బుజ్జాయిలు : బజ్జిసింహాల దాహం తీర్చి , ఆకలివేస్తోందా …… అమ్మ చెంతకు చేరి పాలు త్రాగుతారా అంటూ అడవిరాణి దగ్గరికి వదిలి పరుగునవచ్చి నా గుండెలపైకి చేరారు , మహారాజా …… నీళ్లు లేవు కాబట్టి ఆహారం కూడా లేదేమో , వంటశాల ప్రక్కనే ఉన్న పెద్ద భవనంలో కూరగాయలతోపాటు మాంసం కూడా చాలా నిల్వ ఉంచారు , మహారాజుగా ఆజ్ఞవేస్తే వెంటనే తీసుకొస్తారు .
మహారాజు మహారాజు ……. మిమ్మల్నీ , మహారాజే ఆజ్ఞ వెయ్యాల్సిన అవసరం లేదు మా ముద్దిచ్చే బుజ్జి యువరాజు యువరాణి కూడా ఆజ్ఞ వెయ్యవచ్చు ఎందుకంటే జంతువుల ఆకలి తీరబోతున్నది మీవల్లనే కదా …… , మీ మనస్సు గొప్పది మీ అమ్మగారిలానే అనుకుంటాను , మహారాణీగారు …… దాహం తీరుస్తున్నారు – మీరు ….. ఆకలి తీర్చబోతున్నారు అంటూ ఇష్టంగా ముద్దులుపెట్టాను .
బుజ్జాయిలు : ఊహూ మహారాజుగారే ఆజ్ఞ వెయ్యాలి .
నాకోసం నాకోసం దయచేసి నాకోసం అంటూ బ్రతిమాలుకున్నాను .
బుజ్జాయిలు : మహారాజు ఆజ్ఞ మేముకూడా పాటించాలి కాబట్టి సరే అంటూ సైనికులకు ఆజ్ఞవేశారు మొత్తం ఆహారాన్ని తీసుకురమ్మని ……..
మా బుజ్జాయిల మనస్సు బంగారం అంటూ ముద్దులుకురిపిస్తాను .
మహారాణిగారు సంతోషం పట్టనట్లు చప్పట్లు కొడుతూనే ఉన్నారు .
కాస్త ఇబ్బందిపడుతూనే , ప్రజలందరికీ కూడా ధాన్యాన్ని పంచండి .
మహారాజా మహారాజా మహారాజా ………
ఆగండి ఆగండి ……. , ఎవరి గొప్పతనం ఎవరికి ఇస్తున్నారు , బుజ్జియువరాజు – బుజ్జియువరాణి ……..
ప్రజలు : బుజ్జి యువరాజు – బుజ్జి యువరాణి ……. అంటూ రాజ్యం మొత్తం వినిపించేలా హోరెత్తించారు సంతోషంతో ……..
జంతువులు మాంసం – కూరగాయలను చూసి సంతోషాలతో గర్జించాయి – గాండ్రించాయి , మాపైకి నీళ్లు వెదజల్లి సంతృప్తిగా తిని ఆశీర్వదించి వెళ్లిపోయాయి , చివరగా అడవిరాజు కుటుంబం మాత్రమే మిగిలింది .
ప్రజలు : మహారాజా …… ఈ ధాన్యంతో చాలారోజుల తరువాత పిల్లలు కడుపునిండా తినబోతున్నారు – ధన్యవాదాలు మహారాజా అంటూ దండాలు …
