పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: ( ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
33.5 లంజ పట్లు – మోటు పోట్లు – 1!!
“ఏంటీ” అని నేనొక్కసారిగా అరిచాను! ఆ అరుపుకి అందరూ ఖంగారు పడుతూ మా వైపు రాబోతూ ఉంటే, చెయ్యెత్తి వాళ్ళని ఆపి రావొద్దు అన్నట్టు సైగ చేశా! అందరూ వెనక్కి తగ్గగానే, “ఇదిగో ముసలీ! నా గుండె నా దగ్గర లేకుండా, దాన్ని సమానంగా ఒక పాతిక ముప్పై మంది పంచుకున్నారు కాబట్టి సరిపోయింది! లేదంటే అదెప్పుడో, నువ్విచ్చిన షాకులకి ఎప్పుడో ఆగిపోయేది! ల్యాగ్ లేకుండా, టక టకా చెప్పెయ్యి! అసలే నా మడ్డగాడు నీ సళ్ళందాలు చూసి గుటకలేస్తున్నాడు!” అనంటూ ఇంద్రజకి వార్నింగ్ ఇచ్చి, నేను నా బట్టలిప్పి దూరంగా విసిరేసి, గట్టు మీదనుంచి నీళ్ళల్లోకి దిగి, ఇంద్రజ వంటిమీదున్న వలువలు విప్పేసి దూరంగా విసిరేస్తూ, ఆవిడ బొడ్లో ఒక వేలు దూర్చి, ఆడుకుంటూ, నా మొడ్డని ఆవిడ పిర్రల గాడిలో పెట్టి వాటిని వాడితో రుద్దుతూ, రెండో చేతితో ఆవిడ తొడలను నిమురుతూ మెల్లగా పూకుమీద చేర్చి, చూపుడు వేలూ, ఉంగరంవేలూ వాడి ఆవిడ పూరెమ్మలు విడదీసి, నా మధ్య వేలుని లోపలికి దింపి, లోనకీ బయటకీ ఆడిస్తూ, మెడమీద నాలికతో మెల్లగా రాస్తూ, “నా పనిలో నేనున్నా! అంతే కానీ నిన్ను చెప్పడం ఆపమనలేదు! త్వరగా చెప్పెయ్! ఏదో ఒకటి తెగ్గొట్టేద్దాం నీకూ నీ కొడుక్కీ!” అని అన్నా! ఆవిడ తల దించుకుని, “నా వయసు 264 ఏళ్ళు! నా కొడుకు వయసు 243 సంవత్సరాలు! ఇప్పటికి నూట పాతిక సంవత్సరాల నాటి మాట! అప్పట్లో నా కొడుకు పేరు, శంకర్ దాస్! కాశీవిశ్వనాధుని సన్నిధానంలో రుద్రాక్షలు అమ్మే వ్యాపారం చేసేవాడు! వాడు భూలోకంలోనే ఉండిపోవడం వలన, వాడికి ప్రతీ 40/50 సంవత్సరాలకీ ఒక కొత్త రూపూ, కొత్త నామధేయమూ కావలసి వచ్చేవి! స్వతహాః వాడు మనుజుడయ్యిననూ, కన్న తల్లిని నేను దివిజురాలిని అవ్వడం వలన, వాడూ నిత్య యవ్వనుడే!
అయితే, ఈ లోకములో నిత్యయవ్వనంగా ఉంటే, ఇరుగుపొరుగు వారిలో ఇబ్బందికి గురవుతాడని ముందరే ఊహించుకుని, వాడు ఎక్కడైనా పెద్ద ప్రమాదం జరిగినప్పుడు, పాత రూపూ, జీవితం వదిలేసి, తన వాళ్ళందరూ ఆ ప్రమాదంలో మరణించారనీ, తాను ఏవరూ లేని అనాధగా మిగిలిపోయాననీ ఒక కథ అల్లుకుని, ఆ ప్రమాదములో సంపూర్ణముగా మరణించిన కుటుంబానికి చెందిన పేరు పెట్టుకుని, కొత్త …
