మరుసటి రోజు ముందుగా అనుకున్నట్టుగానే ఉదయం పదకొండుగంటల కంతా పూజా కార్యక్రమాలన్నీ ఐపోవడంతో విక్రమ్ నీలం రంగు సూట్ వేకుకోగా జయ కూడా దానికి మాచింగ్ కుదిరేలా లేత నీలిరంగు పట్టుచీర కట్టుకొని వీపున లవ్ షేప్ వున్న స్లీవ్ లెస్ జాకెట్ వేసుకొని ఎడమ సన్ను సగానికే పైట వేసి సగం బిగుతైన సన్ను అందరికి కనిపించేలా… బొడ్డు కనిపించి కనిపించినట్టు చీర కట్టి… కిందకి వేలాడే జూంకాలు పెట్టుకొని… లైటుగా మేకప్ వేసుకొని… మెడలో తాళితో పాటు ఒక లాంగ్ చైన్ వేసుకొని తన రూంలో నుంచి బయటకి వొస్తున్న జయ మోహంలో రాత్రి జరిగిన సుఖాల సాయ్యాటతో ఒక రకమైన ప్రశాంతతతో కూడిన వెలుగు కనిపిస్తుంటే… అబ్బా…ఏమున్నవే కత్తిలా అంది సావిత్రి. ఊరుకోవే నువ్వు మరీను అంది జయ. నిజమే తల్లీ నా దిష్టే తగిలేలా వుంది అని కాలికి నల్ల బొట్టు పెట్టింది…ఎదో నీ ప్రేమనే అంది జయ. నిన్ను ఇలా చూసి అందరూ కుళ్ళుకుంటారు రాత్రికి నిన్ను ఊహించుకొని వాళ్ళ పెళ్లాలని ఇరగధిస్తారేమో అంది సావిత్రి. ఛీ… నీకు అస్సలు సిగ్గులేదే అంది జయ. ఐనా సిగ్గు పడడానికి ఏమి మిగిలిందే నీవల్ల ఇంట్లో అందరూ వాయిస్తున్నారు అంది సావిత్రి. ఆపవే తల్లీ నీ మాటలు వింటే ఇప్పుడే ఎవరో ఒకరు పిలుస్తారేమో అంది జయ. వాళ్ళు వీళ్ళు ఏమో కానీ నీ కొడుకే పిలుస్తాడేమో చూసుకో అంది సావిత్రి. నిన్ను అని సావిత్రిని కొట్టడానికి చేయి ఎత్తిన్ది జయ…అప్పుడే విక్రమ్ అక్కడికి వొచ్చి ఏంటి ఇద్దరూ సరసాలు ఆడుకుంటున్నారు అన్నాడు. అది విన్న జయ కోపంగా చూసింది …
