ఉమాదేవి బయటకు వచ్చేసరికి ప్రిన్స్ తన కంప్యూటర్లో ఏదో చూసుకుంటూ ఉన్నాడు… ప్రిన్స్ దగ్గరకు వెళ్ళి, ‘‘బై రా ఓ రెండు గంటల్లో టిఫిన్ తీసుకొస్తా…’’ అని ఒకటికి, రెండు సార్లు చుట్టుపక్కల అక్కలమ్మలు ఎవరైనా బయటున్నారేమో చెక్ చేసుకుని మరీ మెరుపుతీగలా కిందకు వెళ్ళిపోయింది. వెళ్ళగానే శ్రీదేవి తలుపు బయట తాను పెట్టిన గడియ తీసి శ్రీదేవీ ఇంకా పడుకునే ఉందనే నమ్మకంతో వంటగదిలో తన పనిలో పడింది… ఉమాదేవిలో తనకే తెలీకుండా ఏదో మార్పువచ్చింది… ఏదో తెలీని ఆనందంలో ఈలపాట పాడుతూ పని చేసుకుంటోంది… ఇంతలో శ్రీదేవి లేచి వచ్చి ఉమాదేవినే చూస్తూ గుమ్మంలో నుంచుంది… అది గమనించని ఉమాదేవి… శ్రీదేవిని చూసి ఉలిక్కిపడి… ‘‘ఏంటే సైలెంట్ గా వెనకాల నుంచున్నావ్…. భయపెట్టేశావ్ తెలుసా!… గుడ్ మార్నింగ్’’ అంది. శ్రీదేవీ సైలెంట్ గా నుంచొని ఉమాదేవిని తీక్షణంగా చూస్తూ ఉంది. కొద్దిసేపటికి గమనించిన ఉమాదేవి… ‘ఏంటిది…. అలా ఉలుకు, పలుకు లేకుండా నన్నే చూస్తూ నుంచుంది!… కొంపదీసి దీనికి ఏమైనా అనుమానం వచ్చిందా? మధ్యరాత్రిలో ఏమైనా లేచి తన తలుపులు బయట గడి వేశానని దీనికి తెలిసిపోయిందా?’ అలా చాలా ఆలోచనలు వచ్చేశాయి ఒకదాని వెనుక ఒకటి ఉమాదేవి మనస్సులో. ‘‘ఏంటే ఇంకా నుంచున్నావ్… వెళ్ళు రెడీ అవ్వు… అవునూ… ఏంటీ రాత్రి కనీసం డోర్ కూడా లాక్ చేసుకోకుండా పడుకున్నావ్? నేను బయట గడిపెట్టా తెలుసా?’’ అంది తన అనుమానం నివృత్తి చేసుకునేందుకు. ‘‘అవునా…! ఏమో అమ్మా… రాత్రి ఏంటో బాగా నిద్రొచ్చేసింది… ఫోన్లో వీడియోలు చూస్తూనే ఎప్పుడు పడుకున్నానో తెలీదు… నా ఫోన్లో ఛార్జింగ్ కూడా అయిపోయింది… ఇప్పుడే ఛార్జింగ్ పెట్టా… ఎందుకంత నిద్రొచ్చిందో నాకే అర్ధం కాలేదు’’ అంది. ‘‘హమ్మయ్య ఇది లేవలేదన్నది కన్ ఫాం… మరి ఎందుకు అలా చూస్తోంది అనుకుంది మనస్సులో…. శ్రీదేవి ఇంకా వెళ్ళక పోయేసరికి అనుమానం పెరిగి ఎందుకు అలా చూస్తుందోనని… ‘‘ఏంటే… టైం అవుతోందిగా… నన్ను చూస్తూ నుంచున్నావ్?’’ అంది. ‘‘ఏంటో అమ్మా ఏదో కొత్తగా కనబడుతున్నావ్?’’ అంది శ్రీదేవి. ‘‘కొత్తగా కనబడుతున్నానా? ఎందుకు?… (తనని తాను చూసుకుని…. అరెరే… హడావుడిలో తాను రాత్రి కట్టుకున్న ఫ్యాన్సీ శారీ మార్చుకోలేదని గుర్తొచ్చి) ఓ… ఈ ఫ్యాన్సీ చీర కట్టుకున్నాననా… రాత్రి బీరువాలో ఏదో సర్ధుతుంటే… ఈ చీర కనబడింది… అందుకే కట్టుకోవాలనిపించి కట్టుకున్నా… ఏ… బాలేదా?’’ అంది. ‘‘ చాలా… బావుందమ్మా… కానీ కారణం అదికాదు… ఏదో సంతోషంగా ఈలపాట పడుతూ… చాలా ఉల్లాసంగా ఉన్నావ్ అది కొత్తగా …
