ప్రస్తుతం: 41.1 నూర్ తెచ్చిన తంటా! (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100], [101 – ])
ఇంతలో ఒక్కసారిగా ఏడుపు గట్టిగా వినిపించేసరికి, అందరమూ ఉలిక్కిపడి తలలు తిప్పి చూసేసరికి, అక్కడ చంకలో బిడ్డని ఎత్తుకుని, సినాలి సులోచని ఆత్మ ఉన్న మాంత్రికురాలిని గట్టిగా కౌగలించుకుని బావురుమంటూ భోరుభోరున ఏడుస్తోంది! దాన్ని ఓదార్చడానికి నేను విస్తరి ముందరనుంచి లేవబోతూ ఉంటే, అమ్మ ఎప్పుడొచ్చిందో, పెరిగిన పొట్టకి సపోర్టుగా నడుమ్మీద రెండు చేతులు వేసుకుని మెల్లగా నడుచుకుంటూ వస్తూ, “విన్నూ! మగాడివి! తినే విస్తరి ముందర నుంచి లేవకూడదు! నేను చూస్తాను! నువ్వు తిను” అంటూ నన్ను గంభీరంగా ఆజ్ఞాపించి, సినాలి తల మీద చెయ్యి వేసి అనునయంగా నిమురుతూ, “ఒసేయ్! సులోచని నీ అమ్మమ్మ ని నీకు ముందరే తెలుసా?” అని అడిగింది! అమ్మ అడిగిన ప్రశ్నకీ, అడిగిన బేస్ టోనుకీ, రవ్వంత ఆశ్చర్యపడుతూ, సినాలి దాని ఏడుపుకి కొంచెం పాజ్ ఇచ్చి, అమ్మకేసి అనుమానంగా చూస్తూ, బుర్రని అడ్డంగా ఊపుతూ, “తెలియదు! నన్ను మీరు ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాకే, అదీ తాను నన్ను గుర్తుపట్టినందువల్లే తెలిసింది!” అని అనేసరికి, అమ్మ చిరుకోపంతో “మరెందుకే ఆ ఏడుపు? పోనీ నువ్వు గంగలా బాధపడుతున్నావూ అని అనుకోవడానికి, మీ అమ్మమ్మ ఆల్రెడీ చనిపోయిన ప్రేతాత్మ! మరి నీ ఏడుపు దేనికి?” అనంటూ అడిగేసరికి, సినాలి ముక్కు చీదుకుంటూ, “నన్ను గత వారం పది రోజులనుంచీ, ఏమే తిన్నావా లేదా? అని ప్రేమగా అడుగుతూ నా కొడుకుకి కథలూ-కబుర్లూ చెబుతూ తెలియకుండానే చాలా దగ్గరైపోయింది! ఇప్పుడు మణి మేడంతోపాటు తనూ వెళ్ళిపోతోంది అంటే తట్టుకోలేకపోతున్నాను రమా మేడం!
గుండెల్లోంచి అయినవాళ్ళు దూరం అయిపోతున్నారన్న బాధ అదంతట అదే తన్నుకు వచ్చేస్తోంది!” అనంటూ అమ్మ రెండు కాళ్ళను ఒకచేత్తో చుట్టేసి, వాటిని కౌగలించుకుని మళ్ళీ భోరున ఏడవడం మొదలెట్టింది! అమ్మ దాని తలని అనునయంగా రాస్తూ, దాని చంకలో ఉన్న బిడ్డని ఎత్తుకుని, వాడికి బుగ్గమీద ముద్దు పెడుతూ, “కన్నా! నేను మీ అమ్మతో కొంచెం సీరియస్ గా మాట్లాడాలి! నువ్వు పోయి అమ్మమ్మతో దొంగాట ఆడుకుంటావా?” అనంటూ వాడి సిల్కీ జుట్టుని చేత్తో దువ్వుతూ అడిగేసరికి, ఆ బుడ్డోడు, అమ్మ చెప్పింది వాడికేదో పేద్ద అర్థం అయ్యినట్టు, తలూపుతూ, బోసి నవ్వులు నవ్వుతూ అమ్మ చంకలోంచి జర్రున కిందకి జారి, బుడి బుడి అడుగులేసుకుంటూ మా అమ్మమ్మ వైపు నడుస్తూ ఉంటే, అమ్మమ్మ రవ్వంత ఆశ్చర్యపడిపోతూ ముందరకి వచ్చి వాడినెత్తుకుంటూ, “అమ్మాయీ! వీడికి నీ మాటలెలా అర్థం అయ్యాయే?” అనంటూ ఆశ్చర్యపడిపోతూ ఉంటే, అమ్మ “అది అప్రస్తుతం! నువ్వు స్టెల్లా మామ్మనీ, సలీమా బాభీనీ, సంగీతనీ, శర్వాణినీ తీసుకుని, వీడినీ, కారులో గుడికి తీసుకెళ్ళి, మళ్ళీ నే చెప్పేదాకా తిరిగి రాకు! అవీ-సవీ మీరిద్దరూ వీళ్ళకి రక్షణగా వెళ్ళండే!” అనంటూ అమ్మ వాళ్ళనీ ఆజ్ఞాపించేసరికి, అమ్మమ్మ మౌనంగా తలూపుతూ, …
