పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
13.2 అమ్మతనమా – ఆడతనమా?
మంగ పెద్దమ్మా వాళ్ళు వచ్చి ఉంటారు అనుకుని నేను మళ్ళీ కిందకి దిగి బయటకు వస్తుంటే, అనూ మళ్లీ నా చెవిలో గోలేడుతూ “విన్నూ! వాళ్ళని పారూ, అత్తయ్యా, మామ్మా, పెదమామ్మ చూసుకుంటారు. నువ్వు మేడ మీదకి త్వరగా రారా! ఇక్కడ కొంపలు అంటుకునేట్టు ఉన్నాయి.” అనేసరికి “వీళ్ళకేమి కనిపించిందో! ఇంత ఖంగారుపడుతూ ఉన్నారు” అనుకుని, తిరిగి మెట్లెక్కి పైకి వెళ్ళా. అక్కడ స్వాని ఒక అలౌకిక స్థితిలో నేలమీద పడుకుని తన నైటీ పైకి లాక్కొని, రెండు చేతులూ లోపల దూర్చుకొని ఉంది. అనూ కూడా తన చేతులు రెండూ స్వానిక నైటీలో దూర్చి, “స్వాని! ఒద్దే! కొంచెం తట్టుకో!! అత్తతో మాట్లాడి ఈ వారంలోనే మీ ఇద్దరి శోభనం చేయిస్తా! ఆగవే! కొంచెం నీకు పుణ్యం ఉంటుంది!” అని బ్రతిమలాడుతోంది. పక్కనే పారిజాత గోడకి ఆనుకుని, తన నైటీ పైకి లేపుకుని, కాళ్ళు జాపుకుని తన్మయత్వంతో కళ్ళు మూసుకుని, తన చేతితో ఉపస్థుని రుద్దుకుంటూ కూర్చుంది. “నీయమ్మ! ఏమైందో అని ఖంగారుగా వస్తే ఇదా. ఒక నిముషం టెన్షన్ పెట్టేశారు కదే!” అనేసరికి ఒక్కసారిగా ముగ్గురూ సిగ్గుతో వాళ్ళ బట్టలు సర్దుకుని దిగ్గున లేచి నుంచున్నారు. అనూ మాత్రం కొంచెం సిగ్గు విడిచి నన్ను గట్టిగా వాటేసుకుని “విన్నూ! సాయంత్రం చెప్పా కదరా! నీకు పుణ్యం ఉంటుంది త్వరగా మా ముగ్గురి విరహతాపము తీర్చరా! వీళ్లిద్దరినీ కన్నెచెర నుంచి విడిపించారా!!” అంటూ కన్నీటితో నా మొహాన్ని ముద్దులతో ముంచెత్తడం ప్రారంభించింది. అది చూసి, స్వాని, పారిజాత కూడా వచ్చి నన్ను వాటేసుకుని ఏడుపు మొదలెట్టారు.
నేను వాళ్ళ ముగ్గురినీ ఓదారుస్తూ, “మై డియర్ లేడీస్! జస్ట్ టూ డేస్. ఇవ్వాళా, రేపూ తట్టుకోండి. ఎల్లుండి ఈపాటికి, విన్నూ ప్లీస్ మమ్మల్ని వదిలెయ్యిరా అనిపిస్తా మీ నోటితోటే. అప్పటిదాకా కొంచెం నిగ్రహాన్ని తెచ్చుకోండి. నాకూ తొందరగానే ఉంది. మూణ్ణెళ్ళు పాటించిన బ్రాహ్మచర్యం ఇవ్వాళ సినాలి పాలయ్యింది. అనుకోకుండా ఆ దొంగమొఖం కుట్ర తెలిసి దానిమీద కాన్సంట్రేషన్ పెట్టాల్సి వచ్చింది.” అంటూ వాళ్ళని ఓదారుస్తూ ఉంటే, ఛట్మని నా వీపు మీద దెబ్బ పడింది. తిరిగి చూస్తే వెనకాలే లల్లీ “విన్నూ! నా నాలిక …
