పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
30.4 శుభవార్త!!
ఇంద్రాణి ఖంగారుగా “అమ్మా! తల్లీ! అంత పని చెయ్యకు! ఇప్పుడే నా ప్రియసఖి వినూతో రమించాను! నీవు ఆ దండమును నాలో జొనిపిన, నేనూ బహిస్టు అయిపోగలను! ఆగాగుము! నీవు ఆ ఇడ్లీలను తిను! నన్నొద్దు బాబోయ్!” అంటూ దణ్ణం పెట్టి, “విన్నూ! మీరాగినా, ఆ పిల్లలు ఆగలేరు! శృంగారంలో పాల్గొనుచున్న నిన్ను చూసి, 264 ఏళ్ళ మా జననే తాళలేక, నీ మీద పడిపోయినది! ఇహ, నిన్న కాక మొన్న నా కూతురితోపాటు పుట్టిన యుక్తలు! వారు ఓపగలరా? నా కూతురే నీ సాంగత్యం కోరుకుని మాతో పోరాడి నిన్ను వరించినదే! తన చెలులు వారునూ అదే స్థితిలో ఉండెదరు కదా! వారునూ నిన్ను ఆశపడుట తప్పు కాదు! వాళ్ళని ఆగమనడం కూడా భావ్యం కాదు!” అంటూ ఉంటే, నేను సులోచని కేసి చూస్తూ, “ఇవ్వాళే ఆ బలి తతంగం కానిచ్చేస్తే ఎట్లా ఉంటుంది సులోచనీ? ఒక్క రోజు ఆ నలుగురినీ కట్టడి చేయగలమేమో కదా!” అని అడిగా! అవీ-సవీ అప్పుడే నిద్ర లేచి మా మాటలు వినడం మొదలుపెట్టారు! సులోచని, “యోచన బాగుగానే ఉన్నది! నేడు అమావాశ్య వెళ్ళిన పాడ్యమి! బలికి సరిపోవును! బలి ఇచ్చువారెవరు? ఆవాహన చేయువారెవరు?” అని అడిగింది! లల్లీ అందుకుని, “అదేంటే? నువ్వు ఆవాహన చెయ్యవా?” అని అడిగింది! “దానికి నాకు మానవశరీరము కావాలి కదా! ఇప్పుడు నన్ను మీరు మణి నుంచి వేరు చేసితిరి! నేనిలా వాయురూపములో ఆవాహన చేయలేను!” అంటూ తన ఇబ్బంది చెప్పింది!
అవీ-సవీ ఇద్దరూ ముక్తకంఠంతో, “లల్లీ! జాగ్రత్త! తనని ఎవరైనా సరే, తమ శరీరములో దూరుటకు అనుమతించిన, తాను ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు వాళ్ళలో దూరగలదు! ఆ అధికారము తనకి సిద్ధించును! తదుపరి చెప్పలేదని మమ్మల్ని దునుమాడకు!” అంటూ స్టాట్యూటరీ వార్నింగ్ ఇచ్చారు! లల్లీ సులోచని కేసి చూస్తూ ఉంటే, అది ఖంగారుపడుతూ, “ఇదే నా ఆన! నేను మీ బానిసను! కేవలము బలి కార్యక్రమం వరకే నేను ఎవరినో ఒకరిని ఆవహించెదను!” అని అంటూంటే, లల్లీ, “మణత్తా! మళ్ళీ ఈ దెయ్యాన్ని ఒక రోజుకి నీ వంట్లో పెట్టుకోవాలే!” అని అడిగింది! మణత్త మొండిగా తల అడ్డంగా ఊపుతూ “నేనొప్పుకోను! ఈ దెయ్యం వల్ల నా జీవితమే అస్తవ్యస్తమైపోయింది! మళ్ళా దీనికి నేను నాలో దూరడానికి పర్మిషన్ ఇవ్వను గాక ఇవ్వను!” అని …
