ప్లాష్ బ్యాక్ కంటిన్యూ,,,,,,
రవి పవిత్ర లతో కలిసి నా జీవితం ఐదు సంవత్సరాల పాటు ఎలా గడిచిపోయిందో నాకే తెలీదు. నాకు రవికి చాలా ప్రియమైన చెల్లెలు పవిత్ర. పవిత్ర చాలా మొండిఘటం. తను ఏదంటే అది జరగాల్సిందే. మా ఇద్దరి గారాబంతో మరింత మొండిగా తయారయింది. కానీ చాలా బాగా చదువుతుంది. మంచి తెలివైన పిల్ల. తన దృష్టిలో మా ఇద్దరినీ ఒకేలా చూసేది. మా మధ్య ఎటువంటి అరమరికలు ఉండేది కాదు. మా కంటే చిన్నపిల్ల కావడంతో మేమిద్దరం కూడా ఆమెకు ఎటువంటి అడ్డుచెప్పకుండా తనకు నచ్చినట్టుగానే అన్ని చేసి పెట్టే వాళ్ళం. పొద్దున్న లేచిన దగ్గర్నుంచి ఆమెకు స్నానం చేయించడం, తినిపించడం, బట్టలు తొడగడం, ఆమెకు కావాల్సినవి కొనిపెట్టడం ఇలా ఏం కావాలన్నా చేసేవాళ్ళం. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే ఆమె మా ఇద్దరికీ గారాలపట్టి. అలా వారితో ఆడుతూ పాడుతూ తుళ్ళుతూ గెంతుతూ జీవితం సాగిపోతోంది.
మేము ముగ్గురం జీవితంలో చాలా సంతోషంగా ఉన్నాము. కానీ మేము అలా సంతోషంగా ఉండడం మరెవరికో సంతోషంగా లేనట్టుంది. అది ఎవరో మీకు తర్వాత తెలుస్తుంది. కానీ అతను మంచివాడు కాదు. నన్ను జీవితంలో హాయిగా బతకనివ్వకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రవి పవిత్ర నా జీవితంలో ఒక భాగమైపోయారు. ఇప్పుడు మేము ముగ్గురం కలిసే ఉంటున్నాము. పవిత్ర కూడా మా కాలేజ్ లోనే చదువుతూ ఉండటంతో మేము ముగ్గురం కలిసి కాలేజ్ కి వెళ్లడం, తిరిగి వచ్చి వండుకొని తినడం, పార్క్ కి వెళ్లి ఆడుకోవడం, కలిసి స్నానం చేయడం, కలిసి ఒకే మంచం మీద పడుకోవడం అలా వాళ్ళిద్దరితో జీవితం సాఫీగా సాగిపోతుంది. ఎందుకో తెలియదు గాని కాలేజ్లో ఒక మేడం కూడా నన్ను అమితంగా ఇష్టపడతారు. నన్ను చాలా ప్రేమగా చూసుకుంటారు. అది మరెవరో కాదు కవిత మేడం. ఆమె మా కాలేజ్లో ఒక ఏడు సంవత్సరాల క్రితం జాయిన్ అయ్యారు. ఆమె చాలా మంచి మనసున్న మనిషి. అప్పట్నుంచే నా పట్ల చాలా ప్రేమగా ఉంటున్నారు.
ఏదో సామెత చెప్పినట్టు అన్ని విషయాలను కాలం ఎప్పుడూ ఒకే విధంగా ఉండనివ్వదు అంటారు. అలా ఐదు సంవత్సరాలు చాలా బాగా గడిచిపోయాయి. ఏదో ఒకటి రెండు చిన్న చిన్న సంఘటనలు తప్ప. అవి జీవితంలో మరీ అంత గొప్పగా …
