నేను బట్టలు మార్చుకున్నాక ఇద్దరం కలసి బయలుదేరాం. తన ఆఫీసులో ఒక అరగంటలో పని అయిపోయింది. వస్తూ ఉండగా, దారిలో ఒక శారీ షో రూం దగ్గర ఆగి, “ఇక్కడ చీరలు ఫేమస్ అట కదా..” అంది. “ఏమో, నాకేం తెలుసూ!” అని చెప్పాను. “చూద్దాం పద..” అంటూ లోపలకి తీసుకువెళ్ళింది. లోపల రకరకాల చీరలు చూస్తూ ఉంది. నాకు ఆలశ్యం అయ్యేకొద్దీ దిగులు పట్టుకుంది. పాపం, ఇంట్లో అతను ఒక్కడే ఉన్నాడని. అతను గుర్తుకు రాగానే అతను చేసిన చిలిపి పనులు గుర్తొచ్చి, అన్నీ బరువెక్కిపోసాగాయి. అసలే వచ్చే ముందే వాటిని సన్నగా మీటాడాయే.. తలచుకుంటుంటేనే వొళ్ళంతా సెగలొచ్చేసి, ఇంకా బిగుసుకుపోతున్నాయ్, మళ్ళీ అలాగే మీటించుకోమని అల్లరి చేసేస్తున్నాయ్. అబ్బా..హుష్ష్.. ఇంకా ఎంతసేపో అనుకుంటూ అలానే ఉన్నాను. ఆమె ఒక నాలుగు చీరలు తీసి, చివరగా మంచి ఖరీదులో ఒక తెల్ల చీర తీసింది. అబ్బా, పాల నురుగులా ఎంత బావుందో!  హరికి చెప్పి అలాంటి చీర ఒకటి కొనిపించుకోవాలి. ఆ చీర కట్టుకున్నప్పుడు అతని కళ్ళు ఎలా మెరుస్తాయో చూడాలి. అయినా అది కట్టుకుంటే, అతనికి కళ్ళకంటే చేతులకే ఎక్కువ పని పడుతుందేమో..ఇస్స్..ఉఫ్ఫ్..
                                          తరవాత బ్లౌజుల సెక్షన్ కి వచ్చి రెడీ మేడ్ లో బ్లౌజులు అడిగింది. అతను సైజు అడిగితే నన్ను చూపించింది. నేను ఉలిక్కిపడి, “నాకా!” అన్నాను. ఆమె నవ్వి, “మరి ఇవన్నీ నా కోసమా!” అంటూ, అక్కడ ఉన్న అమ్మాయికి సైగ చేస్తే, తను వచ్చి కొలత చూసింది. ఆ కొలత చూసి, లలిత చిన్నగా నవ్వుతూ, నా చెవిలో “మంచి సైజులే పిన్నీ నీవి.” అంది. నేను “హుష్.. ఊరుకో..” అంటూ సిగ్గు పడిపోయాను. ఆ తరవాత రెడీమేడ్ బ్లౌజులు తీసుకొని బయటకి వచ్చాం. అప్పటికే ఏడు అయిపోయింది. అతను లలితకు తెగ కాల్ చేసి విసిగించేస్తున్నాడు, ఎప్పుడు వస్తారూ అంటూ. “ఇక వెళ్ళక పోతే, వాడే వెతుక్కుంటూ వచ్చేట్టున్నాడు, వెళ్దామా?” అని అడిగింది. “ఆఁ..” అన్నాను ఆత్రంగా. నేను అలా ఆత్ర పడుతుంటే అదోలా చూసి నవ్విందామె.                              ఇద్దరం ఇంటికి చేరేసరికి ఎనిమిదయ్యింది. తలుపు తీస్తూనే, “ఇంత లేటేంటీ!?” అన్నాడు చిరాకుగా మొహం పెట్టి. “ఎందుకురా అంత చిరాకూ?” అంది లలిత నవ్వుతూ. 

“అబ్బే, నాకేం చిరాకు లేదు.”

“నాకు తెలుసులే.. ఎప్పుడెప్పుడు చూద్దామా అని కదా..”

“ఎవరినీ?” అనుమానంగా అడిగాడు.

“నన్నేరా, పొద్దున్నేగా వచ్చానూ.. ఇంకెవరిననుకున్నావ్?”

“నేనేం అనుకోలేదు. ఆకలేస్తుంది, తిందామా!”

“చూడు పిన్నీ! బాబుకు ఆక.. లేస్తుందంట.. కాస్త ఫ్రెష్ అయ్యి వస్తా, తినేద్దాం..” అంటూ అతని వైపు చూసి “ఈ లోగా నువ్వేదైనా తినేది ఉంటే తినేయ్..” అని అదోలా నవ్వుతూ, గదిలోకి వెళ్ళి తలుపు వేసేసుకుంది. ఆమె అలా వెళ్ళగానే, అతను నన్ను దగ్గరకి లాగేసుకొని “ఇంతసేపా, ఎంత వెయిట్ చేసానో తెలుసా!” అన్నాడు.

“వెయిట్ చేయడం ఎందుకో..” అన్నాను ముచ్చటగా నవ్వుతూ.

“ఇస్స్.. నీకు తెలీదులే..”

“తెలియక పోతే చెప్పొచ్చుగా బుజ్జీ..” అంటూ, అప్పటికే కొన్ని గంటలు విరహాన్ని అనుభవించానేమో, ఆపుకోలేక  టక్కున అతని బుగ్గ మీద తడి ముద్దు పెట్టేసాను. అతను “ఇస్స్..” అని, “నీ అంతట నువ్వు ముద్దు పెట్టడం ఇదే మొదటిసారి తెలుసా!” అన్నాడు మెరుస్తున్న కళ్ళతో. “అవునా!” అంటూ ఈసారి చిన్నగా అతని పెదవిని చిన్నగా నాలుక కొనతో కెలికి, “మరి ఇదీ??” అన్నాను. అతను “ఇస్స్..” అంటూ, “నీకేదో అయ్యింది..” అన్నాడు.

“మ్మ్.. ఏం అయ్యిందో నువ్వే చెప్పూ..” అంటూ వెనక్కి తిరిగిపోయి, తల తిప్పి అతన్ని చూసాను వాటేసుకో అన్నట్టు. అతను అలానే వెనకనుండి వాటేసుకొని, మెడ మీద ముద్దు పెడుతూ “చెప్పు ఏం అయ్యిందో..” అన్నాడు చెవిలో గుసగుసలాడుతూ. పొత్తి కడుపుపై ఉన్న చేతులను కాస్త పైకి జరిపి, “నువ్వే తెలుసుకో..” అంటూ ఉండగా, నా ఉద్దేశ్యం అర్ధమై, చేతులను అమాంతం నా సళ్ళ కింద పెట్టి, నిమురుతూ “అబ్బా.. ఎంత ముద్దొస్తున్నాయో..” అన్నాడు. 

“హ్మ్మ్.. ముద్దొస్తే ఆగడం నీకు అలవాటు లేదుగా..”

“పిన్నీ.. ఇస్స్..”

“అహ్హ్.. ముద్దు పెడతావా!”

“పెట్టనా!”

“మ్మ్.. నీ ఇష్టం..పెట్టాలనుకుంటే పెట్టు..” 

“పెడితే ఏం అనుకోవుగా..”

“అబ్బా.. ఎప్పుడు పెడతావా అని ఎదురు చూస్తూంటేనూ..పెట్టూ..”
అనగానే, నన్ను తన వైపుకు తిప్పుకొని, ఒకసారి నా కళ్ళలోకి చూశాడు. నేను మోహంగా చూస్తున్నాను. నడుమును రెండు చేతుల మధ్యా బందించి గట్టిగా లాక్కున్నాడు. నేను నా నడుమును అతని చేతిలో ఉంచేసి, విల్లులా కాస్త వెనక్కి వంగాను. ఇప్పుడు అతని మొహం సరిగ్గా నా బంతుల దగ్గర ఉంది. అతని ఊపిరి వెచ్చగా తగులుతుంది. నాకు వొళ్ళు వేడెక్కిపోతూ ఉంది. మొదట మృదువుగా పెదాలతో చిన్నగా రాసి, పైపైనే ముద్దు పెట్టాడు. “హుమ్మ్..” అంటూ ఇంకాస్త వెనక్కి వంగాను. ఈసారి పెదాలను నా ఎత్తులపై ఒకసారి గట్టిగా ఒత్తి, నా ముచ్చికను పెదాల మధ్య బందించాడు. “మ్మ్..హ్..హ్హరీహ్..” అంటూ ఇంకా వెనక్కి వంగాను. ఈసారి నోటికి అందినంతా పీల్చుకొని, పెదాలతో గట్టిగా వత్తుతూ ఉన్నాడు. “ఉఫ్ఫ్..ఉఫ్ఫ్..” అంటూ అతని తలని గట్టిగా అదిమేసుకుంటుండగా, గది తలుపులు తెరుచుకుంటున్న శబ్ధం. మళ్ళీ ఇద్దరమూ ఎలెర్ట్ అయిపోయాం. నైటీ కట్టుకొని వచ్చింది ఆమె. “నువ్వు ఫ్రెష్ అవుతావా!” అడిగింది నన్ను. “పరవాలేదు, తినేద్దాం..” అని చెప్తూ ఉండగా, అప్పుడు గుర్తొచ్చింది నాకు, ఏం వండలేదని. అదే విషయం చెప్తే, ఆమె అతనితో “ఏదైనా తీసుకొనిరా.. ఈ లోగా పిన్ని కూడా ఫ్రెష్ అవుతుంది.” అంది. అతను బయలుదేరాడు. 

అతను అలా వెళ్ళగానే అడిగింది లలిత, నా దగ్గరకి వచ్చి “మ్మ్..ఇప్పుడు చెప్పు..” అంది.

“ఏం చెప్పాలీ!?”

“అదే.. నీ పెళ్ళి విషయం..”

“నాకే పెళ్ళీ వద్దు లలితా..”

“మరి ఇలాగే ఉండిపోతావా వాడితో..”

“ఆఁ..”

“నీకంటూ కొన్ని కోరికలు ఉంటాయిగా.. తీర్చుకోవాలని లేదా?”

“…..”

“అవి కూడా వాడితోనే తీర్చుకుంటావా?”

ఆమె అలా అనగానే ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యి “లలితా..” అన్నాను. ఆమె నవ్వి, “నేను అంతా కనిపెట్టాలే పిన్నీ. పొద్దున్నుండీ మీరు చేసేవి చూస్తూనే ఉన్నా, ముద్దులూ, కౌగిలింతలూ, కొరుక్కోవడాలూ..” అంటూ ఉంటే, అవమానంతో తల దించేసుకున్నాను. ఆమె నా గడ్డం పట్టుకొని నా మొహాన్ని పైకెత్తుతూ, “అయ్యో.. ఇందులో సిగ్గు పడాల్సింది ఏం లేదు పిన్నీ. మా ఇంటికి వచ్చాక నువ్వు ఏం సుఖ పడ్డావో నాకు తెలుసు. ఇప్పుడు నీకు కావాల్సిన సుఖం వెతుక్కోవడంలో తప్పు లేదు కదా..” అంది.

“అయినా వరసకి పిన్నిని. తెలిసీ ఆపుకోలేకా..క్షమించు..”

“పిచ్చి పిన్నీ.. అవన్నీ నీ మనసులోంచి తీసేయ్. హేపీగా ఉండూ…” అంది. నేను తేలికైన మనసుతో బుద్దిగా తల ఊపాను. ఆమె నా భుజాలు పట్టుకొని తనవైపు తిప్పుకొని “ఇప్పుడు చెప్పు, కేవలం ముద్దులూ కౌగిలింతలేనా, లేక అది కూడా అయిపోయిందా!?” అంది. నేను సిగ్గుతో ముడుచుకుపోతూ “లలితా.. వదిలేయ్ ప్లీజ్..” అన్నాను. “అలా ఎలా వదిలేస్తాను పిన్నీ.. సారీ, పిన్నీ అని పిలవాలా, లేక మరదలూ అని పిలవాలా?” అంది చిలిపిగా. “పో లలితా..” అనేసి, అతని గదిలోకి పారిపోయాను. ఆమె నా వెనకే వచ్చి “పోతాలే.. వాడితో చేయించాల్సింది చేయించాక..” అంటుంటే, నేను మరింత సిగ్గు పడిపోతూ “ప్లీజ్ లలితా..” అన్నాను. తను దగ్గరకి వచ్చి, “అబ్బో.. సిగ్గుతో మరీ ఎర్ర బడ్డాయే..” అంటూ, నా బుగ్గ మీద ముద్దుపెట్టేసింది. “అబ్బా.. నువ్వూ మొదలెట్టావా!” అన్నాను.

“అయితే వాడు రోజూ ఇలాగే పెడతాడా?”

“ఆఁ.. ఇంకా ఎక్కువ..”

“బుగ్గలు ఒక్కటేనా?”

“ఊఁహూఁ..”

“మరీ??”

“పె..పెదాలకు కూడా..”

“కొరుకుతాడా??” గుసగుసలాడింది.

“ఇస్స్.. అవును..”

“హుమ్మ్.. తప్పు లేదులే.. గులాబీ రేకుల్లా ఇంత లేతగా ఉంటే..”

“ఇస్స్.. లలితా..”

“ఏం అయిందమ్మా! నా తమ్ముడు ముద్దు పెడితే తప్పు లేదు గానీ, నేను తాకితే వచ్చిందా??”

“మ్మ్.. చాల్లే..”

“ఇంకా ఏం చేసాడూ?”

“నా నడుముని నలిపేసాడు..”

“ఇలానా?”

“అవ్వ్.. మ్మ్.. అలానే..”

“ఇంకా? ఇక్కడ కూడా నలిపేసాడా?”

“ఇస్స్.. హహహ….”

“బాగా నపిపేసే ఉంటాడులే.. మెత్తగా బావున్నాయి కదా..”

“ఉఫ్ఫ్..”

“ఇంకా ఈ ముందెత్తులూ??”

“ఓయ్.. హహహ.. కొంత వరకే..”

“కొంత వరకే అంటే? పట్టుకున్నాడా!”

“ఆఁ..”

“పిసికాడా?”

“అఁహాఁ..”

“మరీ?? కొరికాడా!”

“ముద్దు పెట్టాడు..ఉఫ్ఫ్..”

“వేస్ట్ ఫెలో.. అదే నేనయితేనా..”

“మ్మ్.. అయితే?” అంటూ ఉండగా, ఆమె కసుక్కున పిసికేసింది నా సళ్ళను.

“అవ్వ్.. పోకిరీ పిల్లా..” అంటూ దూరంగా జరిగాను. ఆమె పకపకా నవ్వుతూ, “ఇలా సిగ్గు పడితే, మరి అసలు మేటర్ లో ఏం చేస్తావ్ మరదలా!” అంది.

“అసలు విషయం ఏంటీ!?”

“ఏంటా!” అంటూ చెవిలో చెప్పింది, “నీ అందమైన పువ్వులో..”

“ఏయ్.. ఛీ ఛీ.. అబ్బా..”

“ఏం? అది జరిపించుకోవాలని లేదా?”

“ఉందీ.. కానీ ఇప్పుడు కాదు.”

“మరి ఎప్పుడో??”

“ఏమో.. అవ్వ్.. అలా గిల్లకూ..”

“ముద్దులూ, కొరుకుళ్ళూ అయిపోయాయిగా, మిగిలింది కానిస్తే తప్పేంటీ!?”

“నాకూ ఆత్రంగానే ఉంది. కానీ, ఇంకొన్ని రోజులు.. ప్లీజ్, అర్ధం చేసుకో..”

“హహహ.. అర్ధమయింది, మంచి రొమాంటిక్ మూడ్ లో ఉన్నావనీ.. అయినా, మగాడికి అలా వెంటనే ఇచ్చేయ కూడదులే. కొంచెం ఊరిస్తేనే మన కంట్రోల్ లో ఉంటారు..”

“పో.. లలితా..”

“పోతాలే గానీ, అలాగనీ నా తమ్ముడినీ మరీ ఇబ్బంది పెట్టేయకు పిన్నీ..” అని, నా చెవిలో “సారీ.. సారీ! మరదలా..” అంటుంటే, ఉక్రోషంతో తనను గట్టిగా గిల్లేసాను. ఆమె కెవ్వుమని అరుస్తూ ఉండగా, అతను వచ్చేసాడు. అతన్ని చూడగానే, “చూడరా పిన్ని గిల్లుతుంది..” అంటూ కంప్లైంట్ ఇచ్చింది. 

“తను గిల్లే రకం కాదులే, నువ్వే ఏదో చేసుంటావ్..”

“అబ్బో.. పిన్నిని బాగానే వెనకేసుకొస్తున్నావే..”

“నేనేం వెనకేసుకోవడం లేదక్కా..”

“వేసుకుంటే వేసుకోరా.. ఎప్పటికైనా వేయాల్సింది నువ్వే కదా! నువ్వేమంటావ్ పిన్నీ..” అని ఆమె అడుగుతూ ఉంటే, అతను చూడకుండా ఆమెని మరోసారి గిల్లేసి, అతను తెచ్చిన పేకేట్స్ తీసుకొని లోపలకి వెళ్ళిపోయాను. తిన్నాక “నువ్వు లోపలే పడుకోరా, నేను పిన్ని దగ్గర పడుకుంటానూ..” అంటూ నా పక్కనే పడక  వేసేసింది.

                                              నేను పడుకున్నానే గానీ నిద్ర రావడం లేదు. అసలు ఇదంతా కలా, నిజమా అనిపిస్తుంది. ముఖ్యంగా లలిత నా పరిస్థితిని అర్ధం చేసుకోవడం. తనకి నా కృతజ్ఞత ఎలా చూపించాలో అర్ధం కావడం లేదు. అంతలో లలిత నా వైపుకు తిరిగి, నా నడుము మీద చెయ్యి వేస్తూ, “ఏంటి పిన్నీ.. నిద్ర పట్టడం లేదా!” అంది.

“ఊఁ..”

“నా తమ్ముడు గుర్తుకువస్తున్నాడా?”

“కాదు, నువ్వే గుర్తుకువస్తున్నావ్..”

“నేనా! ఎందుకమ్మా..”

“నీ ఋణం ఎలా తీర్చుకోవాలా అని..”

“పిచ్చి పిన్నీ.. అవన్నీ ఆలోచించకు. నా ముద్దుల పిన్ని కోసం చేసా, సరేనా..”

“నీ నుండి ఇంత అభిమానం నేను అస్సలు ఊహించలేదు లలితా.”

“అభిమానమే పిన్నీ.. మా నాన్నను పెళ్ళి చేసుకొని కన్యగా ఇంటికి  వచ్చావు. కన్యగానే మిగిలిపోయావు.. ఇప్పుడు నా తమ్ముడు రెడీగా ఉన్నాడు, నాన్న చేసిన తప్పునుసరిదిద్దడానికి.. కానివ్వూ..”

“భయం వేస్తుంది లలితా.. ఏదో మైకంలో అన్నీ చేసేస్తున్నాగానీ, ఎవరికైనా తెలిస్తే ఏమవుతుందో అని..”

“మన ఫేమిలీలో మిగిలింది నేనొక్కదాన్నే.. నాకేం అభ్యంతరం లేదు. మిగిలిన దూరపు బందువులు ఎవరూ నిన్ను ఎప్పుడూ సరిగ్గా చూడలేదు. అంతగా అయితే, కొన్నేళ్ళు ఎవరినీ కలవొద్దు. అంతెందుకూ, అందర్నీ ఎవాయిడ్ చేసేయండీ, సరిపోతుంది.”

ఆమె అలా అంటుంటే, ఏదో కాస్త భారం దిగినట్టిగా ఉంది. 

“నీ ఋణం ఎలా తీర్చుకోనూ?”

“మ్మ్.. నా తమ్ముడిని బాగా చూసుకో చాలు..”

జవాబుగా నేను ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడుతూ “అలాగే వదినా..” అనగానే, తను పకపకా నవ్వుతూ కితకితలు పెట్టేసింది. నేను కిలకిలా నవ్వుతూ ఉంటే అతను బయటకి వచ్చి, విచిత్రంగా చూసాడు మమ్మల్ని. లలిత అతన్ని చూసి, “ఏయ్! ఆడాళ్ళు మాట్లాడుకుంటుంటే నీకేం పనిరా..పో” అంటూ అదిలించింది. అతను మమ్మల్ని అయోమయంగా చూసి, లోపలకి పోయాడు. ఆ తరవాత ఇద్దరం కబుర్లలో పడిపోయి, ఏ తెల్లవారు ఝామునో నిద్రపోయాం.