Lahiri Lahirilo

Lahiri Lahirilo – 1 | లాహిరి లాహిరిలో | Telugu Boothu Kathalu

Lahiri Lahirilo - 1 | లాహిరి లాహిరిలో | Telugu Boothu Kathalu

గదిలో గమ్మత్తు

💬 కొత్త కథలు ,ఎపిసోడ్ అప్డేట్స్ కోసం ఏదైనా డౌట్స్ ఉంటె టెలిగ్రామ్ లో జాయిన్ అవ్వండి
📲 ఇప్పుడే మా Telegram ఛానల్‌లో చేరండి!

by
మధు 
రాతి సరిగ్గా 9 గంటలు

1

సోఫాలో కూర్చుని గట్టిగా ఆవలిస్తూ విసుగ్గా టైం చూసుకున్నాను.
సరిగ్గా తొమ్మిది గంటలు ఈ పాటికే రావల్సిన రాధ, మోహన్, కమల, హరి, మనోరమ, చిరంజీవి ఎవ్వరూ రాలేదు వాళ్ళూ నేనూ చిన్నప్పటినుంచి కలిసే చదువు రున్నాం, సంవత్సరాలు దొర్లిపోయి అందరం జీవితాలు వెతు క్కుంటూ వూళ్ళు మారి ప్రతి సంవత్సరం జనవరి 1వ తేదీ నుండి 15 వరకూ కలుసుకోవడం ఒక అలవాటు
మిగత సంవత్సరం అంతా ఎవ రెవరం ఎలాగా గడిపిన ఆ 15 రోజులు మాత్రం అందరం కలిసి ఉల్లాసంగా గడి పేస్తాం. ఒక్కొక సంవత్సరం ఒక్కొక్కరి వూర్లో గడుపుతాం
ఈసారి నావంతు అందు కే వాళ్ళంతా మా ఇంటికి వచ్చారు. నే ను 30 ఏళ్ళు దాటినా పెళ్ళికాని బ్రహ్మచారిగానే (అస్ఖలి తుడిని మాత్రం కాదు. ఆడవాళ్ళతో తొడపరిచయాలు చాలానే వున్నాయి ) వుండిపోయాను. అందువల్ల వాళ్ళంతా బజారు వెల్లి వస్తామన్నా భోజనం ఏర్పాట్లు చూ చేం దుకు నేను విధిగా ఇంట్లోనే వుండిపోవాల్సి వచ్చింది.
వాళ్లు 7 గంటలకు రైట కెళ్ళారు
ఇప్పుడు 9 గంటలయింది
దాదాపు రెండు గంటలు పైబడింది.
వంటమనిషి . రంగమ్మ  అందరికీ అన్నీ వండి పెట్టి సుభ్రంగా టేబిల్ మీద అన్నీ అమర్చి పెట్టి మాకోసం ఎదురు చూస్తోంది.
ఇంతలో నాకు చటుక్కున సుమలత గుర్తుకు వచ్చింది, ఖర్మంగాలి వీళ్లంతా ఆవిడ ఇంటికి వెళ్ళలేదుగదా;
గబగబ ఫోన్ దగ్గరకు వెళ్లాను
నంబర్ డయల్ చేశాను .
రింగయింది
అవతల ఎవరో ఫోన్ ఎత్తారు
“హలో
……  
“నువ్వాలతా ‘నేను రవిని మాట్లాడుతున్నాను… ఆఁ ఏటిమి మన పటాలమంతా అక్కడేవుందా?… నోనో భోజ నాలు అన్నీ ఇక్కడే ఏర్పాటు చేశాను. నువ్వుగూడి వాళ్ళతో కలిసి ఇక్కడకు వచ్చాయ్యాలి!”
“——- “
వీల్లేదంటావా”
“——- “
“అదేమ్  కుదరదు. నిన్ను ఇవాళ వదలడానికి వీల్లేదు పైగా నాకు “బెడి షేర్” ఎవ్వరూ లేరు ఏమిటామాట లంటవా  నీకూ నాకూ కొత్త అయి తేగా వుంటాను మరి త్వరగా వచ్చెయ్యండి.”
“——- “
“ ఒ కె                          ‘
” ” ఫోన్ పెట్టేశాను
సుమలత  కూడా మాతో పాటే చదువుకున్నపిల్ల. అందం ఆవిడ పాదాలముందు తలవంచుకోవాలి అని అనిపించేంత అంద మైంది. మేం చదువుకునే రోజుల్లో ఆమెకోసం చాలా ట్రై చేశాను తాను ఒప్పుకుంది.
చేతిలో ఇమడనంత పెద్ద సైజు రొమ్ములు, ఎర్రని పెదాలు యవ్వనమక రందం అన్నీ నా సొంతం చేసింది. పెళ్ళి చేసుకుంటా నన్నాను. కులం వేరే ‘కావటంవల్ల ఇంట్లో వాళ్లు ఒప్పుకోరు. ఇంట్లో వాళ్లను బాధ పెట్టి నన్ను చేసుకోవడం తన వల్ల కాదని ఖండితంగా చెప్పేసింది
నిజంగానే సుమలతను నేను ప్రాణాధికంగా ప్రేమిం చాను ఇంకొకరిని నా జీవి భాగస్వామిగా చేసుకోడానికి మనస్కరించ లేదు. అందువల్లే నేను ఎవ్వరినీ పెళ్ళి చేసుకోలేదు.
కాని మగసిరి  ఇబ్బందలు తప్పుకోడానికి చాల వెతుకులాట మాతం తప్పలేదు.
సుమలత మాత్రమ్ ఇష్టం లేకపోయినా తండ్రి చుపిం చిన వాణ్ని కట్టుకుంది. అయినా ఆమె సుఖపడ లేక పోయింది. మొగుడి తాగుడు, లంజకి అలవాటుపడి రెండేళ్లు కాపురం చెయ్యకుండానే అర్థాంతరపు చావు చచ్చాడు. వాడి చావుతో సమలత ఆస్తి అంతస్తు మరో మెట్టుకు పెరిగాయి.
విధవ అయినప్పటికి పెళ్ళి చేసుకుంటానన్నాను. కానీ తనే ఒప్పుకోలేదు. ఆహ్వానించినప్పుడు అవసరం తీర్చడానికి వస్తుంటుంది
ఆమె ముండమోసి ఇంటికొచ్చిన పదిరోజుల కనుకుంటాను చూడటానికి వెళ్ళాను
గుమ్మంలోనే వాళ్ళమ్మ కన్పించింది.
“సుమలత ఎక్కడుంది?” అని అడిగాను. .
“మేడమీద పడుకుంది. బాబూ ఏమిటో దాని బతుకు అలా కాలిపోయింది‘ అంటూ కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకుంది
‘ఒక సారి చూసివస్తాను ‘ అంటూ మేడ మెట్లెక్కి  సుమలత గదిలోకి వెళ్లాను,
మంచంమీద బోర్ల పడుకుని వుంది “
 పైట ఆ స్తవ్యస్తంగా పడుంది
చీర పిక్క లపై దాకా తొలగిపోయింది
ఎర్రగా, నున్న గావున్న పిక్కలు ఉద్రేకాన్ని రెచ్చగొట్టె మాదిరిగా కనుపి స్తున్నాయి. .
జాకెట్ లేదు.
అంగుళం వెడల్పు మాత్రమేవున్న బ్రాసియర్ పట్టి చేయి వేస్తే వూడిపొయ్యేలా వుంది.
దిండిమీద ముఖం ఆనించి అటు తిరిగి పడుకునివుంది. అందమైన ఆమె ముఖబింబం సాక్షికంగా కన్పిస్తున్నా అంద గత్తె అనే విషయాన్ని ప్రస్ఫుటం చేస్తోంది.
పెరిగే ఉద్రేకాన్ని పళ్ళబిగువున అణచి పెట్టుకుని పిలి చాను.
లతా
దిగ్గున లేచింది.
ఆ లేచిన పూపుకి బరువయిన చన్నులు వూగిసలాడాయి.
అర్థ నగ్నంగావున్న ఆ రొమ్ములను నా కళ్లు కణాల మీద ఫొటో గ్రాఫ్ చేశాయి.
పైట సర్దుకోబోయి ‘నువ్వా‘ అని పైటను అలానే వదిలేసింది.
“ఏం నేనయి తే మాత్రం సిగ్గుపడలా ఏమిటి అన్నాను నవ్వి – ఆవిడకి ఎదురుగా కుర్చీ లాక్కుని కూర్చుంటూ
నీకోసం చీరవిప్పి ఒళ్ళు అప్పగించి నప్పుడు లేని సిగ్గు రొమ్ములు దాచుకోడానికి ఎందుకొస్తుంది? అని ఎదురు ప్రశ్న వేసింది.
‘సుళ్వు మార లేదు‘ అన్నాను
“నువ్వుమాత్రమ్ మారావా?’
‘నేను మగవాడిని”
‘నేను ఆడదాన్ని
‘ తేడా అది ఒక టేనా?
లేకపోతే ఇంత ఆకర్షణ సాధ్యమా?
నేనేదో సానుభూతి తెలియ జేద్దామని వస్తే – నామాట అర్దోక్తిలో నే ఆ పేపింది
దేనికి సానుభూతి? మొగుడు చచ్చాడనా? కస్సున లేచింది.
మరీ అంత ఇదిగా మాట్లాడకు. ఎంతయినా తాళిగట్టిన
ఏమిటో అంత ఇది నీ మగతనపు అహంకారం ఒప్పు కొవడం లేదే – నేనిలా మాట్లాడటం.
అహం – అది కాదు.
ఏమిటది కాదు – రవీ‘ నేనంటే నీ కెంత ఇష్టమో నాకు తెలుసు. అయినా ఆచారాల్ని కాలదన్ని నిన్ను చేసుకో డానికి సిద్ధపడి లేక పోయాను. నన్ను చేసుకున్నవాడు ఎందరు లంజల్ని మరగిన నాకు బాధ లేదు తాగొచ్చినా ఆ దేమని అడగ లేదు. కనీసం కాపురం చేసినా రెండేళ్లలో భార్యాగా నాకివ్వాల్సిన గౌరవం ఏనాడు ఇవ్వలేదు. ఆ త్మీ యత, అభి మానం ఏమి పంచుకోలేకపోయాం. అందుకే మొగుడు చచ్చాడని తెల్సినా నాకళ్ల వెంబటి  – లోకం ఏమయినా అనుకుంటుందేమో అనికూడా – ఒక్క కన్నీటి చుక్క కార లేదు – కాని ఒకందుకు సంతోషించాను
నాకు లతమాటలువింటే ఆశ్చర్యం కి లింంది. సంతోషం దేనికి? అన్నాను
దేని కేమిటి అర్ధం లేకుండా! యే యిబ్బంది లేకుండా నీతో గడపడానికి!
ఖర్మం కాలి కడుపొస్తే
లూప్ వేయించుకున్నాను ఆ భయం లేదు సుందరాంగా అంది లత నవ్వినా కాలికి తన కాలు తగిలిస్తూ,
కులాంతర మై తేనే ఒప్పుకొని దానివి ఈ అడ్డ దారి నెందుకు తొక్కు తున్నావు?
ఇంకొకరికి తెలియాల్సిన అవసరం లేదుగనుక నువ్వు నాకోసం తిప్పలు పడుతున్నావు గదా నా ఒంట్లో పరువానికి  పగ్గాలు వేసుకోలేను గనుక, చీకటి దారి కావడంవల్ల ఎవ్వరికీ బాధ కలగదు గనుక !
అంటే ఇతరులకోసం నీ జీవి తాన్ని బలి పెట్టుకుంటావా?
నా సుఖానికి అడ్డు ఎవరూ రావడం లేదు. ఎవరి నైనా, బాధ పెట్టి సుఖపడటం ఎందుకు?
ఇప్పుడైనా నన్ను పెళ్ళి చేసుకో లేవా?
సంస్కర్త  ఫోజు పెట్ట నన్ను కావాలని అడుగు నీ మగతనానికి దాసోహమంటాను నలుగురూ తప్పుపట్టే
విధంగా సొంతం చేసుసువాలని మాత్రం అనుకోకు ……
సమలత మాటలకు సమాధానం చెప్పే  సామర్థ్యం నాకు లేదనిపించింది ఆ క్షణంలో –
సాయంత్రమ్ ఒకసారి ఇంటికిరా! అంటూ లేచాను
నా భుజంమీద చెయ్యేసి కూర్చో బెట్టి,
ఇంటికి రావడం ఎందుకు? అందుకేనా ? అంది చిలిపిగా నవ్వి కన్ను గొడుతూ –
సుమలత ధోరణి నాకు కొంత బాధ కలిగించినమాట వాస్తవం, ఆవిషయమే చెప్పాను.
“సారీ రవీ! నిన్ను బాధ పెడితే క్షమించూ ఏమిటో! నా బలహీన తను నీముందు దాచుకో లేను, ఈ సంఘానికి ఎదు రీదగలననే ధైర్యం లేదు. వ్యక్తిగతమైన ఆశలను చంపుకొని నిలబడగల బుద్ధి స్థిరత్వం కూడా లేదు. ఇవ్వాళ కాదులే – ఆది వారం మధ్యాహ్నం వచ్చి నీతో గడుపుతాను. ” సరేనా?” అంది
“ఓ కె నీ యిష్టం వచ్చినట్లు కానివ్వు?” అన్నాను
“వుండు కాఫీ తెస్తాను? అంటూ జాకెట్ వేసుకుని కిందకు వెళ్ళి రెండు నిముషాల్లో రెండు కప్పులో కాఫీని ట్రేలో
తీసుకు వచ్చి ఒక కప్పు నా చేతి కిచ్చింది.
కాఫీ అందుకున్నాను
ఇద్దరం కాఫీ త్రాగాక
ట్రే దూరంగా పెట్టింది
ఎదురు బొదురుగా కూర్చొని వున్నాం
‘రవీ!‘ మత్తుగా నా కళ్లల్లోకి చూస్తు అంది
“ఏమిటి?
‘నన్ను చూస్తూంటే ఏమనిపిస్తోంది‘
‘చిత్రమైన స్వభావం గలదానివి అన్పిస్తోంది.‘
‘అది కాదు ఇప్పుడు నిన్ను ఎదురుగా కూర్చోబెట్టుకొని మాట్లాడుతున్న నాలో ఎలాంటి సంచలనం కలుగుతుందో
ఊహించలేవా?
“ లతా ‘
రవీ
“అయితే…?
“ఆలస్య మెందుకు – రా!” ,
సుమలత మంచం మీద వాలిపోయి అవతలకి జరిగింది.
చీర మళ్ళీ పిక్కల్ని దాటి పైకి వచ్చింది
జాకెటు గుండీలు వీగిపోయాయి
కుర్చీలోంచి లేచాను
నాశ్వాస వేడిగా వుందా అనిపించింది
మంచం మీద కూర్చున్నాను
లత భుజాఅమిూద చేతులు వేసి ఒళ్ళు నిమురుతున్నట్లే జాకెట్ తొలగించాను. –
“ప్లీజ్ ! డోంట్ బీ లేట్ !” అంది ఆమె బరువుగా వూపిరి  విడుస్తు ఉద్వేగంతో వున్న ఆమె చన్ను ఆ బ్రాసియార్  లోంచి తన్ను కువస్తారు అన్నంత వేగంగా పైకి కిందకీ ఊగుతున్నాయి
నా చెయ్యి ఆ మె రొమ్మున్ని నొ క్కుచూ కొద్దికొద్దిగా కిందకు జాగసాగింది. ఆమె “పొ ట్ట మీది నుంచి దిగిన చెయ్యి చీర కుచ్చెళ్ళను లంగా బొందును విడ దీశాయి
మళ్ళీ చేతులు పైకి వచ్చాయి
ఈసారి బ్రాసియర్ ను ఊడదీశాయి
ఇప్పుడు ఆమె సంపూర్ణ నగ్నంగా వుంది క్ష
ణాలమీద నేనుకూడా గుడ్డల విప్పుతున్నాను.
నా మేడ్రం తొంభై డిగ్రీల కోణ చేస్తు లేచి నిలబడింది.
‘రవీ ! రా! ఆలస్యం భరించ లేను‘ అంటూ లత తన రెండు చేతులను నా వీపుచుట్టూ పెన వేసింది.
ఆమె కాళ్లు వెడల్పు చేసింది .
లేచిన నా లవడాని ఆమె పూకు రెమ్మల మధ్య ఆనించి కొంచెం ముందుకు జరిగాను.
అంచులు దాటింది
“ఉన్! అబ్బా” అంది లత పెదాలను మునిపంట బిగబట్టి,
ఉద్రేకం పెరిగింది
రొమ్ములు చేతికి లంకించుకున్నాను
అంచులు దాటిన అంగాన్ని అణచి పెట్టి
“కు” అంటూ ఒక్క జర్కు యిచ్చే సారికి పూకు లోతుల్లోకి జొరబడింది.
“కొంచెం నిదానం – సురీ అంత మెరటుగానా తొడలు యింకొంచెం వెడల్పు చేస్తు బరువుగా అంది సుమలత.
కిందికీ పైకి వూపుతున్నాను.
యోని పెదాల స్పర్శ నా లవడాకి ఒరుసుకుంటున్న కొద్దీ అంతు లేని ఉద్రేకం నాలో పెరగసాగింది
ఊపుడు  వేగం హెచ్చించాను
ఆ కణాలు గడిచిపోతున్నాయి
నిమిషాలు గడుస్తున్నాయి.
బలమైన నా కౌగిలిలో నలిగిపోతూ మధ్య మధ్యలో “అచ్చా! మెల్లిగా – ఊ – నొప్పి ఉన్” అంటూంది ఆమె.
శరీరాలు చెమటతో తడిశాయి .
ఆమెలోకూడా కామాం తరస్తాయికి చేరుకొని ఎదు రొత్తు లివ్వడం సాగించింది.
న రాల్లో ఏదో తీయ్యని బాధ
ఒళ్లంతా తిమ్మిరెక్కినట్లు అనుభూతి
గబగబ నాలుగూపులు వూపి ఆ మె బొక్కలోకి ఇంది యాన్ని ఒలిపేశాను.
ఒంటి బరువు ఏదో తగ్గినట్లనిపించింది.
ఆమె కూడ ‘రవీ‘ ఉ ‘ అంటూ విపరీతమైన కసితో నా కాళ్ల ను తన కాళ్లతో పెన వేసి కార్చేసుకుంది.
ఇద్దరం అలాగే ఒకళ్ల మీద ఒకరం ఒరిగిపోయి మంచం మీద పడుకున్నాం
కాసేపయిం తర్వాత నేను లేచి ముఖం వగైరా కడు క్కుని ఇంటికి వచ్చేశాను. వీలైనప్పుడల్లా ఇద్దరం కలుసు కుం టూనే వున్నాం.
కనీసం వారానికి నాలుగైదుసార్లు ఆమెను చూడకుండా కలుసుకోకుండా ఉండ లేక పోయేవాణ్ణి సుమలత కూడా అంతే.
చివరికంటా కాలినసిగరెట్ వేళ్లని చరకుమనిపించటంతో సిగరెటు ఆష్  ట్రే లో పడేసి ఆలోచనల్లోంచి బైటపడ్డాయి.
ఇంతలో బైట కారు హారన్ మోత వినిపించింది. సోఫా లోంచి లేచాను.
గబ గబా వరండాలోకి వచ్చాను
రాధ – మోహన్
కమల – హరి
మనోరమ – చిరంజీవి
ఆ మూడు జంటలతో పాటు సుమలత
అందరూ కారులోంచి దిగారు
“ఏమిటర్రా ఇంత ఆలస్యం, మీకోసం వెయిట్ చేయ లేక చస్తున్నాను” అంటూ లేని చిరాకు నటించాను.
“ఏం చేయమంటావోయ్! నీ భార్యకాని భార్య – వదిలి తేనా-బజారులో కనిపించామో లేదో ఇంటికి ఈడ్చుకు
పోయింది.”
‘అసలు లతకి …‘ అంటూ ఏదో అనబోయాను
ఇంతలో లతవచ్చి నా పక్కనే నిలబడి చేయిగుంజి ‘నోరు మూసుకుని లోపలికిపదఁ తరు వాత దెప్పుదువుగాని” అంది. ..
నాకు నోరు పెగ లేదు
అందరం ఇంట్లోకి నడిచాం
అంత కుర్చీల్లో కూర్చున్నారు.
‘రంగమ్మా! రంగమ్మా!‘ అని పిలిచాను.
వంటగదిలోంచి రంగమ్మ మేం కూర్చున్న హాల్లోకి వచ్చింది.
నల్లగా నిగనిగలాడే శరీరం ఒలమయిన ఎత్తయిన రొమ్ములు నడుస్తుంటే  కదుల్తుంటాయి, 35 ఏళ్లు పై బడ్డాయి వచ్చింది. ‘ఏంటి బాబుగారూ!‘ —
‘భోజనాలు రెడి చెయ్యి – సుమలతక్కుడా? ‘ అన్నాను “
“అలాగే బాబుగారు‘ అంటూ వెళ్ళిపోయింది.
వంట మనిషి కూడా వాటమైన దాన్నే పెట్టుకున్నావ్ రవీ! అంది రాధ నవ్వుతూ,
పూరుకోవే, లతక్కోపం రాగలదు
‘ఊఁ! హాస్యాలు చాలు లేవండి!‘ అంటూ సమలత – నింగ్ హాల్లోకి దారి తీసింది.
*****

రాత్రి  సరిగ్గా 10 గంటలు

2

పరుపుమీద కూర్చుని సిగ రెటు వెలిగించుకుని టైం చూసుకున్నాను
సరిగ్గా 10 గంటలు.
మేడమీద గదిలో నాలుగు పరుపులు, మెత్తటి బూరుగు దూది దిళ్ళు గుండ్రంగా వేయించా ‘ను
రాధ – మోహన్ ఒక పరుపు మీద
కమల – హరి మరో పరుపుమీద
మనోరమ – చిరంజీవి ఇంకో పరుపుమీద
నేను సుమలత మరో పరుపుమీద –
మధ్యలో ఖాళీ స్తలం
గుం డటి ట్రేలో రకరకాల పళ్లు – గ్లాసుల్లో పాలు
హాటు డ్రింక్స్ ఏవైనా – అన్నాను.
‘నో! వీల్లేదు‘ రాధ నిర్ణయం
‘లైటుగా తీసుకుంటే ఫర్వాలేదు. కమల భరోసా –
‘బీర్ వరకైతే అభ్యంతరం లేదు. మనోరమ అంగీ కారం.
“అసలేవీ వీల్లేదు‘ – సుమలత శాసనం నాకు కడుపు మండిపోయింది –
ఒక మగ వెథవ కూడా మాట్లాడలేరా ? కస్సుమని లేచాను .
‘రవీ!” సుమలత తీక్షణంగా చూచింది.
ఏమిటి? నా గొంతు అంత ఉదాసీనంగా పలకడం నా కే విచిత్రమనిపించిందితాగటమనేది నాకు సరిపడని విషయమని నీకు తెలిసి కూడా ఇలా చేస్తావేం?

అది కాదు లతా! అందరికీ అప్పుడప్పుడు కొంచెంగా పుచ్చుకునే అలవాటుందిగా అందుకని … నసిగాడు చిరంజీవి,

ఒరేయ్! అంజిగా, నువ్వు నోరుమూసుకో మధ్యలో నీ బోడి సలహా ఎవడిక్కావాలి. అన్నాడు చిరాకు నటిస్తూ
హరి.
ఒరేయ్ చెంబూ! నేను ఏది చెప్పినా అడొస్తున్నా వు నిన్నిక స్ఫేర్ చెయ్యను అంజిగాడి గొంతు పెద్దదయింది,
అబ్బబ్బ ! ఏమిటీరగడ, మనోరమ అంజిగాడు మీద ఒంటికాలు మీద లేచింది,
ఇక లాభం లేదనిపించింది
ఏయి, మనోరమా! మొగుడని మర్యాదైనా లేదనే అంజినలా డబాయిస్తున్నావ్ అవ్వ, నోరు నొకుంది కమల.
ఏం పతిభక్తి చూపిస్తున్నా వే నా తల్లి , పడగ్గదిలో కాళ్లు కూడా పట్టించుకోగల సమర్థు రాలివి.
అంతవరకు ఏం మాట్లాడకుండా  చూర్చున్న మోహన్ గాడికి చలనం కలిగింది
చూడండి అమ్మాయి లూ! మీరు మీరూ పోట్లాడు  కొని మొగుళ్ళను నాలుగురు నోళ్ళలోనూ పడెయ్యటం కాదు . ఊరుకోండి,

మీ తీర్పు మాకిక్కర్లేదు. అసలింకా  మాట్లాడితే ఈ రాత్రికి మంచాల మీదకి రాకుండా పతి దేవుళ్ళను ‘బాయి కాటు, చేస్తా, అన్నది రాధ

ఒరేయి రవిగా, దొంగరా స్కేల్, నీ హాటు డ్రింకు  ఏలూరు కాలువలో తగలెయ్యా కొంపమీదకి తెచ్చావురా నాతండ్రీ, తొందరగా ఈ సమస్య నొక కొలిక్కి తేరా బాబూ, అంజిగాడు భయం నటిస్తున్నాడు.

హరిగాడికి పౌరుషం ముంచుకొచ్చింది.
సరే, మీరు ఇవ్వాళ మాతో గడ కపోతే గడిపే వాళ్ళను గంటలో పిలిపించుకోగలం తెలుసా ? ఏమనుకుంటు న్నారో, అన్నాడు కాలరు ఎగరేసి,
యేమిటీ కూలిచ్చి ముండల్ని తెచ్చుకుంటాగా, సరే తెండి ఎలా తెస్తారో చూసాను కమల హరిమీద నిప్పులు
చెరిగింది
అన్యాయంగా మాట్లాడకే కమలా, యేదో బుద్ధి తక్కువై అన్నాను. హరిగాడు సర్దుకున్నాడు –
అంతా దయచేసి కాస్సేపు నోరు మూసుకోవాలి, సుమలత పరుపుమీద చేత్తో గట్టిగా వక్క చరుపు చరిచి అంది.
అందరం ఆమె వేపు తిరిగాం
ఇవ్వాళ మీరంతా ఎవరో ఒకళ్ళమాట ఖచ్చితంగా పాటించాలి, ఇవ్వాళ మీరు ఎవ్వరూ పుచ్చుకోడానికి వీల్లేదు. అవున నేవారు చేతులెత్తండి అంది సుమలత శాసన సభ స్పీకి లా రూలింగ్ ఇస్తూ
ఆడజనాభా అంతా చేతులెత్తారు

నేను తలవంచుకొని కూర్చున్నాను

చెయ్యెత్తు శాసిం చేట్టుగా వున్న గొంతుతో సుమలత అంది.

విధి లేక చెయ్యెత్తాను.
నేను తలయెత్తి చూసేసరికి మోహన్ గాడు, హరిగాడు అంజిగాడు అంతా చేతులెత్తె వున్నారు.
ఆశ్చర్య పోవడం నా వంతయింది. –
ఒరేయి, మీలో ఎవడికి పుచ్చుకోవడం ఇష్టం లేదా నిజం చెప్పండి అన్నాను.
నాయనా! కొన్ని సందర్భాలలో, ముఖ్యంగా రాత్రి వేళ భార్యలు పక్క నుండగా చేసే నిర్ణయాలలో మనం రాజీపడక తప్పదు. ఉపదేశం చేశారు. మోహను
ఎవడ్రా ఆ అన్న గాడిద!
బుద్ధిమంతులు గురూపదేశాన్ని వెక్కిరించరాదు
ఆపండోయి వెధవసోది, ఏమైనా ప్రోగ్రాం చెప్పండి.
ఇంకా ప్రోగ్రాం యేమిటి దీపాలార్చి పరుపుల మీద పొర్లాడటమె హరి తొందర…
ఒరేయి పెళ్లయి పది సంవత్సరాలైనా ఇంకా తొంద రేమిట్రా నాయనా! కాస్త ఓపిక పట్టు నవ్వాడు మోహన్. .
ఒరేయి మోహనా, అడ్డగాడిదా నువ్వట్రా నాకు చెప్పేది మా యింట్లో యేనాడైనా తొమ్మిదిత ర్వాత లైట్లు వున్నాయా  తిండి తినడమే ఆలస్యం, పైగా నాకు చెప్పి వస్తావు పెద్దగా అన్నాడు హరి
భలే చప్పావురా, అంజిగాడు వత్తాసు పలికినాడు ,

నోరుముయ్య రా, అంజిగా నీ సత్రకాయ కామెంటు ఇక్కడెవడికీ అక్కర్లే హరిగొంతు వెక్కిరింతలో పరాకాష్టరు చేరింది.

ఒరేయి చెంబూ, బుర్ర నున్నగా గొరిగేస్తాను –

అలా వెక్కిరించావంటే అంజిగాడు. కోతిలాగే మోకాళ్ళ మీద పైకి లేచాడు,
అబ్బా ఒరేయి నోరు కాస్త కట్టి పెట్టండ్రా, ఆడగాలి తగిలాక ఆగేవాడు ఎవడున్నా డిక్కడ, నేను ఆవాదన ఆపే ఉద్దేశ్యంతో అన్నాను. –
అక్కడికి వీడేదో పత్తిత్తు అయినట్టు వీలు కుదరాలి గాని పట్టపగలు గర్బా దానం చేస్తాడు  – మోహన్ —
రాధకు కోపం వచ్చింది
ఇక చాల్లే వూరుకొండి మరీ సిగ్గు దిలేసి మాట్లాడ తారేం? అంది• అసలువాడి కొకప్పుడు సిగున్నట్టు అంజి వంతపలి కాడు
ఒరేయి అంజీ నీ కేం ఉద్యోగంరా !
అసిస్టెంటు చీఫ్ ఇంజనీయర్ , సగర్వంగా అన్నాడు అంజి –
నీకా ఉద్యోగం యిచ్చిన వెధవకి మెదడు లేదు – నీ స్థాయికి ఆ ఉద్యోగం కాదురా ఇవ్వాల్సింది అన్నాడు మోహన్ సీయస్ గా –
అవునా ! యీ వెధవ దేశంలో నా లాంటి వాడికి తగిన ఉద్యోగం లేదు.

నీకు తగిన ఉద్యో గ మేదో నే చెప్పనా?

చెప్పు అంజి ఆ త్రుతగా ముందుకి వంగాడు మనోరమ వాడి షర్టు కాలరు పటుకుని వచ్చింది

నీకు సరైన ఉద్యోగం – ఏమిటంటే బుర్ర కధలో వంతలు చెప్పటం –
ఒరేయ్ – ఒరేయి  గోపంతో అంది. నోటి వెంట మాట రాలేదు –
సుమలతకి ఇదంత చూసి విసుగుతీరా మండలాన్ని దాటి అప్పటికే చాల సేపయ్యింది –
అయ్యా ! అంతా కాసేపు వూరుకోవాలీ మీరూ మీరూ పోట్లాడుకుని పెళ్లాల పరువు నాలుగురూ  నోళ్లలోనూ పడేలా చేయడం మంచిది కాదు – వూరుకోండి, అంది….
సరే మేం ఊరుకుంటాం, అన్నంత మోహన్ బుద్దిగా కూర్చుని –
మేంకూడా, అన్నాడు హరి సుగరెటు వెలిగించు కుంటూ –
మేంకూడా వూరుకుంటాం అయి తే నెక్టు పోగ్రాం ఏమిటి ? అంజి ప్రశ్న –
ఇంకా ప్రోగ్రాం ఏమిటి? దీపాలార్చి పరుపుల మీద  పొర్లాడి ఇంకా హరి అంటున్న మాటలు పూర్తికాలేదు –
నా గుండెలు గు బేలుమన్నాయి మళ్ళీ కథ మొదటికి వస్తుందేమోనని – ఒరేయి హరిగా నువ్వు – వ్వూరుకో – వన్నాను.

వాడా పేశాడు –

1c

 

 LUKYYRUS2

Lahiri Lahirilo – 1,లాహిరి లాహిరిలో, Telugu Boothu Kathalu ,telugu dengudu kathalu – jabbardasth,telugu boothu kathalu,telugu sex stories,jabbardasth.in,త్రిబుల్ ధమాకా,telugu hot stories,telugu sex kathalu,telugu sex stories jabardast, xossipy, Lahiri Lahirilo

quarter

 

📢 కొత్త కథలు వెంటనే Telegramలో!
👉 మా Telegram ఛానల్‌లో చేరండి 👈

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
📲 మా Telegram ఛానల్‌లో చేరండి
Join Telegram Join our Telegram Channel

Adblock Detected

please remove ad blocker