ఏముంటాయి చెప్పు డియర్ మల్లెపూలు స్వీట్స్ అన్నాడు. అది విన్న ఇద్దరు ఆడవాళ్లు ఒకరిని ఒకరు చూసుకొని ముసి ముసిగా నవ్వుకున్నారు మనం అనుకున్నదే జరుగుతుంది అనుకోని. అది చూసిన విక్రమ్ ఎందుకే నవ్వుతున్నావ్ అన్నాడు. ఏమి లేదండి అని ఖాళీ కప్స్ తీసుకోని లోపలికి వెళ్ళింది జయ. భర్త ఇచ్చిన బ్యాగ్ తీసుకోని రజిత కూడా కిచెన్ లోకి వచ్చి ఖాళీ కప్పులని కడుగుతున్న జయని చూసి హెయ్ అక్కడ పెట్టవే నేను కడిగేదాన్ని కదా అంది రజిత. పర్వాలేదులే నువ్వు చేస్తే ఏంటి నేను చేస్తే ఏంటి అంది జయ. అలా కాదే నువ్వు గెస్ట్ వి కదా అంది రజిత. అంతవొద్దులే అని నవ్వింది జయ. రజిత కూడా నవ్వుతూ సర్లెవే ఈ చికెన్ నువ్వు రెడీ చేయి నేను మిగితావి రెడీ చేస్తా అంది రజిత. సరే అని ఇద్దరూ వారి వారి పనులు చేసుకుంటూ పిచ్చా పాటి మాట్లాడుకుంటుండగా…ఎలా మెయింటైన్ చేస్తున్నావే ఈ ఫిగర్ని చూస్తుంటే నాకే ఏదోలా వుంది అంది రజిత. జయ చిన్నగా నవ్వుతూ ఏదోలే అలా చేస్తున్నా…నువ్వు మాత్రం తక్కువా వెనక నుంచి చూస్తే కత్తిలా వున్నావు అంది జయ. రజిత కూడా చిన్నగా నవ్వుతూ అదే ఇష్టమే మీ ఆయనకీ అంది రజిత. హ…అప్పుడప్పుడు అంటుంటాడులే అంది జయ. ఏమంటాడే అంది రజిత. అదే నీ బ్యాక్ బాగుంటదని సరైన యాంగిల్ లో వొంగుతావు అని అంటుండగానే…ఛీ…సిగ్గు లేని ఎదవలు అంది రజిత. జయ నవ్వి తన పని తను చేసుకుంటుంటే…ఎందుకే నవ్వుతున్నావ్ అంది రజిత. ఏమిలేదే నువ్వు వాళ్ళని తిడుతుంటే నవ్వు వొచ్చింది అంది జయ. తిట్టక ఏమి చేయమంటావే అంది రజిత. నువ్వు తిట్టినా పొగిడినా జరిగే పనులేమి ఆగవుకాని…ఏంటి బ్రా టైట్ గా వున్నది వేసావా లేకపోతే పాడ్ వున్నది వేసావా అంది జయ. ఎందుకే అలా అడిగావు అంది రజిత. ఇందాక వాటేసుకున్నపుడు గట్టిగా తగిలితేను అంది జయ. అమ్మ దొంగదాన ఏమో అనుకున్నా నువ్వు కూడా మంచి కసిదానివే అంది రజిత. ఆమటుకు తెలుసు కోలేకపోతె ఎలా అంది జయ. మామూలు బ్రానే వేసుకున్నాను అంది రజిత. ఉమ్…ఐతే గట్టిగానే వున్నాయి నీవి అంది జయ. నీవి మాత్రం తక్కువా చీర …
