స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
మిత్రులందరికీ ఓ గమనిక!!
ఇవాళ ఊరు వెళ్తున్నాను. ఒకవేళ వీలుపడితే రేపు ఏదో ఒక సమయంలో అప్డేటు ఇస్తాను. లేకపోతే పునర్దర్శనం ఎల్లుండే. దయచేసి అర్థం చేసుకోండి
-x-x-x-
65
అది చూసి అందరూ ఓ ట్రాన్స్ లోకి వెళ్లిపోయారు. “దొర.. మన గూడెంకి దొర దొరికేశాడు” అంటూ గుసగుసలాడుతూంటే, నాకూ నా పాముకూ ఒకేసారి తిక్కపుట్టి, అది బుస్సుమంటూ బుసకొడితే, నేను “ష్!! ఇక్కడ ఒక మనిషి చావుబ్రతుకుల్లో ఉంటే, ఏంటీ దొర జపం. ఆపండి. ఆపుతారా మీ గోల” అంటూ అరిచా. నా అరుపు ఎంత గట్టిగా వినిపించిందీ అంటే, అందరూ నోరు మూసేశారు. ఒక్క శంకరత్త ఏడుపు తప్ప అక్కడ ఏ శబ్దమూ వినపడట్లేదు. పాము పాలు తాగి చాలూ అన్నట్టు దాని పడగ ముడుచుకుని నా పిడికిలి మీద పెట్టి పడుకుంది.
నేను లేచి దాన్ని మళ్లీ మేడ మీద దింపేసి, “థాంక్స్! ఓ ప్రాణం కాపాడావే నువ్వు. నీకు నీరసంగా ఉంటది. కాసేపు బొజ్జో” అంటూ నా చేతులు శుభ్రంగా కడుక్కుని, నేను మళ్లీ చావింటికి పరిగెత్తా. జేజి ఈలోపు ఆ విషంలో కొంచెం ఆ కల్వంలో వేసి, పొద్దున్న నేను చేతులకి రుద్దుకున్న ఆకులని తెప్పించి ఆ కల్వంలో వేసి, ముద్దగా నూరమని రంగా మామకి ఇనస్ట్రక్షన్ ఇస్తోంది. నేను కుప్పలా పోసి ఉన్న ఆ ఆకులని చూస్తూనే అందులోంచి ఓ గుప్పెడు తీసుకుని వాటిని నలుపుతూ నా రెండు చేతులకీ శుభ్రంగా రాసుకుని పోయి చేతులు శుభ్రంగా కడుక్కుని తిన్నగా శంకరత్త దగ్గరకి పోయా.
శంకరత్త ముందరకి పోయి, ఇంకా ఏడుస్తున్న తన బుగ్గలు పట్టుకుని నా మొహంవైపు తిప్పి పట్టుకున్నా. నన్ను చూసిన వెంటనే శంకరత్త చేసిన మొదటి పని.. గూడెం అందరి ముందరా నా చెంప ఛెళ్లుమనిపించడం. ఒక్కటే లెంపకాయ. పాముని పట్టుకుంటే వచ్చే దద్దుర్లు కన్నా నా బుగ్గ మీద అత్త వేళ్ల దెబ్బకి వచ్చిన వాపే ఎక్కువ. అమ్మమ్మ నావైపు షాకులో చూస్తూంటే, జేజి నావైపు అదోలా చూస్తూ ఉంది. అది చూసి అందరూ నోర్లు నొక్కేసుకున్నారు. నేను అత్త ముందర కూర్చుని, “కరక్టే.. ఏ దుందుడుకు పనీ …