరిద్దరూ కూడా రాక్షసులైపోతున్నారు! మీ కన్నా ఆ ఒరిజినల్ రాక్షసే నయం! కొంచెం కూడా సమయం సందర్భం అన్నది చూసుకోవట్లేదు! ఏమైనా అందామూ అంటే ఈ అడ్డగాడిద మీకు అడ్డంగా వచ్చి నుంచుంటాడు!” అంటూ, పనిలో పనిగా నన్ను కూడా వాళ్ళతో కలిపేసి విసుక్కుంటూ విస్సాటంగా వెళ్ళి, ముసల్దానికీ-నా డాడ్జ్ బండికీ మధ్యన మడికాళ్ళు వేసుకుని కూర్చుంది! నూర్ అనుమానంగా “అక్కా! నిన్ను మించిన ఒరిజినల్ రాక్షసి ఎవరే?” అంటూ పారూని డౌట్ అడిగేసరికి, అది “లల్లీ ఎక్కడా?” అంటూ నావైపు ప్రశ్నార్థకంగా చూసింది! ఇందాకటి నా స్పీచ్ అది వినలేదు కదా! చెరువులో డాక్టర్ చిక్నాగాడితో చెడుగుడు ఆడుకుంటోంది కదా! నేను “ఇక్కడ కాదూ” అన్నట్టు సైగ చేస్తూ, నన్ను ఇంకా కౌగలిచుకుని ఏడుస్తున్న శంతనూ-వినయా-లతీలను సముదాయించి వాళ్ళని కూడా మణత్త దగ్గర కూర్చోబెట్టి టైం ఎంతయ్యిందా? అని చూసేసరికి రాత్రి పదకొండున్నర అయ్యింది! నాకింకా డబుల్ దెంగుడు వల్ల వచ్చిన ఎక్స్ట్రా అడ్రినలిన్ తగ్గలేదు! నేను “వార్నీ ఇంతా చేస్తే మణత్త మరణించి ఆరుగంటలే అయ్యిందా? సూర్యోదయానికి ఇంకా ఏడు గంటలుందా అని ? ఓ కప్పు కాఫీ దొరికితే బావుండు!” అనుకుంటూ గోక్కోసాగాను!
ఇంతలో నా మనస్సునీ నన్నూ బాగా అర్థంచేసుకున్న సుమత్త కాఫీ తీసుకొచ్చి ఇచ్చింది! నేను తిరిగిరావడంతోనే నాకు కాఫీ అవసరం పడుతుందీ అని అర్థం చేసుకున్న సుమత్త వెళ్ళి కాఫీ కలుపుకుని వచ్చేసింది! తనకి థాంక్స్ చెబుతూండగా, అబెని కొంచెం బెరుకుగానే నా దగ్గరకి వచ్చి, అతి చిన్న గొంతుతో, “తెల్లవారుతూనే సూర్యుడు కనిపించగానే మీ మణత్త అంత్యక్రియలు పూర్తి చేసెయ్యాలి! పౌర్ణమి మధ్యాహ్నం మూడున్నర గంటల వరకే ఉంది! ఇవాళే మహాపూజ జరిపించెయ్యాలి!” అంటూ నా నెత్తినో పెద్ద బండ వేసి, మళ్లా నేనేమైనా తిడతానేమో అన్న భయంతో సుమత్త వెనక్కి పోయి నుంచుంది! నేను కాఫీ తాగుతూ, దూరంగా, కాళ్ళూ చేతులూ కట్టేసి నేలమీద పడుకోబెట్టిన అన్నపూర్ణ చెల్లెళ్ళకి కాపలాగా కూర్చుని ఉన్న లోచనలని దగ్గరకి పిలిచేసరికి, నలుగురూ గెంతుకుంటూ నా దగ్గరకి వచ్చి “ఏంటి బావా?” అని కోరస్లో అడిగారు! అబెనీని వాళ్ళకి అప్పచెబుతూ, “అబెనీ ఏదో మహాపూజ అంటోంది! ఆ ఏర్పాట్లు చూసుకోండి నలుగురూ! అవసరమైతే ఔటర్ పెరీమీటర్లో కాపలా ఉన్న భటులనీ కూడా వాడుకోండి!” అంటూ వాళ్ళని ఆ పనులు చూడమని పురమాయించి, అబెనీని వాళ్ళతో …
