కిటికీలు మరియు 4 తలుపులు ఉన్న డోర్ ను తెరువగా ఎదురుగా సముద్రం ఉదయ సూర్యుని కాంతితో మెరుస్తూ కనిపిస్తుండగా , ఒకసారి వొళ్ళు విరుచుకొని జిమ్ బోర్డ్ పై నెమ్మదిగా రన్ చేస్తుండగా , చిన్నా సైకిల్ ఎక్కి కాళ్ళు పూర్తిగా అందక కష్టపడుతూ తొక్కుతుండగా నవ్వుతూ , సముద్రపు గాలి వేగంగా లోపలికి వస్తుండగా పడుతున్న చెమటంతా గాలి ధాటికి ఎగిరిపోతోంది.
కొద్దిసేపటి తరువాత డంబెల్స్ తీసుకొని ఎత్తుతుండగా జిమ్ లోపలికి అప్సరసలా అదే చీరతో రెండు కప్పులు తీసుకొని వచ్చి ఒకటి చిన్నాకు పాలు ఇస్తూ , నవ్వుతూ ఇంకొక కప్ పట్టుకొని నా దగ్గరికి వస్తుండగా ,అన్ని ఆపేసి తన వైపే కళ్ళార్పకుండా చూస్తుండగా, నవ్వుతూ కళ్లతో “ఏంటి బావ” అని అడుగగా, అన్ని కిందకు పెట్టి బాల్కనీ లోకి వెళ్లగా , మహి “బావ ఇదిగో పాలు” అని ఇస్తూ ,
“ఏంటి బావ నిన్నటి నుండి నన్నే తినేసేలా చేస్తున్నావు” అని అడుగగా, “నేనా…… లే……లేదే” అని తడబడుతూ భయంతో బదులిస్తూ ఉండగా , మహి తనలో తాను నా పరిస్థితిని చూస్తూ సంతోషంగా నవ్వుకుంటుండగా , తన నుండి ముఖాన్ని కప్పు వైపు చూడగా తెల్లటి పాల మధ్యలో ఒక నురగ నల్లగా కనిపిస్తుండగా , రాత్రి మహి నడుముపై ఉన్న పుట్టు మచ్చ గుర్తుకు రాగా , దానినే చూస్తూ ఉండిపోగా,
“మచ్చ బాగుందా బావ” అని అడుగగా , నాకు తెలియకుండానే పెదాలపై చిరునవ్వుతో “బాగుండటమేంటి, నీ అందానికే అదిరిపోయేలా …
