Part-110
ఇంటి బయటే ఉన్నానని బాలు చెప్పగానే, “ఓహ్ షిట్!”, అనుకుంది ప్రియ. ఇటు ప్రియని తన పైన పడుకోబెట్టుకుని పిర్రలు పిసుకుతూ, ప్రియ మెత్తటి సళ్ళు చీకుతున్న మోహన్ కుడా చీకడం ఆపేసాడు.
బాలు: హలో…, హలో ప్రియ, లైన్ లో ఉన్నావా?,
ప్రియ: హే బాలు, యా…, ఉన్నా…., నువ్వు మా ఇంటి బయటే ఉన్నావా? అంటూ మల్లి ఇంకోక్కసారి అడిగి కంఫర్మ్ చేసుకుంది ప్రియ.
బాలు: అవును ప్రియా….,
ప్రియ: అయితే అక్కడే ఉండు బాలు, నేనొచ్చి డోర్ తీస్తాను
ఫోన్ కట్.
“మావయ్య, చెప్పాకదా నస కాండిడేట్ అని…, చూడు వచ్చి ఇంటి బయట నిల్చుని డోర్ తీయ్యమంటున్నాడు. ఏదో మాట్లాడాలంట…”, అని విసుగ్గా లేచి మంచం చివర కూర్చుంది ప్రియ. “వెళ్ళిపోమనకపోయా?, వచ్చి డోర్ తీస్తా అని ఎందుకు చెప్పావు డార్లింగ్?, వాడిని కుడా మనతో మంచం ఎక్కమంటావా ఏంటి?”, అని నవ్వుతూ అన్నాడు. “అది కాదు మావయ్య. వాడిని వద్దు వెళ్ళిపో అనలేను. అసలే వెర్రిమాలోకం వాడు. పైగా ఇప్పుడు నేను ఇంటర్లో జాయిన్ అయితే వాడి అవసరం చాల ఉంటుంది. అన్ని పనులు చక్కగా చేసి పెడతాడు. అందుకే వెళ్లి ఎందుకొచ్చాడో కన్నుకుని పంపించేస్తా….”, అంటూ ఒక్క టవల్ కట్టుకుని, వయ్యారంగా నడుమూపుతూ నడుస్తూ, హాల్లోకి వెళ్లి, మెయిన్ కొద్దిగా తీసి, బయటే నిల్చున్న బాగుడికి ఒక్క స్మైల్ ఇస్తూ, “హాయ్ బాలు, ఏంటి ఏదో మాట్లాడాలన్నావు?”, అని అడిగింది. బాలూగాడికి ప్రియ మొహం కుడా తలుపు సందులోంచి సర్రిగా కనపడక పోవడంతో, “ప్రియా…., నీ బెస్టుఫ్రెండ్ ని, ఇలా ఇంటి బయటే నిల్చోబెట్టి మాట్లాడతావా?, నేను లోపలికి రావచ్చా?”, అని అడిగాడు.
మాట్లాడటమే ఎక్కువ అంటే, ఇంటిలోపలికొస్తా అంటాడేంటి వీడు అని మనసులో అనుకున్న ప్రియ, “హయ్యో బాలు, ఇంట్లో మా మావయ్య ఉన్నాడు. కొంచం బిజీ, త్వరగా నువ్వు చెప్పాల్సింది చెప్పేస్తే మనం మల్లి రాత్రి ఫోన్ లో మాట్లాడుకుందాం”, అని కొంచం చిరాగ్గా చెప్పింది. “అది …
