పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
19.1 కదం తొక్కిన కాంతలు
అవీ-సవీ ఇద్దరూ “అటులనే శృంగారనాథా” అంటూ మాయం అయ్యి చిటికెలో పద్ధతిగా చీరలు కట్టుకుని, మళ్ళీ ప్రత్యక్షమయ్యి “మీ వస్త్రములు!!” అంటూ మా బట్టలు తిరిగిచ్చారు. “అమ్మా! వేసుకోవే” అంటూ అమ్మ బట్టలు అమ్మకిచ్చి, నా బట్టలు నేను వేసుకుని, “రెడీనా అమ్మా!” అని అడిగితే అమ్మ “ఆ!” అంది. “అమ్మా! ఏం చెబుదాం ఇప్పుడు. అసలు పని అయిపోయింది అని చెప్పేదామ్మా? లేక ఆగుదామా?” అని అడిగా అమ్మని. “ముందర వాళ్ళని రాని! వాళ్ళ యాక్షన్ ని బట్టి మనం రియాక్షన్ ఇద్దాం. నా లెక్క ప్రకారము, ఎవరి నుంచీ ప్రాబ్లం ఉండదు ఒకళ్ళు తప్ప. దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నా. అవీ-సవీ! మీరు కోరుకున్నట్టుగా మిమ్మల్ని కన్నెచెర నుంచి నా కొడుకు విడిపించాడు. ఇప్పుడు మీరు మాట ఇచ్చినట్టు మీరూ మీ చెర నుంచి మా వాళ్ళని విడిచిపెట్టండి.” అని అంది అమ్మ. అవీ-సవీ ఇద్దరూ ఏడుపు మొఖాలేసుకుని, “శరణు ఇచ్చినావు వీరమాతా! నీవే శరణు. ఆత్మీయులారా! మీ ఇరువురి మీదే భారము మోపినాము. మీరే మమ్ములను రక్షించవలెను!” అంటూ చేతులని గాల్లోకి తిప్పంగానే, మాక్కొంచెం దూరంలో “దబ్బ్!” అన్న శబ్దంతో దూరంగా నీళ్ళల్లోంచి యాట్చ్ తేలి అదంతట అదే ఒడ్డుకు వచ్చి ఒక వైపుకి ఒరిగిపోయింది. బోటు ఒడ్డుకి రాగానే, అవీ-సవీ ఇద్దరూ మాయం అయిపోయారు. నేను పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి, యాట్లోకి వెళ్ళి చూసేసరికి, అందరూ యక్షిణీ మాయలోంచి బయటపడుతూ నిద్రలు లేస్తున్నారు. వాళ్ళందరినీ తట్టి లేపి, అయోమయంతో చూస్తున్నవాళ్ళకి ఏం పర్లేదు అని ధైర్యం చెప్పి, ఒకొక్కళ్ళనీ యాట్చ్ లోంచి కిందకి దింపి, నన్ను చూసి ఖంగారుగా వస్తున్న సెంథిల్ కి ఏమీ పర్వాలేదు అని సైగలు చేసి వాడు దగ్గరికి రాగానే, వాడి భుజమ్మీద చేయ్యి వేసినట్టు వేసి, వాడి చెవి వెనకాల ఉండే నరం మీద ఒక్కసారి వేలితో కొట్టేసరికి, వాడు స్పృహ తప్పి తోటకూర కాడలా వేళ్ళాడిపోయాడు. వాడిని కింద డెక్లోకి మోసుకెళ్ళి సోఫాలో పడుకోబెట్టి నేను బయటకి వచ్చేసరికి, ఆడ గ్యాంగందరూ అమ్మ చుట్టూ మూగి ఏమయింది ఏమయింది అంటూ గోల చెయ్యడం మొదలెట్టారు.
అమ్మ ఏదైనా హరికథ చెబుతే, …
