ప్రస్తుతం: 41.5 సమరం కాదు సరసం – 1! (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100], [101 – ])
అమ్మ వాతావరణం లైట్ చెయ్యడానికి ట్రై చెయ్యసాగింది! ఇంతలో రక్తాలోడిపోతుండగా, బర్రెది “మోసం! దగా! నాథా! మనం మోసపోయాము! మనం ఏమార్చబడ్డాము!” అంటూ బిగ్గరగా అరుస్తూ, గాల్లోంచి షడన్గా ఊడిపడుతూ నా మీద దబ్భున పడేసరికి, ఆ అదురుకి, అమ్మకి అబార్షన్ అయ్యినందుకూ, పారూ గదమాయించిందనీ సైలెంటుగా గుడ్లలో నీళ్ళు కుక్కుకుంటూ, ఏడుస్తున్న సలీమా ఆంటీ మీద పడ్డా! ఎట్లా పడ్డానూ అంటే, సలీమా అంటీ వెల్లకిల్లా, తన మీద నేను బోర్లా, నా మీద బర్రెదీ నేల మీద పడ్డాము! అంతే! ఎన్నో ఏళ్ళనుంచీ మగస్పర్శ లేని మాంచి పిటపిటలాడుతున్న ప్రౌఢ తనకి తాకగానే, ఉన్న కాలమాన పరిస్థితులేవీ పట్టనట్టు నా లవడాగాడు మెల్లగా ఊపిరిపోసుకుంటూ, సలీమా ఆంటీ పొట్టని పొడవసాగాడు! సలీమాంటీ ఫేసులో చకచకా రంగులు మారిపోతూ ఉంటే, పరిస్థితులు చేజారిపోతున్నాయనిపించి, బర్రెదాని మొత్తం బరువుని మోస్తూనే కొంచెం పైకి లేచి, ఆంటీ మీద ప్లాంక్ వేసి, నా మచ్చగాడుకానీ, నేను కానీ తనకి తగలకుండా జాగ్రత్తపడుతూ, టెలీపతీలో “ఒసేయ్! లల్లీ! ఈ బర్రెదాన్ని నా మీదనుంచి లేపవే! నీ పుణ్యముంటుంది! ఓ పక్కన మణత్త డెడ్ బాడీ ఉంది! ఇంకో పక్క అమ్మకి అబార్షన్ అయ్యింది! మూడో వైపు వినూ గర్భంలోంచి మణత్త జీవుడిని ఈ బర్రెలంజ పట్టుకుపోయింది! అయినా సిగ్గూ శరం లేకుండా నా మచ్చగాడు బలుస్తున్నాడు!” అంటూ కొంచెం ఇబ్బందితోనే దాన్ని బ్రతిమాలసాగాను! నా ఖర్మకి నేను ఖంగారులో ఇండివిడ్యువల్ ఛానల్లో కాకుండా, కామన్ ఛానల్లో అన్నానామాట! అవే మాటలు, ఇంకా రక్తాలోడుతున్న తన శరీరాన్ని శుభ్రం చేసుకుంటూ నుంచున్న అనూకీ, తొడలంతా రక్తస్రావంతో తడిసిపోయి, భయంకరంగా కాళ్ళు జాపుకుని కూర్చున్న అమ్మకీ కూడా వినిపించేశాయి!
ఒక వైపు అనూ నన్ను కొరకొరా చూస్తూంటే, మరోవైపు అమ్మ పేలవంగా నవ్వుతూ “రేయ్! నీ సుల్లిగాడికి ఇంకో కొత్త పూకు దొరకిందని వాడెగిరెగిరిపడుతున్నాడంతేరా! అయినా ఈ పొద్దు కాకపోతే రేపైనా భాబీని ఎక్కాల్సినవాడివేగా! సిగ్గు పడకు! నిజంగానే మీ నాన్నా-మామ్మా తీరని కోరికల వల్ల మనకిన్ని విఘ్నాలు ఎదురవుతున్నాయంటావా? పోయినోళ్ళ తీరని కోరికలతో మనకి ఈ ఇబ్బందులేంటిరా? ఏంటి అత్తయ్యా! అట్లా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారూ? గుద్దూపుకుంటూ రాయబారంతో మళ్ళీ వెనక్కి దిగబడ్డారు కదా? ఏదో ఒకటి తేల్చి చెప్పండీ? అయినా ఈ గోల తర్వాత! యమకింకరిణి సమస్యేంటో చూడండి ముందర!” అని అమ్మ తనకి బాధేమీ లేదూ అని అందరికీ భరోసా ఇవ్వడానికి టాపిక్ తన అబార్షన్ నుంచి మిగిలిన విషయాల వైపు డైవర్ట్ చెయ్యసాగింది! పారూ-నూర్ ఇద్దరూ భోరున ఏడుస్తూ, “పెద్దమ్మా! ప్లీజ్! ఆపవే! అవన్నీ విన్నూ చూసుకుంటాడు కానీ, నువ్వు రెస్టు తీసుకో!” అంటూ ఇద్దరూ అమ్మని వాటేసుకుని, ఘొల్లుఘొల్లున ఏడవడం మొదలెట్టేశారు! లల్లీ అమ్మ మాటలతో తన ఆలోచనలలోంచి బయటపడుతూ, “ఉండండే! అమ్మ సంగతి ఆపండి! స్నప్నికా నీ …
