తెల్లవారు ఝామున,,
సమయం 5 .15 AM ..
“తెల్లటి నున్నటి దేహం తో..వొంటి మీద నూలు పోగు లేకుండా..తాను నడుస్తుంటేనే ఆ తెల్లటి మార్బుల్ టైల్స్ లాంటి తొడలు..కచ కచా మెరుస్తూ ఊగుతున్నాయి..ఆహా..A4 షీట్ లాంటి తెల్లటి నడుము..ఆహ్..ఏంటి,,అది బొడ్డేనా..షార్పనెర్ హోల్ లా గుండ్రగా..లోతుగా..
బర్త్ డే ఫంక్షన్ రోజు బెలూన్ లో గాలికి బదులు నీళ్లు నింపినట్టుగా రొమ్ములు..ఆహ్..
ఆమె నడుస్తుంటే తడి వొళ్ళు బిత్తలాగా మెరుస్తూ..ఒక్కో నీటి చుక్కా ఆమె స్థానాల మధ్యలో నక్షత్రాల్లా రాలుతుంటే..అలానే ఆమె వొళ్ళో తల వాల్చి ఆ నల్లటి ద్రాక్ష నాలుకతో రుచి చూసి వాటిని నోటి లోకి తీసుకుని ఆ రాలే చుక్కల్ని కసి తీరా రుచి చూడాలి..”
“ఆహా నా చేతిలో ఈ అరటి పండు..ఎంత హాయి“
“అలాగే నా తల ఒళ్ళోంచి తీసి…
ఆమె రొమ్ములు నడుము..
అల కిందికొస్తే..”
..
ఉరిమిన చప్పుడు కి..
వినయ్ కి మెలుకువొచ్చింది..
టక్కున కళ్ళు తెరచి చూస్తే,,తన చేయి తన షార్ట్ లో వుంది..
ఆహ్ వెచ్చగా కాలిపోతోంది..
అంత చలిలో తన పేస్ మీద చెమటలు..అటు ఇటు చూస్తే ఎవరు లేరు..
బయట వర్షం..
తన కలలో వచ్చింది ఎవరు..
గుర్తు …
