అలా రోజులు గడుస్తున్నాయి, సీనియర్స్ లోకి ఆ విషయం వెళ్ళిపోయింది, బలవంతుడ్ని ఎవరు ఎదురుకోలేరు, బలహీనత ఏంటి అని చూసి వాళ్ళ అక్కసు తీర్చుకోవడానికి నా మీద పడ్డారు, నేను కాలేజీ లొ ఎక్కడ కనపడిన సీనియర్స్ ర్యాగింగ్ చెయ్యడం మొదలుపెట్టారు, నేను అన్ని భరించాను, ఎవరుకి అయినా సహనం అనేది ఒకటి ఉంటుంది కదా, ఆ పాయింట్ కి తీస్కునివెళ్ళకూడదు, సున్నిత మనస్కులు, బలం, బలగం లేని వాళ్ళు ఆత్మహత్య లు చేసుకుంటారు, నేను ఆ రెండు కాదు, బాక్సింగ్ నేర్చుకున్నది ఇలా ఉండడానికి అస్సలే కదూ, ఇక ఇ మేక తోలు తీసి నా అసలు పులి రూపం చూపెట్టే రోజు రానే వచ్చింది.
ఒక రోజు ఎప్పటిలాగానే వెళ్తుంటే, ఒక గుంపు ఉంది, నా చూపు అందులో ఒకడి మీద పడింది, వాడే రాఘవ, వాడి మంట ఇంక చల్లారినట్టు లేదు, దాదాపు పది, పన్నెండు మంది ఉన్నారు, నేను వెళ్తుంటే రేయ్ ఇలా రారా అని పిలిచారు, నేను వెళ్ళాను, ఏరా ఆ మురళి గాడ్ని చూసి నువ్వు రెచ్చిపోతున్నావ్, శృతి ని అక్క అన్నావ్ గా మల్లి దాని వెంట ఎందుకు పడుతున్నావ్ అన్నాడు, గొడవ అయినా తరవాత ఒకటి రెండు సార్లు కాంటీన్ లొ లైబ్రరీ లొ కనపడితే తనతట తను మాట్లాడితే నేను మాట్లాడాను, వీడేంటి ఇలా అంటున్నాడు అనుకుంటూ, సార్ మీరు పొరపాటుపడుతున్నారు అలాంటిది ఏమి లేదు అన్నాను, నా కొడకా నిన్ను ఇలా కదు రా అని కొట్టబోయా డు, నేను తప్పించుకున్నా, సార్ ఇది కరెక్ట్ కదు అనవసరంగా గొడవ పడుతున్నారు అన్నాను, గొడవ ఏంట్రా నిన్ను ఇప్పుడు మేము కొడతాం, నువ్వు తన్నులు తింటావ్ అన్నాడు, ఇక లాభం లేదని అనిపించింది, నా చుట్టూ పన్నెండు మంది ఉన్నారు, మొదటి వరసలో నలుగురు వాళ్ళ వెనకాల మిగతా వాళ్ళు, నా మొఖం మీద దెబ్బ పడుతోంది అనగా, నాలుగు పంచ్ లు రాఘవ కి పడ్డాయి, మూతి, ముక్కు చిట్లిపోయాయి, రక్తం వస్తోంది, కింద పడిపోయాడు మిగతా వాళ్ళు వచ్చారు కొట్లాట బానే జరిగింది, అందరు దెబ్బలతో పడి ఉన్నారు, నాకు మొఖం మీద చేతుల మీద దెబ్బలు తగిలాయి, అప్పటికే అక్కడ గొడవ జరుగుతోందని స్టూడెంట్స్ అందరు పొగయ్యారు, కాలేజీ సెక్యూరిటీ వాళ్ళు కూడా వచ్చారు, మురళి, నా స్నేహితులు …
