రచన – ITACHI639,haran000
చెందనా ఇంట్లో, తలుపు మూసి ఉన్న గదిలో, టేబుల్ మీద పుస్తకాలు, పక్కన సాంసంగ్ ఫోన్, చిన్న వాచ్. ఆ పక్కనే బెడ్డు మీద పచ్చరంగు బ్లాంకెట్ లో ఉన్న ఇద్దరు మనుషులు.
దుప్పట్లో చీకటి, లోపల చెందనా మెడకి ముద్దు పెట్టి ఆమె కురులు మొహం మీద పడుతుంటే భరత్ చేత్తో పైకి జరిపాడు.
భరత్ చెవి కింద చిన్నగా సిగ్గుతో ముద్దు పెట్టి, చెందనా: రేయ్…. నీకోటి చెప్పాలా?
భరత్: హా చెప్పు
చెందనా: నువు ఏం చేస్తావు అంటే ఏదో అంత్రోపాలజీ అన్నావు కదా
భరత్: హా అవును
చెందనా: నాకు ఏమవ్వాలి అని ఉందో తెలుసా?
భరత్: నువు చెప్పలేదు కదా
చెందనా: భరత్ ఇలా నీతో ఉండాలి అని ఉందిరా.
భరత్: అంటే?
చెందనా: అంటే అంటే అంతేరా, నువంటే ఇష్టంరా. నువు చదవవు కానీ అలా అల్లరి చేస్తావు. హెల్ప్ చేస్తావు. మంచిగా ఉంటావు. తప్పులు మాత్రం చెయ్యవు.
భరత్: చెందూ…
చెందనా: హా చెప్పు
భరత్: ఉక్కపోస్తుంది ఈ బ్లాంకెట్ తీసేద్దాం
చెందనా: వద్దురా
భరత్: ఎందుకే?
చెందనా: ఎందుకేంటి, నా tshirt విప్పేసాను, నాకు సిగ్గు.
భరత్: హహ…సిగ్గులేకుండా నన్ను ఇంట్లోకి పిలుచుకొని మళ్ళీ సిగ్గంటావా
చెందనా: భరత్ నువు పెయింటింగ్ వేస్తావు కదా
భరత్: హా….
చెందనా: నన్ను దించవా ఒకసారి
భరత్: నీకోటీ తెలుసా.
చెందనా: ఏంటి?
భరత్: మనం ఆరోజు పార్క్ కి పోయాము. హరీష్ వికాస్, మనమందరం.
చెందనా: అవును
భరత్: మనం ఇద్దరమే ఫోటో దిగాము గుర్తుందా?
చెందనా: హా
భరత్: అది పెయింటింగ్ వేసాను నేను. మా రూంలో ఉంది.
భరత్ చెంప మీద ముద్దిచ్చింది.
భరత్: చెందూ…
చెందనా: నన్ను కూడా ముద్దు పెట్టుకోరా
భరత్: హేయ్ ఎందుకూ?
చెందనా: మొద్దు నన్ను ముద్దు పెట్టుకోడానికి నీకు కారణం కావాలా
భరత్: హే నేను ఏం చెప్పాను చిన్నపిల్లవి చిన్నపిల్లలా ఉండు
చెందనా: ఇంకోసారి అలా అంటే చంపేస్తా నిన్ను…. అంటూ మెడలో గిల్లింది.
భరత్ నవ్వుతూ తనని పక్కకి పడుకోపెట్టాడు. చెందనా మీదకి ఎక్కి వొంగి ఆమె మొహం ముందు పెట్టాడు.
అలా హఠాత్తుగా భరత్ తన పెదవుల ముందు పెదువులు పెట్టేసరికి సిగ్గు గుబులుతో కళ్ళు మూసుకుంది.
భరత్: చెందూ ఏంటి కళ్ళు మూస్కున్నావు
చెందనా: నేను చూడను నువ్వే కిస్ చెయ్
చెందనా చెంపలు పట్టుకొని లాగుతూ వదిలాడు.
భరత్: నేను కిస్ చేస్తలేను…. అంటూ దుప్పటి …
