స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
107
ఎంత వేగంగా ఆ శవాలు అక్కడ నుంచి మాయం అయ్యాయీ అంటే, తరువాత వాటర్ ఫాల్ చేరుకోవడానికి, 5 నిముషాలు కన్నా ఎక్కువ సమయం పట్టదు. నేను స్వాతక్క సహాయంతో మళ్లీ ఆ దడిని బిగించి కట్టేసరికి, మళ్లీ ప్రవాహపు వేగం స్లో అయ్యింది. నలుగురిని చంపి, వాళ్ల శవాలని ఓ పద్ధతిగా మాయం చేసినా కూడా, నాలో కొంచెం కూడా బాధ కలగట్లేదు. మెల్లగా మొద్దు బారిపోతున్నా అనుకుంటా. ఆ పైన, ఇందాకా, నిన్నా ఆ బలులు ఇవ్వడం మూలాన అనుకుంటా, చావు అనేది నా కంటికి ఓ మామూలు విషయంలా ఉంది. నాకు పెద్దగా బాధ కలగలేదు.
ఓ నలుగురి ప్రాణాలు తీసినా ఎటువంటి బాధా లేకుండా అలా రోబో లా నా పని నేను చేసుకుంటూ పోతున్నా, స్వాతక్క కూడా పెద్దగా ఫీలవ్వట్లేదు. దిగనంతవరకే నాకు భయం. ఓ సారి దిగాకా, ఇంక వెనకా ముందూ ఆలోచించేది లేదు. తనకి నా సంగతి పూర్తిగా తెలుసు కదా? తనూ ఎక్స్పీరియన్స్డ్ ఏ గా?? తనూ ఒకడిని చంపింది కనుకే, ఇవాళ రాత్రి మేమిద్దరమూ అడవిలో ఇట్లా ఉన్నాము. ఇప్పుడు నా బలి ఉత్సవానికి నేను ఎవరిని వెంటపెట్టుకుని రావాలా? అని అనుకుంటూ ఉంటే, షడన్గా నాకు అమ్మ నా మైండ్ లోకి వచ్చింది. అమ్మతో క్లోస్ అవ్వడానికి ఇదే మంచి ఛాన్స్ అనిపించింది.
కానీ అమ్మ ఈ డేంజరస్ ప్లేసులోకి రావడం చాలా రిస్క్ అని కూడా అనిపించింది. అమ్మ ఫేమస్. టీవీల్లోనూ, పేపర్లలోనూ అమ్మ ఫొటోలు వస్తూనే ఉంటాయి. ఏ ప్రొటెక్షన్ లేకుండా నేను తనని ఒంటరిగా అడవిలోకి తీసుకొచ్చి, ఈ తమిళ్ గూండాల రిస్క్ తీసుకోదలుచుకోలేదు. అమ్మని ఈజీగా గుర్తు పట్టేస్తారు అందరూ. రిస్క్ ఎక్కువ. అమ్మ ప్లేసులో ఎవరా? ఎవరా?? అనుకుంటూ నా మనసులో ఓ పేరు ఫిక్స్ చేశా.. అదే కరెక్ట్ అనిపించింది. ఎవరంటారా? పిన్ని!! భ్రమర పిన్ని…. దాని బులబాటమూ, నా అనుమానమూ తీరిపోవడానికి ఇదే కరెక్ట్ మెథడ్.
మూడు రాత్రులు నాతో తిప్పుకున్నానూ అంటే, ఇంక కుక్కపిల్లలా నాతోనే ఉండిపోతుంది. లేదంటే, తను కాకపోతే, నా మీద కోరికతో రగిలిపోతున్న దుర్గమ్మ కానీ, జీవీ కానీ.. అమీనా కానీ, రాణెమ్మ కానీ.. ఈ నలుగురిలో ఒకరిని తేవచ్చు. వీళ్ళల్లో ఒకళ్లని సెలక్ట్ చేశానూ అంటే, ఇంట్లో వాళ్లు పనికి రారా? బయట వాళ్లు కావల్సి వచ్చారా అని జేజి అమ్మమ్మా, రంగి అమ్మమ్మా ఇద్దరూ అలిగే ప్రమాదం ఉంది. సో భ్రమరే కరెక్ట్ క్యాండిడేట్. శంకరత్త పిరక గొడ్డు. తనతో …
