మదన సుందరి – 67వ భాగం – Continuation -1
గుడ్ మెమొరీస్
(మీ అభిప్రాయాలని nrtalkies@gmail.com కి తెలియచేయండి)
==============================================
అమ్మమీద అలిగి బయటకి వెళ్ళిపోయిన మధు ఓ 30/40 నిమిషాలు తనలోని కోపం అంతా పోయేలా బయటంతా తిరిగి సుమారు మధ్యాన్నం భోజనం సమయానికి ఇంటికి చేరేడు..
ముఖం ముడుచుకుని మొటమొటలాడించుకుంటూ ఇంటికి తిరివొచ్చిన మధుని చూస్న సుశీల.. కొడుకు అలా ముఖాన్ని మొటమొటలాడించుకుంటూ వుండినకారణం ఏమిటో కూడా బాగాతెలిసిన సుశీల మనసులో నవ్వుకుంటూ.. ఈక్షణంలో కొడుకు మనసులో కదలాడుతున్న ఆలోచనలనీ.. అదేవిధంగా కొడుకు మానసిక పరిస్తితి ఏమిటో బాగా తెలిసిన సుశీల ఇంటికి తిరిగివొచ్చిన మధుకి ఎదురువెళుతూ.. అసలుప్రొదున్నా నించీ ఏమీ జరగనట్లే మామూలుగా వుంటూ.. రారా.. మధు.. నీకోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను..
ప్రొదున్న నించీ నేనుకూడా ఏమీ తినలేదు.. దా.. భోజనం చేద్దాము అని కొడుకు మధుని భోజనానికి పిలుస్తూ.. వీధి గుమ్మం తలుపుమూసి.. ముందుగదిలో కంచాలు పెట్టి అన్నం కూరలూ అన్నీ తెచ్చి పెట్టి వాళ్ళిద్దరికీ భోజనాలకి ఏర్పాట్లుచేసింది..
భోజనానికి కూర్చున్న కానీ మధు అలా ముఖం ముడుచుకుని కూర్చోవడంతో.. సుశీల మనసు చివుక్కుమన్నాది.. తనూ.. తన భర్త పందెం కాసుకోవడమేమిటి? నా ఆనందం కోసం వీడితో నేను ఆడుకుంటూ వీడిని ఏడిపించడమేమిటి? ఇంక వీడిని ఏడిపించింది.. వీడితో ఆడుకున్నదీ చాలు..
ముందుగా వీడిలో మునుపటి హుషారు తెప్పించి.. ఎప్పుడు నాపూకుని వీడికి ఇస్తానో చెప్పకుండా వీడిని సంతోషపెట్టి నేను కూడా ఆనందిస్తాను.. అనుకుంటూ.. విషయాన్ని కదిలించాలని నిర్ణయించుకుంటూ..
ఏంటిరా మధు అలా వున్నావు అడిగింది సుశీల..
మధు: ఎలా వున్నాను.. ముభావంగా అడిగేడు..
సుశీల: నువ్వెలావున్నవో నీకేతెలుసు.. నేనేమీ వేరే చెప్పనక్కరలేదనుకుంటాను..
మధు: నేనెలా …
