Minor Raja Part 5 | Telugu Srungara Kathalu

స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు..

8

Join our Telegram Channel

అమ్మమ్మ గుంజిన గుంజుడుకి, నేను బ్యాలెన్స్ తప్పుతూ, బొక్క బోర్లా అమ్మమ్మ మీద పడ్డా. నా బరువుకి అమ్మమ్మ నీళ్లలో పక్కకి పడింది. అంతే.. అమ్మమ్మ చుట్టుకున్న టవల్ కాస్తా ఊడిపోయి, అది వాగు ప్రవాహానికి కొట్టుకుపోసాగింది.

ఇప్పుడు వాగులో ఒంటిమీద నూలుపోగు కూడా లేకుండా పూర్తి నగ్నంగా అమ్మమ్మా, కేవలం ఒక అండర్వేర్ వేసుకుని, నా అంగంగాన్నీ అమ్మమ్మ శరీరమ్మీద మీద అదిమి పెట్టిన నేనూ, మా పైన మధ్యాహ్న వేళ కూడా చల్లగా వేగంగా ప్రవహిస్తున్న వాగు నీరూ..

అందులోనూ… ఆ పడడం కూడా ఎలా పడ్డానూ అంటే, నా మొహం వెళ్లి అమ్మమ్మ 38″ పుచ్చకాయల మధ్యన ఇరుక్కుంది. అసలే అమ్మమ్మ అందాలు చూసి వేడెక్కిపోయి ఉన్నా. ఆపైన తొలిసారి అనుభవం. అదే అదే స్త్రీ స్పర్శ.

ఎన్నో సార్లు అమ్మా, అమ్మమ్మా నన్ను గట్టిగా పట్టుకున్నారు కానీ అందులో ప్రేమా-ఆప్యాయతా మాత్రమే ఉండేవి. ఇక్కడో.. ఈ సిట్యువేషన్ వేరే లెవెల్. దాదాపు 30 ఏళ్లుగా మగ వాసనకి దూరంగా బ్రతికేస్తున్న అమ్మమ్మ.. జీవితంలో అసలు స్త్రీ వాసనే తెలియని నేనూ…

చల్లని నీళ్లల్లో, అమ్మమ్మ శరీరం వెచ్చగా నాకు తగులుతోంది.  నా మొహాన్ని కదిపినప్పుడల్లా అమ్మమ్మ పూర్తిగా ఉలిక్కిపడుతోంది. నాకేమో చెప్పలేని సుఖంగా ఉంది.

అమ్మమ్మ, నా బరువుకి, నీళ్లల్లో ఉక్కిరిబిక్కిరి అవ్వటం చూసి, నేను వెంటనే లేచి నుంచుని, అమ్మమ్మనీ పైకి లేపి పట్టుకున్నా… ఈసారి పోయినసారిలా తప్పుచెయ్యలేదు. వెనకాల నుంచి నడుం చుట్టూ బిగించి పట్టుకున్నా.

తప్పు చెయ్యలేదు అని నేను అనుకున్నాను అంతే. కానీ నాకు తెలియకుండానే పెద్ద తప్పే చేసేశా.

ఎప్పుడైతే అమ్మమ్మని వెనకాలనుంచి నడుం చుట్టూ చేతులు బిగించి పట్టుకున్నానో, నా జాకీ కరెక్టుగా ఏ ఆచ్ఛాదనా లేని అమ్మమ్మ డిక్కీకి, అదేనండీ గుద్దకి, అదుముకుంది. రెండో సెకండులో అమ్మమ్మకి, జాకీలో బుసలు కొడుతున్న నా సుల్లి సైజు మొత్తం తెలిసిపోయింది.

అంతే! అమ్మమ్మ, ఒక్కసారిగా నా కౌగిట్లో గిర్రున నావైపు తిరిగి నన్ను తన ఎద ఎత్తులకి గట్టిగా అదుముకుంటూ మా మధ్యన గాలి కూడా దూరనంత గట్టిగా వాటేసుకుని, తన మొహాన్ని నా మెడ వంపులో దూర్చేసి కళ్లు మూసేసుకుంది.

కింద జాకీలోని నా సుల్లిగాడు మాత్రం వీరంగం ఆడేస్తున్నాడు. అమ్మమ్మ పొట్ట కింద గట్టిగా గుచ్చేసుకుంటున్నాడు.

నాకింకేం తోచలేదు. అట్లా అమ్మమ్మ తనంతట తాను నన్ను వదిలేదాకా అమ్మమ్మ పడిపోకుండా గట్టిగా పట్టుకుని తన కౌగిట్లో బొమ్మలా ఉండిపోయా.

అంటే ఏం చెయ్యాలో తోచక కాదండీ. ఏమైనా చేస్తే అమ్మమ్మ ఏమైనా అనుకుంటుందేమో అన్న భయం. అందుకే బొమ్మలా నిలబడిపోయా. ఆ క్షణాన, నాకు ఐతే, చాలానే చెయ్యాలి అని అనిపించిన మాట వాస్తవం.

నాకంతా కొత్త కొత్తగా ఉంది. నా గుండె “లబ్ డబ్ లబ్ డబ్” అని నార్మల్గా కొట్టుకోవడం మానేసి చాలాసేపయ్యింది. అదిప్పుడు ఫార్ములా 1 కార్ స్పీడు కన్నా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.  ఒక స్త్రీ, అదీ స్వంత అమ్మమ్మ, తన ఒంటిమీద నూలు పోగులేకుండా, ఆల్మోస్ట్ నగ్నంగా ఉన్న నన్ను గట్టిగా కౌగలించుకుంటే, నా గుండె పరిగెత్తక ఏం చేస్తుంది?

ఒక రెండు నిముషాలయ్యాక, అతి కష్టమ్మీద నోరు పెగల్చుకుని, జీరబోయిన గొంతుతో, “అమ్మమ్మా…” అని మాత్రమే అనగలిగా.

నా పిలుపుతో అమ్మమ్మకి తెలివొచ్చి, తనేం చేస్తోందో అర్థం అయ్యింది. నా ఫేస్ వైపోసారి చూసి, కొంచెం సిగ్గుపడుతూ నా ఛాతీలో తన మొహం దాచేసుకుంది.

ఇంకో నిముషం తరువాత, “అమ్మమ్మా.. ముందర ఈ ప్లేస్ నుంచి దూరంగా వెళ్లిపోదాం పద. ఈ ప్లేసులో అన్నీ పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలు వస్తున్నాయి.” అని మాత్రం అనగలిగా.

అమ్మమ్మ సిగ్గుపడుతూ, తన చేత్తో నా కళ్లు రెండూ మూసేసి, పక్కకి జరిగి నన్ను పట్టుకుని నుంచుని, “ఎట్లా దొరవారూ.. తెచ్చిన టవల్ కొట్టుకుపోయింది. ముందర మీరు నన్ను నీళ్లలో మళ్లీ కూర్చోపెట్టి, వెనక్కి తిరగకుండా వెళ్లి నాకు ఇంకో టవల్ తెచ్చి పెట్టండి.” అని అంది.

నేను అమ్మమ్మ చెప్పినదానికి తలాడిస్తూ, అమ్మమ్మని మెల్లగా కింద నీటిలో కూర్చోపెట్టాకే, అమ్మమ్మ నా కళ్లకి కప్పిన తన చేతిని తీసింది.

నేను వెనక్కి వెళ్లి బగ్గీలోంచి ఇంకో టవల్ తీసుకుని, బగ్గీని అమ్మమ్మ ఉన్న ప్లేసుకి దగ్గరగా లాక్కొచ్చి, అమ్మమ్మ దగ్గరకి వెళ్లి, కళ్లుమూసుకుని తనకి ఆ టవల్ ఇచ్చి కట్టుకోమని, ఈ సారి జాగ్రత్తగా అమ్మమ్మని ఎత్తుకుని బగ్గీ దగ్గరకి తీసుకొచ్చి మెల్లగా బండి చక్రం దగ్గర తనని దింపి, చక్రం పట్టుకుని నుంచోమని చెప్పా.

అమ్మమ్మ ఒంటి కాలి మీద బండి హ్యాండిలునీ, చక్రాన్ని పట్టుకుని నుంచోగానే, ఇందాక గట్టు మీద పెట్టిన ఫ్రాకు తీసుకొచ్చి, అమ్మమ్మ తల మీద నుంచి తొడిగి, “అమ్మమ్మా.. నేను వెనక్కి తిరిగి కళ్లు మూసుకుంటున్నా.. నువ్వు టవల్ తీసేసి గౌను వేసేసుకో” అంటూ అమ్మమ్మ పడిపోకుండా ఒక చేత్తో తన నడుముని బండి వైపు తోసి పట్టుకున్నా.

అమ్మమ్మ గౌను వేసుకున్నాక, తను వేసుకున్న ఫ్రాక్ కింద వరకూ రాకుండా వీపు మీదున్న నా చెయ్యి అడ్డం పడింది.  నా చెయ్యి తియ్యడంలో అది తన పిర్రలకి తగలడమూ, అమ్మమ్మ ఒళ్లంతా ఇంకోసారి పెద్దగా జలదరించడమూ నాకు తెలుస్తోంది.

నేను చెయ్యి తీసి, ఫ్రాక్ జిప్ పైకి లాగి, తనని జాగ్రత్త రెండు చేటులతోనూ పైకి ఎత్తి బగ్గీలో కూర్చోపెట్టాక, అతి బలవంతాన, ఫ్రాకులోంచి నాకు సగం సగం కనిపించి నన్ను ఇంకా రెచ్చగొడుతున్నఅమ్మమ్మ తొడల మీదనుంచి నా చూపు మరల్చుకుంటూ, ఇందాక కట్ చేసిన జీన్స్ ముక్కలు కనిపించి, “అమ్మమ్మా.. వీటితో ఏదో పని ఉందీ అన్నావ్ ఎంటది?” అని నా ఆలోచనలు అమ్మమ్మ మీదనుంచి తప్పించడానికి యధాలాపంగా అన్నా.

తర్వాత నెత్తి కొట్టుకుంటూ అనుకున్నా.. ఎందుకు ఆ జీన్సు ముక్కల గురించి అమ్మమ్మకి గుర్తుచేశానురా భగవంతుడా? అని. ఎందుకంటే ఆ తర్వాతే కదా అమ్మమ్మ నాతో పూర్తిగా ఓపెన్ అయిపోయింది.

అమ్మమ్మ నాతో “కదా.. మర్చిపోయా దొరవారూ. అదిగో ఆ కనిపించే చెట్టునుంచి నా బలం తట్టుకునే రెండు కొమ్మలు విరిచుకుని తీసుకురండి” అని చెప్పి, తాను వంగుని, కత్తి ఒకటి తీసుకుని, జీన్స్ ముక్కలని సన్నగా పొడుగ్గా తాడు లాగా చింపడం మొదలెట్టింది.

నేను అట్లానే పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి రెండు మరీ పెద్దవీ, మరీ చిన్నవీ కాకుండా బాణా కర్ర అంత లావు ఉన్న రెండు కొమ్మలు విరిచి పట్టుకుని వచ్చి అమ్మమ్మకి ఇచ్చా.

అమ్మమ్మ తన బెణికిన కాలు మడిచి పెట్టి,ఆ కర్రలని మధ్యలోకి విరగొట్టి, కాలుకి నాలుగు పక్కలా ఆ కర్ర ముక్కలని పెట్టి, వాటిని నొక్కి పట్టుకోమని చెబుతూ, తాళ్లలా చించిన ప్యాంట్ ముక్కలతో బలంగా కట్టుకోసాగింది.

అమ్మమ్మ కట్టు కట్టుకున్న రెండు నిముషాలూ నాకెంత భయంకరంగా గడిచాయీ అంటే, నిముషానికి 600 సెకండులా అని అనిపించింది. మరి అనిపించదా? అమ్మమ్మ ఒక కాలు మడిచి కూర్చుంది. అంటే తెరుచుకున్న ఫ్రాకు లోంచి, అమ్మమ్మ తొడలూ ఆ పైన ఉన్న అసలు మ్యాటరూ పూర్తిగా కనిపిస్తున్నాయి నాకు.

చామనఛాయ రంగులో బలిష్టంగా ఉన్న అమ్మమ్మ తొడలు.  ఆ  తొడల రెండూ కలిసేచోట, మధ్యన నల్లని గుబురు పొద.  కట్టు కట్టుకోవడం కోసం కొంచెం ఎడంగా పెట్టిందేమో, ఆ పొద కొంచెం తెరుచుకుని, అందులోంచి నోరూరించే మాంసం ముక్కలా అమ్మమ్మ పువ్వు కనిపించసాగింది.

అందులోనూ ఇంకో కంఫర్మేషన్. అమ్మమ్మ కూడా ఇప్పటిదాకా జరిగిన సంఘటనలకి వేడెక్కిపోయిందీ అని నాకు రూఢీ అయిపోయింది.

ఎందుకంటే, కొంచెం విచ్చుకున్న అమ్మమ్మ ఎర్రని పువ్వులోంచి తెల్లని జిగురు కనిపించసాగింది. నల్లని ఆతుల దుబ్బు మీద ఆ వైట్ కలర్ క్రీం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తోంది.

నేనేం చూస్తున్నానో గమనించని అమ్మమ్మ మూడు చోట్ల కట్టు కట్టుకున్నాక, మిగిలిన జీన్స్ ముక్కలని బగ్గీ సైడ్ పాకెట్లోకి దూరుస్తూ, “అక్కడ నా బ్రా ఉంది. దాన్ని కూడా తీసుకొచ్చేసి, మీరూ బట్టలు వేసుకోండి దొరవారూ” అని అని అంటూ, నా మొహం వైపు చూసి, నా కళ్లెక్కడ ఉన్నాయో అర్థం అయ్యి, ఒక్కసారిగా సిగ్గుపడుతూ తొడలు రెండూ దగ్గరకి చేర్చుకుని ఫ్రాక్ కిందకి లాక్కుంది..

అమ్మమ్మకి మ్యాటర్ అర్థం అయిపోయిందీ అని గమనించిన నేను, తేలు కుట్టిన దొంగలాగ, సైలెంటుగా తల దించేసుకుని, ఆ తడి బట్టనీ తీసుకొచ్చి అమ్మమ్మ చేతికి ఇచ్చాక, నేను అమ్మమ్మ మీదనుంచి వంగుని నా బ్యాగ్లోంచి ఒక షార్టూ, టీషర్టూ తీసుకుని పక్కకొచ్చి, తడి అండర్వేర్ని వదిలేసి అవి వేసుకుని నా అండర్వేర్ని వాగులో పడేలా విసిరేశా.

అమ్మమ్మ ఆ చప్పుడుకి, “ఏంటి విసిరేశారు దొరవారూ?” అని అనుమానంగా అడిగింది.

నేను “ఏం లేదు అమ్మమ్మా.. నా చడ్డీ విసిరేశా అంతే.” అంటూ మాట మార్చేసి, “నువ్వు వెనక్కి జరిగి కూర్చో అమ్మమ్మా.. నువ్వు రూట్ చెబుతూండు. నేను బండి తోలుతా.” అని బగ్గీ ముందు వైపు నుంచి ఎక్కి కూర్చున్నా.

మరేం చెయ్యను చెప్పండి. అమ్మమ్మ ఫుల్ బాడీ టచ్చింగ్సుకీ, టైటు హగ్గులకీ, ఫ్రీగా ఇచ్చిన పువ్వు షోకీ  నాకు వేడెక్కిపోయి, నాకు కింద సుల్లిలోంచి కం కారిపోయింది. ఇప్పుడు ఆ అండర్వేర్ బండిలో పెట్టానూ అంటే అమ్మమ్మకి నేను కార్చుకున్న సంగతి తెలిసిపోతుంది. అందుకే దాన్ని కవర్ చెయ్యడానికి నా చెడ్డీని వాగులో విసిరేశా.

అమ్మమ్మ చేతులమీద వెనక్కి వెనక్కి జరుగుతూ వచ్చి నా పక్కనే బగ్గీ గూడుకు ఆనుకుని కూర్చుని, నన్ను కొంచెం మధ్యలో కాకుండా తనవైపు జరిగి కూర్చోమని చెప్పి మేం వెళ్లాల్సిన డైరక్షన్ చెప్పింది.

నేను “ఛల్!” అని అరుస్తూ, బగ్గీని ఆ డైరక్షన్లో తిప్పి పరిగెత్తించడం మొదలయ్యేసరికి, టైం 3.30 అయ్యింది. అమ్మమ్మ చెప్పిన డైరెక్షన్లో బగ్గీని నడుపుతూ పోయా. అమ్మమ్మ మధ్యమధ్యలో గతుకులు వచ్చిన దగ్గర, నేను బగ్గీ మీద నుంచి పడిపోకుండా, నన్ను ఒకచేత్తో గట్టిగా పట్టుకోసాగింది.

అమ్మమ్మ నన్ను అలా గట్టిగా పట్టుకున్నప్పుడల్లా, నా ఒళ్లు జలదరించసాగింది. ఎందుకంటే, అమ్మమ్మ ఫ్రాకు ఒక్కటే వేసుకుని కూర్చుంది. కిందా ప్యాంటీ, పైన బ్రా ఏమీ లేవు కదా? ఆమె తొడలూ, సళ్లూ నాకు ఒత్తుకుంటూ ఉంటే, నా నరాలు జివ్వు అనక ఏం అంటాయి చెప్పండి?

ఈ టచ్చింగ్స్ అన్నీ అమ్మమ్మ తెలిసి చేస్తోందా? తెలికయ చేస్తోందా? అని చూడడానికి లేకుండా అమ్మమ్మ నా మొహం వైపే చూస్తూ కూర్చుని ఉంది.

నేను అంకెలు లెక్కెట్టుకుంటూ నన్ను నేను కంట్రోల్ చేసుకుంటూ నోర్మూసుకుని, సైలెంటుగా అమ్మమ్మ చెప్పిన డైరెక్షన్లో బండి తిప్పుతూ ఎక్కడా ఆపకుండా పోనిచ్చా. సుమారు రెండు మూడు గంటల తరువాత సాయంత్రం 6 దాటుతుండగా, మాకో ఊరు కనిపించింది.

అమ్మమ్మ గుర్రాన్ని మెల్లగా స్లో చెయ్యమని చెబుతూ, గూడెం వచ్చేసరికి, బగ్గీ పూర్తిగా ఆపించేసి, పొద్దుట భూత్ బంగళా దగ్గర సౌండ్ చేసినట్టే ఇక్కడా సౌండ్ చేసింది.

అంతే.. ఆ గూడెంలోంచి బిల బిల మంటూ ఓ పాతిక మంది వచ్చి బగ్గీని చుట్టుముట్టి, అమ్మమ్మని చూసి జయధ్వానాలు చెయ్యసాగారు.

అమ్మమ్మ వాళ్లందరి వైపూ చెయ్యెత్తి ఊపుతూ, “భేరూ-కుసుమల చిన్న బిడ్డ. నా చిన్న మనుమడు. చిన్న దొరవారు.. శ్రీ శ్రీ శ్రీ చిన్న కుమార్ రాజా వారు” అంటూ గట్టిగా అరిచి నన్ను పరిచయం చేసింది.

ఇంతలో గుంపులోంచి, అమ్మమ్మ పోలికలతో, ఓ 48 ఏళ్ల వయసు ఉన్న ఒకావిడ వచ్చి నన్ను బండిలోంచి కిందకి చెయ్యి పట్టుకుని లాగి నాకు మెటికలు విరిచి పక్కన వాళ్లు ఇచ్చిన గుమ్మడికాయని దిష్టి తియ్యడం మొదలెట్టింది.

అప్పుడు అర్థమయ్యింది, ఇది నాన్నా-అమ్మమ్మా వాళ్ల సొంత ఊరు అని. ఆ పెద్దావిడ అమ్మమ్మకి ఫస్టు కజిన్ అని. అదే అమ్మమ్మా వాళ్ల బాబాయ్ కూతురు అని.

ఆవిడ నాకు దిష్టి తీసి, ఆ గుమ్మడికాయని పక్కనున్నవాళ్లకి ఇచ్చి పారెయ్యమని చెబుతూండగా, ఒక 70 ఏళ్ల పెద్దాయనా, ఓ 60+ ఏళ్ల పెద్దావిడా ఇద్దరూ ఊతానికి కర్రలు పట్టుకుని, ఒకళ్ల చెయ్యి ఒకళ్లు పట్టుకుని మెల్లగా మా బగ్గీ దగ్గరకి వచ్చారు.

వాళ్లని చూస్తూనే, అమ్మమ్మ బగ్గీ చివరకి జరిగి, “సిన్నయ్యా.. సిన్నమ్మా… బావుండారా???” అంటూ బగ్గీలోంచి దిగబోయింది.

అమ్మమ్మ మీదో కన్ను వేసి ఉంచిన నేను గభాలున వెనక్కి ఉరికి, అమ్మమ్మ తొడ మీద చెయ్యి వేసి ఆపుతూ, “అమ్మమ్మా.. నీ కాలు చూసుకోవే… ఇక్కడున్న వాళ్లు ఎక్కడికీ వెళ్లరు. నువ్వు ఉరికావంటే, నేనే నిన్ను భుజాన వేసుకుని డాక్టరెక్కడా? డాక్టరెక్కడా? అని అందరినీ అడుక్కుంటూ పరిగెత్తాలి. ఆగవే అమ్మమ్మా…” అంటూ తనని అపేశా.

అంతే నా మాటలు వింటూనే నాకు దిష్టి తీసిన పెద్దావిడ “ఓయమ్మో.. గోరింకా… నీ కాలుకి ఏమయిందే?” అంటూ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి, నన్ను గుద్దుకుని, ఆ అదురుకి తూలి అమ్మమ్మ కట్టుకున్న కర్రల కట్టు మీద చెయ్యి బలంగా వేసింది.

అంతే, అమ్మమ్మ ఓ టాప్ పిచ్ అందుకుని.. “చంపేసావే రంగీ” అంటూ అరిచింది.

తరువాయి భాగం వరకూ సెలవ్..

స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు..

9

అమ్మమ్మ అరుపు వింటూనే పెద్దాయన ముందరకి వచ్చి, “రేయ్.. ఎవరైనా లైటు వెయ్యండిరా” అంటూ అరిచేసరికి, ఇద్దరు మొబైల్స్ తీసి లైట్లు ఆన్ చేసేసరికి, నాకు బల్బులు పగిలాయ్.

నేను “ఈ అడవిలో సెల్ ఫోన్స్ ఉన్నాయా?” అని చుట్టూ చూసేసరికి, గూడెం వెనకాల గుట్ట మీదో పెద్ద సెల్ టవర్ ఉంది. దాన్ని చూసి “హమ్మయ్య” అనుకుంటూ ఊపిరి తీసుకున్నా.

ఇంతలో పెద్దాయన, ఆ లైట్ వెలుతురిలో, (అంటే టైం సాయంత్రం 6:30 యే అయినా అడవి కదా.. తొందరగా చీకటి పడిపోతుంది.) అమ్మమ్మ కాలు చెక్ చేసి, నేనూ అమ్మమ్మా కట్టిన కర్రలు నాలుగూ విప్పేసి అమ్మమ్మ పాదాన్ని ఒక చేత్తో పట్టుకుని, రెండో చేత్తో మడమ పైనున్న కాలిపిక్కని పట్టుకుని రెండు చేతులనీ ఆపోజిట్ డైరెక్షన్లో అంటే కిందున్న చేతిని కిందకీ, పైనున్న చేతిని పైకీ ఒక్కటే గుంజు గుంజాడు.

అమ్మమ్మ ఒక్కసారిగా ఇంకో పొలికేక పెట్టింది కానీ, ఆ పెద్దాయన ఏం పట్టించుకోకుండా ఇంకోసారి కూడా అలానే గుంజి, కాలు పాదాన్ని పట్టుకుని రౌండుగా ఒక్కసారి తిప్పి, తన బొడ్లోంచి ఏదో సీసా తీసి అందులోంచి కొంచెం ద్రవాన్ని అమ్మమ్మ కాలి మడం మీద రాసి ఓ నిముషం పాటు బొటనవేళ్లతో బాగా రుద్దాడు. రెండో నిముషంలో పూరీలా ఉబ్బిన అమ్మమ్మ కాలు ఠపీమని నార్మల్ అయిపోవడం మొదలయ్యింది.

ఆ పెద్దాయన రుద్దడం మొదలెట్టిన అయిదే అయిదు నిముషాల్లో అమ్మమ్మ మొహంలో నొప్పి పూర్తిగా మాయం అయిపోయింది. అమ్మమ్మ తనకి నొప్పి పోగానే, బండి లోంచి గభాలున కిందకి ఉరికి రెండు కాళ్ల మీదా నార్మల్ గా వంగుని ఆ పెద్దాయన కాళ్లకి దణ్ణం పెడుతూ, “శరభడు సిన్నాన్నకి ఈ గోరింక దండాలు” అని అంది.

ఓహో ఈ పెద్దాయనేనా అమ్మమ్మ చెప్పిన గొప్ప డాక్టరు అనుకుంటూ ఆశ్చర్యపోవడం నా వంతు అయ్యింది. మరి మధ్యాహ్నం నుంచీ నొప్పితో విలవిలలాడుతూన్న అమ్మమ్మ చిటికెలో రెండు కాళ్లమీదా బరువు వేసి మామూలుగా నుంచుంది కదా. కనుక ఆ పెద్దాయన గొప్ప డాక్టరే అని నేను మనసులో అనుకోసాగాను.

ఆ పెద్దాయన అమ్మమ్మని పైకి లేపి కౌగలించుకుని, “ఈ మహమ్మారి దెబ్బకి ఈ పట్టు జాగు చేసేసావే బిడ్డా” అంటూ నుదిటన ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.

అమ్మమ్మ వెంటనే మేము బయలు దేరినప్పుడు బగ్గీ కింద సర్దించిన పెట్టెల్లోంచి ఒకటి తీసి ఆయనకి ఇచ్చి, “మితంగా పుచ్చుకో. మాంఛి పవర్ఫుల్ సీమ సరుకు. తీర్థంలా ఐసు గడ్డలేసుకుని తాగాలి. అంతే కానీ ఇప్పసార తాగినట్టు బుడ్డి లేపావంటే, గొంతు తగలడిపోద్ది” అని వార్నింగ్ ఇచ్చింది.

ఆతరువాత, రెండడుగుల వెనకాలే ఉన్న పెద్దావిడ కాళ్లకి దణ్ణం పెట్టి, “సిన్నమ్మా బావుండావా?” అంటూ కౌగలించుకోబోయింది.

ఆవిడ కోపంగా “నే నీతో మాట్లాడను. నీతో పచ్చి.” అని, అమ్మమ్మని పక్కకి తోసేసి, నా దగ్గరకి వచ్చి నాకు మెటికలు విరిచి, “సిన్నదొరా.. పా.. ఏ పట్టున తిన్నావో.. మొహమంతా పీక్కుపోయి ఉండాది. బువ్వ తిందువు రా అయ్యా” అంటూ నన్ను లాక్కెళ్లసాగింది.

నేను అమ్మమ్మ వైపు చూసేసరికి, “ఏం పర్లేదు మీరు సిన్నమ్మతో వెళ్లండి దొరవారూ.. మా సిన్నమ్మ కోపం నీటి బుడగ. సిన్నమ్మా.. నువ్వు తోవ సూయించు. దొరవారు తీసుకుపోతారు” అంటూ వెనకాల నుంచి అరిచింది.

ఆ తరువాత అమ్మమ్మవైపే ఓపికగా చూస్తున్న రంగి అనబడే పెద్దావిడతో “ఏరే నీ బిడ్డలు ఏడ?” అంటూ, వాళ్ల బాబాయ్ చెయ్యి పట్టుకుని గట్టిగా “శంకరీ” అని అరిచేసరికి, ఒక 27/28 ఏళ్లావిడ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది

ఆవిడని చూస్తూనే అమ్మమ్మ, “ఏమే కోడలు పిల్లా బావున్నావా?” అని ఆప్యాయంగా అడుగుతూ, “బగ్గీ గుమ్మం దగ్గర పెట్టించి, ఇగో బగ్గీ కింద ఆ నాలుగు సంచులూ తప్ప, మిగిలినవి అన్నీ అన్ని గడపలకీ సమానంగా పంపించవే కొడలా” అంటూ పెద్దాయన చెయ్యి పట్టుకుని మా వెనకాలే రావడం నాకు తెలుస్తూనే ఉంది.

నన్ను చెయ్యి పట్టుకుని తీసుకెళ్తున్న పెద్దావిడ వెనకాలే నడుస్తూ చూటూ చూశా.. సుమారు 30-35 ఇళ్లు మాత్రమే ఉన్నాయి ఆ ఊరిలో. ఊరు అనడం కన్నా చిన్న గూడెం అనడమే ఉత్తమం. ఆల్మోస్ట్ అన్నీ డాబాలే. చూడడానికి ఒకేలా ఉన్నాయి. ప్రతీ ఇంటికీ చుట్టూ పెద్ద కాంపౌండ్ వాలూ, దాని మీద బార్బ్డ్ వైర్ ఫెన్సింగూ ఉన్నాయి, బహుశా క్రూర మృగాలు ఏమీ రాకుండా అనుకుంటా.

ప్రతీ ఇంటిమీదా సోలార్ ప్యానెల్స్ ఉన్నాయి. వాటినుంచి వచ్చే పవరుతో ప్రతీ ఇంటిలోనూ, వీధిలోనూ లైట్లు వెలుగుతున్నాయి.పేరుకే గూడెం. అన్ని సౌకర్యాలూ ఉన్నాయే అనుకుంటూ పెద్దావిడ వెనకాలే నడుస్తూ పోయా. వీధికి ఆ చివరనుంచి రెండో ఇల్లు వీళ్లది. వీళ్ల ఇల్లు మాత్రం చాలా విశాలంగా ఉంది. వెనక వెంపున పెద్ద దొడ్డి కూడా ఉందనుకుంటా. మేకలూ, పశువుల అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి.

వీధి గేటు దాటగానే, నాకు బల్బులు పగిలేలా, ఇద్దరు యువకులు రెండు కుర్చీల్లో చెరో లాప్టాప్ వేసుకునీ పని చేసుకుంటున్నారు. వాళ్లు మమ్మల్ని చూస్తూనే లాప్టాపులు మూసి “ఎవరే అమ్మమ్మా?” అని అడిగారు.

జేజి అమ్మమ్మ వాళ్లకి, “మీ పెద్దమ్మ వచ్చింది. ఈయన సిన్నదొర.” అంటూ చెప్పేసరికి, “ఏంటీ దొడ్డమ్మ వచ్చిందా?” అంటూ ఇద్దరూ మా పక్కనుంచి అమ్మమ్మ వస్తున్న వైపు గబ గబా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లిపోయారు.

పెద్దావిడ “నువ్వు కాళ్లు కడుక్కుని రా సిన్నదొరా.. తొలిసారి మా మకానికి వచ్చావు. మా మకాం ఏందిలే.. మన మకాం..” అంటూ గుమ్మానికి కొంచెం దూరంలో ఉన్న గోళెం వైపు లాక్కెళ్లి, ఓ మగ్గుతో నీళ్లు తీసి నా కాళ్ల మీదపోయసాగింది. నేను సిగ్గు పడుతూ అయ్యో.. పర్లేదండీ.. నేను కడుక్కుంటాను అంటూ ఆవిడ చేతిలోని మగ్గు లాక్కోబోయాను.

ఆవిడ “అండీ ఎంటబ్బీ.. చక్కగా జేజి అమ్మమ్మా లేదా మామ్మా ని పిలువ్. మీ నాన్ననీ, అమ్మమ్మనీ నేనే పెంచాను.  మీ నాన్న పెంపుడు తల్లిని కనుక మామ్మ. మీ అమ్మమ్మ పెంపుడు తల్లిని కనుక జేజి అమ్మమ్మ” అని అంది.

నాకీ వరసలు ఎప్పుడూ ఫుల్లు గజిబిజిగా ఉంటాయి.  అమ్మమ్మో వరస చెబుతుంది. నాన్నో వరస చెబుతాడు. మరంతే కదా? వాళ్లిద్దరూ అక్కా-తమ్ముళ్ళు అయినప్పుడు, అమ్మమ్మ చెప్పేవరసకి, అమ్మ తరఫున చుట్టాలు. అదే నాన్న చెప్పే వరసకి, నాన్న తరుఫున చుట్టాలూ కదా?

నేను మొహమాటం లేకుండా “ఏమోనండీ నేను ఈ వరుసలు అన్నీ మర్చిపోతూ ఉంటాను. అయినా అమ్మమ్మతో వచ్చాను కదా. మిమ్మల్ని జేజి అమ్మమ్మా అనే పిలుస్తాను” అంటూ చెప్పేసరికి, నా మాటకారి తనానికో ఏదానికో మరి ఆవిడ నాకు మెటికలు విరిచి బుగ్గలు పుణికింది.  

నేను కాళ్లు కడుక్కుని వెనక్కి తిరిగేసరికి, ఆ ఇద్దరు యువకులూ అమ్మమ్మని ఒకళ్లూ, చిన్నమ్మమ్మ అదే అమ్మమ్మ కజిన్ రంగి, ఆవిడని ఒకళ్లూ భుజాన ఎత్తుకుని స్పీడుగా వచ్చారు. వెనకాలే ఆ శంకరీ అనే ఆవిడ జేజి తాతగారి చెయ్యి పట్టుకుని తీసుకొచ్చింది.

ఇంకో ఇద్దరు కుర్రాళ్లు బగ్గీని లాక్కుని తీసుకొచ్చి, ప్రహరీ గేటు దాటించి, గుమ్మం ముందర నిలిపేశారు. అమ్మమ్మ కజిన్ సిస్టర్, ఆ కుర్రాళ్లతో, “మీరు పొండిరా.. నేను వీళ్లకి ఏదైనా తినబెట్టాక మిమ్మల్ని పిలుస్తా” అంటూ చెప్పి పంపించేసింది.

నేను అమ్మమ్మని చూస్తూనే ఆమె వైపు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి, తన డ్రస్ పట్టుకుని గుంజుతూ, అమ్మమ్మ చెవిలో “నాకు ఇంకా చిరాకుగా ఉంది, స్నానం చెయ్యాలి అమ్మమ్మా” అని అడిగా.

నా మాట విన్న ఆ శంకరీ అన్నావిడ గబగబా ముందుకు వచ్చి, “రా.. నే చేపిస్తా” అనేసరికి, నేను సిగ్గుపడుతూ అమ్మమ్మ డ్రస్ ఇంకొంచెం గట్టిగా పట్టుకుని లాగా.

అమ్మమ్మ ఆ శంకరిని ఆపుతూ, “కోడలా.. నువ్వాగవే. వీడు ఏసీ రూముల్లో పుట్టి పెరిగినవాడు. తొలిసారి అడవికి తీసుకొచ్చా. బెదరగొట్టెయ్యకు” అంటూ సర్ది చెబుతూ, “ఈ పక్కనుంచి వెళ్లారూ అంటే బాత్ రూం వస్తుంది దొరవారూ. స్నానం చేసి రండి.” అంటూ చెప్పింది.

నేను బ్యాగ్లోంచి టవల్ తీసుకుని దొడ్డి వైపు వెళ్లిపోయి బాత్రూంలో దూరి శుభ్రంగా సబ్బు రుద్దుకుని ఇంకోసారి స్నానం చేసి తిరిగి అవే బట్టలు కట్టుకుని వచ్చేసరికి, బగ్గీని ఓ వారగా వాల్చేశారు. బగ్గీలో సామానంతా ఇంట్లోకి తీసుకుపోయారు అనుకుంటా. బయట రెండు నులక మంచాలు వేసి డిన్నర్ కోసం అంతా రెడీ చేసి పెట్టేశారు.

అమ్మమ్మ కూడా ఆ ఫ్రాకు లోంచి చీరా జాకెట్టులోకి మారిపోయింది. అమ్మమ్మ, జేజి తాతా, జేజి అమ్మమ్మా ఓ మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నారు. అమ్మమ్మ  జేజి తాతతో కబుర్లు చెబుతోంది. జేజి అమ్మమ్మ ముభావంగా కూర్చుని వాళ్లు మాట్లాడుకుంటున్నది సైలెంటుగా వింటోంది.

నన్ను చూస్తూనే పెద్దావిడ, “రా సిన్నదొరా.. వచ్చి కూకో బువ్వ తిందువు గానీ” అంటూ పిలిచింది. నేనెళ్లి ఖాళీగా ఉన్న రెండో మంచమ్మీద కూర్చున్నా. ఇంతలో పొగలు కక్కే 4 అన్నం కంచాలని రెండు చేతులతోనూ పట్టుకున్ని చిన్నమ్మమ్మా, శంకరీ అన్నావిడా ఇద్దరూ వచ్చి మా చేతులకి ఇచ్చి లోపలికి వెళ్లిపోయారు.

అమ్మమ్మ ప్లేట్ తీసుకుని, “శివా, రంగా రండిరా.. మీరూ మాతో తినెయ్యండిరా” అని అరిచింది.

ఆ యువకులిద్దరూ లోపలి నుంచి వచ్చి గుమ్మం మెట్లమీదొకరూ, డాబా మెట్లమీదొకరూ కూర్చుని, “నువ్వు మొదలెట్టు దొడ్డమ్మా.. నీ ముద్దుల దెయ్యం వస్తుంది ఇప్పుడు. బండి వెళ్లింది దాన్ని తోలుకురావడానికి. నీతో పాటు మేము తినడం చూసిందీ అంటే సింతబరికె పట్టుకుంటాది” అని అంటూండగానే, ఒక ఒంటెద్దు బండి ఒకటి వచ్చి గేటు ముందర ఆగింది.

అందులోంచి, అచ్చు సినిమా హీరోయిన్లా అవసరమైన చోట లావుగా, మిగతా చోట్ల సన్నగా ఉండి స్లీవ్ లెస్ వైట్ కలర్ పంజాబీ డ్రస్ వేసుకుని, జుట్టు విరబోసుకుని క్లీవేజ్ మరియూ సంకలూ చూపిస్తూ ఉన్న ఓ 25 ఏళ్ల సన్నజాజి ఫిగర్ కిందకి ఉరికి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది. ఆ పరిగెత్తుకు రావడంలో మొహం నిండా విరబోసుకున్న తన జుట్టు పడి ఫేస్ సరిగ్గా కనపడలేదు.

తను వచ్చీ రాగానే “నేనొచ్చేశా….దొడ్డమ్మా బావుండావా? నువ్వెప్పుడు వచ్చావే?” అంటూ అమ్మమ్మ మెడ చుట్టూ రెండు చేతులూ వేసి అమ్మమ్మ ఒళ్లో కూర్చోబోయింది.

నేను గట్టిగా “అయ్యో, ఒళ్లో కూర్చోవద్దండీ.. అమ్మమ్మ బాగా అలిసిపోయి ఉంది. పైగా అమ్మమ్మ కాలు బెణికితే ఇందాకే జేజి తాతగారు సరి చేశారు.” అంటూ ఖంగారుగా అరిచా.

అప్పటివరకూ మౌనంగా కంచంలో పెట్టిన అన్నం తింటూన్న ఆ పెద్దాయన, “అవునే బిడ్డా.. ఇంతకీ నీ కాలు ఎలా బెణికిందే?” అని అడిగారు.

వెంటనే, నేను ఎగ్జైట్ అయిపోతూ, “జేజి తాతగారూ, అడవిలోని గెస్ట్ హౌస్ వదిలిపెట్టి బగ్గీ నడుపుతూ ఇక్కడకి వస్తూంటే, ఓ 10 అడుగుల కొండచిలవ చెట్టుమీద నుంచి అమ్మమ్మ మీదకి ఉరికి చుట్టేసింది అండీ. ఆ పెనుగులాటలో అమ్మమ్మ కాలు బెణికింది. అమ్మమ్మ ఎంతో ధైర్యంగా కత్తితో ఆ కొండచిలవని ముక్కలు ముక్కలుగా నరికేసి తప్పించుకుంది అండీ..” అంటూ చేతులు తిప్పుతూ చెప్పసాగాను.

నేనలా చెబుతూంటే ఎప్పుడొచ్చిందో ఆ శంకరీ అన్నావిడ వచ్చి, నా పక్కన నన్ను ఆనుకుని కూర్చుని, నన్ను గట్టిగా కౌగలించుకుంటూ, “మరి చిన్న దొరవారు అమ్మమ్మగారిని కాపాడలేదా?” అని కొంచెం కొంటెదనమూ, కొంచెం వెటకారమూ కలిపి అడిగింది.

ఆవిడ అడిగిన ప్రశ్న పక్కన పెడితే, నన్ను గట్టిగా కౌగలించుకునేసరికి, షార్టులో సుల్లిగాడు మళ్లీ గుడిసె వెయ్యడం మొదలెట్టేశాడు. అమ్మమ్మే అనుకుంటే, అమ్మమ్మ కన్నా మెత్తగా ఉన్నాయి ఈమె బాయలు.

ఆవిడ నన్నానుకుని కూర్చునేసరికి, ఆమె కుడి బాయ నా ఎడమ భుజాన్ని వత్తేసుకుంటూ ఉంటే, ఏదో బెలూన్ వత్తుకున్నట్టుగా ఉంది నాకు. ఓరకంటతో శంకరిని పరిశీలించా. ముట్టుకుంటే మాసిపోయే తెలుపు. అయినా మా అమ్మ కలర్ కంటా ఓ పిచ్ తక్కువే. నా భుజాన్ని ఒత్తుకుంటున్న తన సన్ను సైజు ఓ 36″ ఉంటది ఏమో. నడుమూ డిక్కీ సరిగ్గా చూడలేకపోయా.

ఇంతలో నా అవస్థలు గమనించి అమ్మమ్మ అందుకుని, “ఎందుకు కాపడలేదే? దొరవారు కనుక సమయానికి బగ్గీలోంచి కత్తులు పట్టుకుని వచ్చి దాన్ని పొడవకపోతే, నేను టపా కట్టేసేదాన్నే. దొరవారి సమయస్ఫూర్తే ఇప్పుడు నేను ప్రాణాలతో మీముందర ఉండడానికి కారణం” అంటూ ఆమెని అదిలించింది.

ఇంతలో అమ్మమ్మ మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి నుంచున్న సదరు దెయ్యం నావైపు తిరిగేసరికి, ఇప్పుడు తన మొహం మీద లైటు పడి తన వైపు పూర్తిగా చూడగలిగా. ఫేస్ ఎక్కడో చూసినట్టు అనిపించింది. వెంటనే “అమ్మమ్మా.. ఈవిడని నేను ఎక్కడో చూశానే..” అని అన్నా.

అమ్మమ్మ వెంటనే “దొరవారూ… మీకు పరిచయం చెయ్యలేదు కదా.. ఇగో వీళ్లు మా చిన్నమ్మా, చిన్నయ్యా. అగో గుమ్మంలో నుంచుని నావైపు కోపంగా చూస్తోందే అది నా చెల్లి రంగి. ఇగో ఈ శివా, రంగా, నా ఈ ముద్దుల దెయ్యం భ్రమరాంబా ముగ్గురూ రంగి బిడ్డలు. నీ పక్కన కూర్చున్న శంకరి శివ పెళ్లాం.” అంటూ చెప్పింది.

ఆ అమ్మాయి నావైపు వచ్చి, నా బుగ్గ మీద ముద్దు పెడుతూ, “చిన్నదొరవారు మర్చిపోయినట్టున్నారు నన్నెక్కడ చూశారో. నేను మీ ఆఫీసులో రిసెప్షనిష్టుగా పనిచేస్తున్నా. ఈ కోవిడ్ దెబ్బకి ఊరికి రాక చాలా రోజులు అయితే, ఈరోజే వారం లీవ్ పెట్టుకుని ఇందాకే వచ్చాను” అంటూ చెప్పి కుడిపక్కనుంచి నన్ను కౌగలించుకుని మంచమ్మీద కూర్చుంది.

అంతే, నా పరిస్థితి పెనం మీదనుంచి పొయ్యిలో పడ్డట్టు అయ్యింది. ఎడమవైపు శంకరి.. కుడివైపు భ్రమర ఇద్దరూ తమ సళ్లతో నా భుజాలు నొక్కేస్తూంటే, పొద్దున్నే లేచి ఎవరి మొహం చూశానురా బాబూ అనుకుంటూ దేవుడికి థాంక్స్ చెప్పుకోసాగాను.

మరి చెప్పుకోనా? పొద్దుటనుంచీ అన్నీ అడ్వంచర్లే కదా? పులీ, అడవిలో అన్నలూ, ఫారెస్టు గార్డులూ, కొండచిలవా వీటన్నిటినీ పక్కన పెడితే, వానపాములా ఉండే నా సుల్లి, ఒకే ఒక్క పూటలో తాచు పాము అయిపోయి పడగ విప్పి బుసలు కొడుతోంది. నా ప్రమేయం ఏమాత్రం లేకుండా, వరస పెట్టి ఆడాళ్ల కౌగిళ్ళు దొరుకుతున్నాయ్.

తరువాయి భాగం వరకూ సెలవ్..