ఒక రోజు ఉదయం ఇంట్లో పని అంతా అయిపోయాక తను కూడా టిఫిన్ చేసి ఇంటి ముందు వున్న గార్డెన్ లో మొక్కలకి నీళ్లు పడుతుంటే పక్కింటి జ్యోతి పలకరించింది. జయ కూడా పలకరించి ఎవరూలేరు రమ్మంది. తన ఇల్లు లాక్ చేసి జయ దగ్గరికి వొస్తు అందరూ వెళ్లిపోయారా, ఐనా నీకు చాలా ఓపిక అక్కా అన్ని పనులు నువ్వే చేస్తుంటావు అంది జ్యోతి. ఏంటే అక్కా అని వరుస కలుపుతున్నావ్ కోపతీసి మా ఆయనని లైన్లో పెట్టవా ఏంటి అంది జయ. ఆ మొహానికి అది ఒక్కటే తక్కువ ఐనా నువ్వే సెట్ చేస్తా అన్నాక నేను ఎందుకు అంత కస్టపడి లైన్లోకి తెచ్చుకోవాలి అంది జ్యోతి. అబ్బో.. పర్లేదు బానే మాట్లాడుతున్నావ్ నేను అనుకున్నంత అమాయకురాలివేం కాదు అంది జయ. ఉమ్.. ఎదోలే అంది జ్యోతి. రెండు రోజుల నుంచి కనపడలేదు అంది జ్యోతి. అవును రిలేషన్ వాళ్ళ ఫంక్షన్ ఉంటే వెళ్ళాం ఆఫీస్ నుంచి క్యాంపు వెళ్ళాలి అని ఫోన్ వొస్తే ఆయన అలాగే వెళ్లిపోయారు.. నేను నిన్న నైట్ వొచ్చాను అంది జ్యోతి. ఓహో.. ఎప్పుడొస్తాడు మీ ఆయన అంది జయ. ఏమో అక్కా ఒక వారం పట్టొచ్చు అంది జ్యోతి.. అవునా ఐతే మంచి ఛాన్స్ వొచ్చింది అంది జయ. సిగ్గుపడుతూ తల దించుకొని నిలబడింది జ్యోతి. ఒసేయ్ సిగ్గుపడితే పని అవ్వదే అని దగ్గరికి వొచ్చి ఆమె తలని పైకిత్తి కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ.. రెడీనా అని అడిగింది జయ కొంటెగా. ఛీ.. పో.. అని దూరం జరిగింది జ్యోతి. ఇలా దూరం పోయావనుకో నీకే నష్టం చూడు అంది జయ. ఎమ్ పరవాలేదులే అని మొక్కలని సరి చేస్తుంటే… ఎందుకే ఈ పనులన్నీ నీకు అంది జయ. ఇక్కడ నీపని నాపని తేడాలున్నాయా అక్కా అని ఇద్దరూ ఏవేవో సంగతులు మాట్లాడుతూ పని పూర్తి కావడంతో జ్యోతిని ఇంట్లోకి తీసుకెళ్లి కాఫీ రెడీ చేసి ఒక కప్పు ఆమెకి ఇస్తూ ఇప్పుడు చెప్పవే ఏమి ఆలోచించావు …
