ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
11.6 అనివేష కాదు అతివేష!
లల్లీ కార్చుకున్న వాసన తగిలిందో ఏమో అనూ అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ వచ్చి మా కాళ్ళ మధ్యలో దూరి వాలిపోయి ఉన్న నా మచ్చగాడిని చేత్తో పక్కకు జరిపి వాడిని ఆడిస్తూ, లల్లీ ఉపస్తులోంచి బయటకు కారుతున్న మా ఇద్దరి రసాల్ని నాకడం మొదలెట్టింది. అనూ అట్లా సిగ్గు వదిలి విచ్చలవిడిగా ఉండడంతో తాను పక్వానికి వచ్చింది అని నాకు అర్ధం అయ్యింది. నేను లల్లీ మీద నుంచి దిగి, “అనూ ఒక్కసారి” అంటూ ఇసుకలో ఆడుకుంటూ ఉన్న చిన్నపిల్లని బలవంతాన లాగినట్టు లాగి, తనని లేపి నుంచోపెట్టి, “అనూ! నీ శారీరక ఇబ్బంది గురించి నాకు తెలుసు. నీ ఇష్టం లేకుండా నేను నీ వంటి మీద చేయ్యి కూడా వెయ్యను. నీవు ఎప్పుడు అంటే అప్పుడు నన్ను సిగ్గు పడకుండా అడుగు. నేను ఇక్కడే ఉంటే నాకు కంట్రోల్ కాదు. కనుక నన్ను పోనివ్వు” అంటూ అనూ నుదిటిమీద ముద్దు పెట్టి, అట్లానే బాత్రూం లో దూరి, కొంచెం రిఫ్రెష్ అయ్యి బయటకు వచ్చేసరికి తాను ఇంకా అట్లానే నుంచొని ఉంది.
“ఏమైంది అనూ! ఏమిటీ నీ ఆలోచన. ఎందుకు అట్లా మౌనముద్ర వేస్తావు. ఎదో ఒకటి మాట్లాడితే నాకు అర్ధం అవుతుంది.” అని నేను అనేసరికి తాను వచ్చి నన్ను కౌగలించుకొని “మీతో ఈక్షణమునే జతకూడవలయును అను వాంఛ నాకునూ ప్రగాఢముగాయున్నది స్వామీ!! మరల మీరు నా మానమును చూచి అసహ్యించుకొనెదరు అను శంక నన్ను పీడించుచున్నది. ఈ ఒక్క దినము తాళు శక్తిని నాకు ఇవ్వాలని ఇంతపూర్వమే కోరుకున్నదానిని. రేపు ఇదే సమయానికి నేను శారీరకముగా సిద్ధమైతాను. అంతవరకూ చెలితో, చెల్లి పారిజాతముతో మీరు మైథునము కొనసాగింపుడీ.” అని అంటూ నన్ను విడిచి దూరంగా జరిగింది.
“అంత కోరిక పెట్టుకుని ఉంటే మనస్సు పాడైపోతుంది. తీర్చేసుకోవాలి వెంటనే. అసహ్యించుకోవడానికి అదేమైనా పరాయి భగమా? నన్నుకోరి నాకోసం కన్నతండ్రితో విభేదించిన దానవు. నీ తండ్రి థార విడువకుండానే నిను నాకు దత్తం చేసేసాడు. మైధున కార్యక్రమంలో ఇది నిషిద్ధము, ఇది వర్జితము అని యుండదు. రెండు తనువులూ, మనస్సులూ ఏకమవుట ఏ గాని, ఈ పని చెయ్యొచ్చు, ఈ పని చెయ్యకూడదు అని ఎక్కడా రాసిలేదు. నా మీద నీకున్న ప్రేమ వలన, రజమున నీ మలిన రక్తం వలన నాకేమైనా చెడు జరుగును అని నీవు ఆగుతున్నావు. నువ్వు రెడీ అని చెప్పాకే నీతో కూడతా. కనుక నా నుంచి దూరంగా పోనవసరము లేదు. వీళ్ళు నలుగురూ ఇప్పుడు సోయ లేకుండా పడుకుని ఉన్నారు. మనము అట్లా మేడ మీదకు వెళ్లి కబుర్లు ఆడుకుందామా?” అనేసరికి, “నాథా! సంధ్యవేళ అగుచున్నది. శాకపాకములు తయారు చేయవలసిన సమయము. మీరు నాతో అచ్చికబుచ్చికలాడుడీ. నేను వంట గృహమున ఆ కార్యక్రమము ఆరంభించెదను .” అని అంది అనూ.
“సరే పద! ఆ పని మనమే చేద్దాం ఈ పూటకి” అంటూ తనని పొదివిపట్టుకుని అట్లానే వంటింట్లోకి తీసుకెళ్లి, “నీకు నచ్చిన కూరలు తరుగు నేనిప్పుడే వస్తా” అని బయటకు వచ్చి ఇంకా డైనింగ్ టేబుల్ మీదే బొబ్బున్న మామ్మ, అమ్మమ్మ, పారూలని ఒక్కొక్కరిగా …
