స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
81
రంగి అమ్మమ్మ ఓ ఎగ్జైట్ అయిపోతూ, “బావా… సరిగ్గా నువ్వు రావడానికి ఓ రెండు నిముషాల ముందరే చిన్న దొర ఇదే చెప్పాడు. మేము ఎప్పుడు చేస్తే బావుంటుందా? అని ఆలోచన చేస్తూనే ఉన్నాం. ఈలోపే నువ్వు పని పూర్తి చేసుకుని వీళ్లని వేసుకుని వచ్చేసేశావు” అని ఓ సంతోష పడిపోతూ చెప్పింది. రంగి అమ్మమ్మ మాటలు వింటూనే, కాసులు తాత నొసలు ముడిపడడం నా దృష్టి దాటిపోలేదు. నేను వెంటనే అన్ని జాగ్రత్తలూ గాలికి వదిలేసి, ఆయన భుజమ్మీద చెయ్యి వేసి, “తాతగారూ… దయచేసి మీరు మళ్లీ గవ్వలు తియ్యకండి. మీకు పుణ్యముంటుంది.
నా ఫ్యూచర్ నాకు తప్ప అందరికీ తెలిసిపోయేసరికి, ఓ తెగ ఇబ్బందులు పడిపోతున్నా. కూర్చుంటే ‘ఊఁ’, నుంచుంటే ‘ఊమ్మ్ఁ’ అంటున్నారు. నాకు బొత్తిగా ఫ్రీడం లేకుండా పోయింది. ప్లీజ్ ప్లీజ్. గవ్వలు వెయ్యాల్సి వస్తే, మిగిలిన విషయాల్లో వెయ్యండి కానీ, ప్రశ్నలో నన్ను కానీ, నా ఫ్యూచర్ కానీ భాగం చేసి వెయ్యకండి. అందరూ నన్ను ఓ తెగ ఆడేసుకుంటున్నారండీ… వద్దండీ…” అంటూ బ్రతిమాలసాగాను. ఇంతలో జేజి మెల్లగా ఓ కర్ర పట్టుకుని ఒక్కర్తీ రోడ్డు మీదకి వచ్చి, మా నలుగురినీ చూసి మా దగ్గరకి స్పీడుగా వచ్చి, “ఆ ఎలుగుగొడ్ల దెబ్బ తిన్న వ్యక్తికి ఎలాంటి ఢోఖా లేదు.
కానీ పూర్తి తెలివి రావడానికి ఇంకో పూట పట్టచ్చు” అని అంటూ తాత భుజమ్మీదున్న వెధవలని చూసి, “వీళ్లెవరూ? చూస్తుంటే మొన్న గూడెం మీద పడ్డ దొంగ వెధవల్లా ఉన్నారూ?” అని అడిగింది. తాత నన్నే మొదలెట్టమని సైగ చేసి, వాళ్లని రోడ్డు మీదకి ఉప్పు మూటలు విసిరినట్టు విసిరేశాడు. నేను జేజిని గట్టిగా వాటేసుకుని, “జేజీ… నీ వైద్య వృత్తికి విరుద్ధంగా ఓ కోరిక కోరుతా. కాదనకూడదు.” అంటూ మొదలెట్టా. జేజి నా వైపు అనుమానంగా చూస్తూ ఉంటే, ఆ వెధవల స్టోరీ చెప్పి, “వాళ్ళకి మతి పోగొట్టాలి జేజీ. దానికి ఏదైనా మందో మాకో ఉంటే ఇవ్వు. పూర్తి పిచ్చోళ్లు అయిపోవాలి.
ఇలాంటి వెధవలు జనాల్లోకి వెళ్తే, మన గూడానికే ప్రమాదం. వీళ్ల వెనకాల ఉన్న పెద్ద మనిషి మామూలు వ్యక్తి కాదు. తన ముందర అమ్మమ్మ అర్థ-బలమూ అంగ-బలమూ రెండూ సరిపోవు” అంటూ రిక్వెస్ట్ చేశా. అక్కడే జేజిని మేమందరమూ తక్కువ అంచనా …