పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
27.4 అడవిలో అప్పం బప్పం!
నేను టెంటులో దూరి కింద వేసిన బ్లాంకెట్ మీద కూర్చున్నానో లేదో స్వానీ-పుష్పా ఇద్దరూ స్పీడుగా వచ్చి నా మీద పడిపోయారు! “ఏంటే ఇంత తుత్తర! ఎందుకే ఇంత ఆత్రం! మెల్లగా మెల్లగా! నేనేమీ ఇవ్వాళే మాయమైపోవట్లేదు! రాత్రేనే అనూ వాళ్ళ నాన్నగారు చనిపోయింది! కొంచెం ఓర్చుకోండే! సమయం సందర్భం లేకుండా మనమిట్లా దెంగించుకుంటుంటే, అనూ, వాళ్ళమ్మ వినయాదేవీ ఇద్దరూ చాలా బాధపడతారే! నాకు చాలా ఇబ్బందిగా ఉందే! ప్లీజ్ వినండే!!” అంటూ ఉంటే, ఇద్దరూ కోరస్ గా, “లేదు లేదు! మా ఇద్దరి ఖంగారూ నీకు అర్థం కాదు! ఆల్రెడీ మాకు చేసి మూడు రోజులు దాటిపోయింది! ఇప్పుడు మళ్ళీ ఇత్సీ వాళ్ళమ్మని విడిపించడానికి వెళ్తా అంటావు! ఈలోపు ఇంకో సమస్యేదో వస్తుంది! మమ్మల్ని మళ్ళీ ఇట్లానే వెనక్కి తోసేస్తావ్! మా వల్ల కాదు! అనూనీ-పారూనీ నీతోనీ తిప్పుకున్నట్టు మమ్మల్ని కూడా నీతోనీ తిప్పుకుంటూ ఉండు! ఎప్పుడు ఛాన్స్ దొరికితే అప్పుడే ఎక్కుదువు గానీ! లేదూ కుదరదూ అంటే, ఇప్పుడే ఇక్కడే ఎక్కాలి! అసలే మా అమ్మలే మాకు సవతులుగా రాబోతున్నారు! వాళ్ళూ దార్లో పడ్డారూ అంటే మేము లైనులో లిస్టులో ఛివరాఖర్న మిగిలిపోతాం! నువ్వు పుట్టిందే మా కోసం! మా సంగతి చూసాక, ఏం పీక్కుంటావో, ఎవరిది పీక్కుంటావో నీ ఇష్టం! మేము పల్లెత్తు మాట అనం! మాకు నాగా లేకుండా రోజూ నీ గుణపం దింపాల్సిందే! కామ పిశాచాలే అనుకుంటావో, రంకు ముండలే అనుకుంటావో లేక బజారు లంజలే అనుకుంటావో నీ ఇష్టం! మాకు మాత్రం ఇప్పుడు నీ మొడ్డ దింపాల్సిందే! మాకు సిగ్గూ ఎగ్గూ ఏం లేవు! అన్నిటికీ ఏనాడో నీళ్ళొదిలేశాం!” అంటూ ఒక భారీ లెక్చర్ ఇచ్చి, నా మీద పడిపోవడానికి సిద్ధమవుతూ ఉంటే, “ఒసేయ్! ప్లీజ్ వద్దే! ఇవాళొక్కరోజు ఓపిక పట్టండి! బాగోదే! వాళ్ళు బాధపడతారే! ఆగండే! నన్ను నమ్మండి! రేపీపాటికి ఇత్సీ వాళ్ళమ్మని విడిపించి తీసుకొచ్చేస్తాం! అప్పుడు చేసుకుందామే!” అంటూ బ్రతిమలాడసాగాను!
ఎంతలా మొత్తుకుంటున్నా వినకుండా, ఇద్దరూ మిన్నాగుల్లా నన్ను చెరో పక్క నుంచీ పెన వేసుకుని, చొక్కా లేని నా బేర్ బాడీ మీదా అంగుళం గ్యాప్ వదలకుండా ముద్దులు పెట్టుకుంటూ గట్టిగా …
