బుజ్జాయిలు : బాధపడకండి నాన్నా నాన్నా అంటూ ముద్దులుపెట్టబోయి ఆగిపోయారు , అమ్మా దుర్గమ్మా …… నాన్న – అమ్మల దైవం మీరేకదా మీరే దారిని చూయించండి , మేము పుట్టకముందు ఎల్లప్పుడూ ఈ రెండుకొండల మీదనుండి నీరు జారి రాజ్యం చుట్టూ నదిలా ప్రవహించి చివరికి సముద్రంలో కలిసేదట కదా , ఆ రాక్షస రాజు ప్రాణభయంతో పరదేశానికి పారిపోయాడు – ఇప్పుడొచ్చిన మహారాజు మా నాన్న చాలా చాలా గొప్ప వీరాధివీరుడు మంచివారు కదా , ఇంతకుముందులా నీటిని అందివ్వండి అంటూ బాధపడుతూ నా గుండెలపైనుండి కిందకు దిగబోయారు .
బుజ్జాయిలూ బుజ్జాయిలూ …… ఏమిటి అన్నారు అంటూ గుండెలపైకి హత్తుకున్నాను , రెండు కొండల మధ్యన జలమా …… , అద్భుతమైన ఆలోచన అంటూ సంతోషంతో ముద్దులుకురిపించాను , బుజ్జాయిలూ – చెల్లీ …… అదిగో ఈ రెండు కొండల మధ్యన ఉన్న విశాలమైన ద్వారానికి అడ్డుగా ఆనకట్ట నిర్మించాము అంటే వర్షపు నీళ్లన్నీ అక్కడే నిల్వ చేయబడతాయి , ఏడాది పొడవునా మనకు అవసరమైన నీళ్లను ఒకవైపున చిన్న చిన్న ద్వారాలు – కవాటాల ద్వారా వదులుకోవచ్చు , అప్పుడు వర్షాలపై ఆధారపడి ఏడాదికి ఒక పంట కాకుండా రెండు మూడు పంటలు వేసుకోవచ్చు ……..
యువరాణి : అన్నయ్యా …… అద్భుతమైన ఆలోచన , నిజంగా మీరు ఈ రాజ్యానికి దేవుడు …..
ఈ ఆలోచన నాదికాదు చెల్లీ …… , మన బుజ్జి మహి – బుజ్జి మహేష్ ది అంటూ ముద్దులుపెట్టాను .
యువరాణీ : నాన్నకు తగ్గ బిడ్డలు – మహారాజుకు తగ్గ బుజ్జి యువరాజు యువరాణి అంటూ బుజ్జాయిల బుగ్గలపై ముద్దులుపెట్టారు , అన్నయ్యా ….. అంత పెద్ద ఆనకట్టను ఎలా నిర్మించడం ? .
బుజ్జిమహీ – బుజ్జిమహేష్ …… ఉదయం మీ అమ్మ చిత్రరూపం వేసారే అలాంటి తెల్లని వస్త్రాన్ని కాస్త పెద్దదిగా తీసుకొస్తారా ? .
యువరాణి : ఏంటీ …… మాహారాణి మా వదినమ్మ చిత్రరూపం వేశారా ? , బుజ్జాయిలూ …… ఇప్పటివరకూ గీసినవన్నీ చూయించి మీ అమ్మ చిత్రలేఖనం మాత్రం చూయించనేలేదు అంటూ బుంగమూతిపెట్టుకున్నారు .
కాదు కాదు మహారాణీ చిత్రలేఖనం కాదు నా హృదయ దేవకన్య ప్రతిరూపం – రాత్రి వాళ్ళ ఊహాలలోకి కూడా వచ్చిందట …….
మాహారాణి : అంటే నా చిత్రలేఖనం కాదన్నమాట అంటూ చెల్లి చేతిని చుట్టేశారు …
