రచన – ITACHI639,haran000
తిర్గుతున్న ఫ్యాను.
పరుపు.
కింద గాలికి కురులు ఊగుతూ తెల్లని తడి నుదుట వాలుతూ, గీతకి మెలుకువ వచ్చింది. చిన్నగా ఆవులిస్తూ కళ్ళు తెరిచేసరికి పక్కన చొక్కా లేకుండా చిరునవ్వుతో ఆమె మొహం చూస్తూ ఉన్నాడు భరత్.
భరత్: గుడ్ మార్నింగ్ మిస్.
ఒక్కసారిగ చిన్నగా ఉలిక్కిపడింది. ఆమె వణుకు గమనిస్తూ చెంప మీద అరచేతి కప్పేసి నిమిరాడు.
భరత్: మిస్ మా ఇంట్లో ఉన్నాము.
గీతకి రాత్రి తాను పబ్ నుంచి భరత్ వాళ్ళింటికి రావడం గుర్తొచ్చి ఊపిరి తీసుకొని నిమ్మలించింది.
గీత: ఓ… గుడ్ మార్నింగ్ రా.
చిరునవ్వుతో ఆమె ముక్కు ముద్దు పెట్టాడు. తిరిగి అతడి గడ్డం ముద్దు పెట్టింది.
కిందకి చూపు తిప్పి అతడి ఛాతీ చూసి నవ్వింది.
గీత: షర్ట్ వేస్కో. నా పక్కన ఇలా ఉండకూడదు నువు.
కాస్త దగ్గరగా జరిగి ఆమె వీపులో చెయ్యేసి మెడలో మొహం పెట్టి వాసన పీల్చాడు.
భరత్: అహ్… మరి ఎలా ఉండాలి. రాత్రి మీరే విప్పమని ఇప్పుడు మీరు వేస్కోమంటున్నారు. అంతా మీ ఇష్టమేనా.
గీత: ఏంటి నేనే విప్పమన్నానా?
భరత్: లేదు. మీరే విప్పేసారు.
గీత: నిజమా?
భరత్: అంటే గుర్తు లేదా?
గీత: మీ ఇంటికి వచ్చేవరకు గుర్తుందిరా
భరత్: అంటే రాత్రి జరిగింది ఏం గుర్తు లేదా మిస్, అయ్యో?
అసలు ఏం చేసింది. చెయ్యకూడని పనులు ఏమైనా చేసేసిందా? భరత్ మీద పడి బలవంతం చేసిందా? లేకా తన మత్తులో ఉండగా ఆమె బలహీనం అలుసు చేసుకొని భరత్ ముందగుడు వేసాడా. లేదు భరత్ అలా చేసే అవకాశం లేదు. కానీ మత్తులో గీత ఏదైనా చేసే అవకాశం ఉంది.
భరత్ చూస్తే షర్టు లేదు. గీత బట్టలు మాములుగానే ముందు రోజు సింధూ ఇచ్చిన డ్రెస్ ఏ ఉంది. అంటే కంగారు పడాల్సిన అవసరం లేదు అని ఊపిరి తీసుకుంది.
ఆమె నడుము పట్టుకొని హత్తుకున్నాడు. మెడలో మొహం పెట్టి చెవి కింద ముద్దు …
