స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
ఇంట్లో అందరికీ వర్షాకాలపు వైరల్ ఫీవర్లు. అప్డేటులు కొద్దిగా ఆలశ్యం అవుతాయి. దయచేసి నా పరిస్థితి అర్థం చేసుకోండి..
-x-x-x-
86
రంగి అమ్మమ్మా- అమ్మమ్మా ఇద్దరికీ నేనెందుకు నవ్వానో అర్థమయ్యి, వాళ్లూ ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకోసాగారు. అమ్మ మాత్రం తనడిగిన ప్రశ్న ఎస్కేప్ అవ్వడానికి నేను నవ్వుతున్నా అనుకుని నా చెవి గిల్లుతూ, “చెబుతావా? చెప్పవా?” అని రెట్టించింది.నేను అమ్మ చెయ్యి విడిపించుకుని, తన వైపు సీరియస్గా చూస్తూ, “నేను మాట మారిస్తే తప్పు.. కానీ నువ్వు మాట మార్చచ్చు కదా? ముందర అడిగింది నేను. నువ్వే ముందర ఆన్సర్ చెప్పు. కాలు నొప్పి ఎలా ఉంది? జేజి మామ్మని ఇంకోసారి తీసుకురానా?” అని నేనూ గట్టిగా అడిగా.
అమ్మ విసుగ్గా, “అక్కర్లేదు. చాల వరకూ తగ్గిపోయింది, కొంచెం నొప్పి ఉంది కానీ, నువ్వెందుకు ప్రాక్టీస్ చెయ్యలేదో చెప్పు” అంటూ నాకు మొట్టికాయ మొట్టబోతూంటే, నా రెండో పక్కనే నన్ను ఆనుకుని కూర్చున్న రంగి అమ్మమ్మ తన చెయ్యి అడ్డం పెట్టి, “ఎలుగు బంట్లు వచ్చాక అక్కడ దడి కట్టిస్తున్నామే కుసుమా. అందుకే ప్రాక్టీస్ వద్దన్నా ఈపూటకి. రాత్రికి పోయి ప్రాక్టీస్ చేయిస్తాగా.. ఖంగారుపడకు. నేను చూసుకుంటా సరేనా? నేనున్నానుగా?” అంటూ తనకి భరోసా ఇచ్చింది. నేను మనసులోనే గట్టిగా నవ్వుకున్నా. రాత్రికి తను నా చేత ఏం ప్రాక్టీస్ చేయిస్తుందో నాకు తెలుసుగా.
అమ్మ కొంచెం నెమ్మదించి, “వీడికి నిలువెల్లా బద్ధకమే పిన్నీ.. అదే నా గుబులు. వీడి గురి చాలా బాగుంది. సరిగ్గా ప్రాక్టీస్ చేస్తే, ఆర్చరీలో నేషనల్స్/ ఇంటర్నేషల్స్ ఆడగలడు. ఎప్పటిదో పాతబడిన ఆ విల్లు మీదే ఇంతటి గురి సాధించాడూ అంటే, అదే ఇవాళ్టి లేటెస్ట్ కార్బన్ ఫైబర్ బౌ వాడితే? మంచి ఆర్చర్ అవుతాడు” అంటూ నా తల నిమురుతూ ఉంది. అమ్మ చెయ్యి నా తల మీద పడగానే, పొద్దున్నుంచీ అలసిపోయి ఉన్న నా శరీరం నిద్దట్లోకి ఎప్పుడు జారుకుందో కూడా తెలియదు. ఎంత సేపు అలా అమ్మ కాలి మీద తల పెట్టుకుని పడుకున్నానో కూడా తెలియదు.
నన్ను ఎవరో తట్టి లేపుతుంటే, ఎక్కడున్ననో చూసుకోకుండా, బద్ధకాలు వదుల్చుకుంటూ నా రెండు చేతులూ …
