స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
98
అమ్మని అలా లేచి కూర్చోవడం చూసి నేనొక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి ఝడుసుకున్నా.. కానీ అమ్మ స్పృహలో లేదు. కళ్ళు మూసుకుని ఉంది. నేను పరిగెత్తుకుంటూ పోయి, అమ్మ భుజాలు పట్టుకుని, “అమ్మా.. అమ్మా.. ఏమయింది?” అంటూ తన భుజాలు కుదుపుతూ అడిగా. అమ్మ నావైపు కొంచెం కళ్లు తెరిచి చూసి, “కన్నలూ వాష్ రూముకి తీసుకుపోవా?” అంటూ మత్తుగా చూస్తూ అడిగింది. అమ్మ భుజాలు పట్టుకుని అమ్మని మంచం దింపేసరికి, అమ్మ నా నడుం చుట్టూ చెయ్యి వేసి, నన్ను పక్కనుంచి కౌగలించుకుని, తన బరువు నా మీద వేసి నడవడం మొదలెట్టింది.
అమ్మ తూలిపోతోంది. అస్సలు స్పృహలో లేదు. దొడ్డి గుమ్మం తలుపు దగ్గరకి వచ్చేసరికి, అడుగు తీసి అడుగు వెయ్యలేని స్టేజ్లో ఉంది అమ్మ. నేను అమ్మ నడుం చుట్టూ చెయ్యి వేసి, అమ్మని రెండు చేతులతోనూ పైకి ఎత్తుకుని మెట్లు దిగి దొడ్లోకి తీసుకెళ్లా. అమ్మని బాత్రూంలోకి తీసుకెళ్తే ఈ మత్తులో పడిపోవడం ఖాయం అని అర్థమయ్యి, అమ్మని దొడ్లో గడ్డివాము దగ్గరకి తీసుకెళ్ళి, “అమ్మా.. నేను పక్కక్కి తిరిగి నిన్ను పట్టుకుంటా.. ఇక్కడే పోసేసుకో అమ్మా. నీ పరిస్థితి బాగోలేదు” అంటూ అమ్మని నేల మీదకి దింపా. అమ్మ నా మాటలు విననట్టే, “Where is the commode” అంటూ గొణిగింది.
నేను అమ్మ భుజాలు పట్టి కుదుపుతూ ఇంకోసారి నా మాటలు రిపీట్ చేశా. అమ్మ ఏ లోకంలో ఉందో, నా మాటకి తలాడిస్తూ, తన నైటీని పిర్రల దాకా ఎత్తి పట్టుకుని, నుంచునే జుయ్య్ఁ మని శబ్దం చేస్తూ పిస్సు కొట్టుకోసాగింది. నాకు ఆ సీన్ పూర్తిగా చూడాలీ అని ఉన్నా, నాలోని వివేకం నన్ను ఆపేస్తోంది. ఆడియో వింటూ, అమ్మ పడిపోకుండా, అమ్మ మెడ దగ్గర నైటీని గుప్పిట్లో బిగించి, నేను వెనక్కి తిరిగి పట్టుకుని నుంచున్నా. ఓ నిముషం ఏక ధారగా అమ్మ పిస్సుకొట్టి, మత్తులోనే వెనక్కి తిరిగి నా వీపుకి ఆనుకుని నన్ను వెనకనుంచి వాటెసుకుని, “కన్నలూ.. మై బేబీ..” అంటూ గుణిసింది.
నేను వెనక్కి తల తిప్పి, అమ్మ మొహంలోకి చూశా. అమ్మ స్పృహలో లేదు. అవి మందు మత్తులో పలవరింతలు అంతే. “ఒరేయ్.. ఎక్కువ ఊహించేసుకోకురా.. అమ్మరా.. నాన్ననే ఇన్నేళ్లుగా దూరం పెట్టి ఒంటరిగా బ్రతికేస్తోంది. నాలుగు రోజుల్లో నిన్ను ఎలా ఎక్కించుకుంటుందిరా? ఆశకు కూడా హద్దులు ఉండాలి. నీ …
