Naa Hyderabad Anubhavalu – 1

సాయంత్రం 9 గం!! సమయం

లొకేషన్ : NAD విశాఖపట్నం

నాన్న నేను బస్ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాం… అంత లో బస్ వచ్చింది… నేను బస్ ఎక్కాను….

ఉదయం నువ్వు హైదరాబాద్ చేరుకోగానే స్టాప్ కి పిన్ని వస్తుంది నువ్వేం తొందర పడి అటు ఇటు వెళ్ళిపోకు…. నాన్న బస్ వెంట పడి మరీ జాగ్రత్తలు చెప్తున్నాడు… నేను సరే ఉంటాను బై నాన్న అని చెప్పి బస్ ఎక్కేసాను….

కావేరి ట్రావెల్స్ స్లీపర్ ఏసీ బస్… టికెట్ చెక్ చేయించుకుని అప్పర్ బెర్త్ ఎక్కి పడుకున్న చల్లగా ఏసీ తగులుతుంది మొహం మీద….

నా పేరు రోహిత్…వైజాగ్ లో చదువు పూర్తి చేసాను.. కాలేజీలో చదవటం కోసం ఇప్పుడు హైదరాబాద్ వెళ్తున్నాను.. నాకు ఒక అన్న ఉన్నాడు వాడి పేరు ఆకాంక్ష్ నాలుగేళ్ల క్రితం వాడు కూడా నాకు లాగే హైదరాబాద్ వెళ్ళాడు చదువు కోసం పిన్ని దగ్గరే ఉంటూ బాగా చదువుకుని ఇప్పుడు ఒక mnc కంపెనీ లో జాబ్ చేస్తూ యూ. స్ లో ఉన్నాడు… ఇంట్లో పెద్దవాడు ఒకడు సక్సెస్ అయితే అదే ఫార్ములా చిన్న వాళ్ళ మీద కూడా అప్లై చేస్తారు…ఆ ఫార్ములా లో భాగంగా నే నేను ఇప్పుడు వైజాగ్ వదిలి వెళ్లాల్సి వస్తుంది….

ఇంట్లో వాళ్ళని వదిలి వెళ్తున్నాను అనే బాధ కంటే వైజాగ్ ని వదిలి వెళ్తున్న అన్న ఆవేదన ఎక్కువ ఉంది నాలో…. హైదరాబాద్ లో ఎం ఉందో తెలీదు కాని వైజాగ్ లో నా ప్రాణం ఉంది….

వెళ్తున్న బస్ కర్టెన్ తొలిగించి… గ్లాస్ విండో లోంచి చూస్తున్న… వైజాగ్ నన్ను వదిలి వెళ్ళిపోతుంది… బాధ తో కళ్ళు మూసుకున్న…………

తెరిచి చూస్తే భాగ్యనగారం…

హైదరాబాద్ లో కాలు ఇలా పెట్టానో లేదో నాన్న ఫోన్ చేసేసాడు….దీనమ్మ నాకు ఏమైనా జీపీస్ ట్రాకర్ తగిలించాడ ఇంత కరెక్ట్ టైమ్ కి కాల్ ఎలా చేసేసాడా అని అనుకుంటూ కావాలనే లిఫ్ట్ చెయ్యలేదు…. లగేజ్ అది తీసుకుని స్టాప్ దగ్గర కి వచ్చి నిలబడ్డాను… గోల గోల మాములు ట్రాఫిక్ కాదు.. ఇంత మంది ఎక్కడికి పోతున్నారు రా ఆగకుండా అని అల ట్రాఫిక్ ను చూస్తూ నిలబడ్డాను ఈ గాప్ లో మరోసారి ఫోన్… నేను ససేమీరా ఎత్తకూడదు అని అనుకున్నాను…

అల చూస్తూ నిలబడి ఉన్న నాకు దూరం నుండి ఒక అందమైన అమ్మాయి స్కూటీ మీద వస్తూ ఉండటం కంట పడింది… హాఫ్ హెల్మెట్ తో అందమైన ఆరనవ్వు.. నాజూకు అయిన మెడ ఎగురుతున్న హెయిర్…. ఆమె దగ్గరకి సమీపిస్తూ ఉంటే కళ్ళు కాస్త ఆమె… అదే మీకు అర్ధం అయింది కదా అక్కడ పడ్డాయి… ఓహ్!!!!!! మై గాడ్ మాములుగా లేవు వైట్ కలర్ టైట్ టీ షర్ట్ లో చాలా పెద్దగా గా ఉన్నాయి తనకి.. నేను అక్కడే చూస్తూ… వామ్మో ఇంత ఉన్నాయి ఏంటి దీనికి అనుకునే లోపు పిన్ని పిలుపు రోహిత్ అని…

ఇప్పుడు నా కళ్ళు కాస్త అమ్మాయి వెనుక ఉన్న మా పిన్ని మీద పడ్డాయి… ఆమ్మో పిన్ని వెనుకే ఉందా అని చూపు తిప్పుకుని హా పిన్ని వస్తున్నా అని లగేజ్ పట్టుకుని వెళ్ళాను… పిన్ని ని ఆ అమ్మాయి డ్రాప్ చేసి వెళ్ళిపోయింది…

నేను : ఎవరు పిన్ని

పిన్ని : నిధి అని మన ఏరియాలో నే ఉంటుంది రా… అని చెప్పింది

ఇక పిన్ని నేను మెట్రో లో ఇంటికి బయలుదేరాం….

ట్రైన్ లో పిన్ని అడిగింది ఏంట్రా నాన్న ఫోన్ చేస్తుంటే లిఫ్ట్ చెయ్యలేదు అంట కోపమా…

నేను : అదేం లేదు పిన్ని

పిన్ని : చక్కగా చదువుకుంటే నువ్వు కూడా అక్కి లా అవుతావు అనే కదరా…హైదరాబాద్ రమ్మంది

నేను పిన్ని మాటలు పట్టించుకోకుండా మెట్రో మాప్ చూస్తున్న…

దర్వాజ బాయి తరఫ్ ఖులెంగే

మొత్తానికి పిన్ని నేను ఇంటికి చేరుకున్నాం…. బాబాయి రైల్వే లో చీఫ్ ఇంజనీర్.. కొంచెం బిజీ గా నే ఉంటారు…అయన కి చదువు అన్న చదువుకునే వాళ్ళు అన్న చాలా ఇష్టం ఒక రకంగా మా అక్కి గాడిని చదివించింది ఆయనే.. ఇప్పుడు నా మీద బాధ్యత తీసుకున్నారు…

పిన్ని వాళ్లకి పెళ్లి అయిన చాలా ఇయర్స్ కి పిల్లలు పుట్టారు ఒక పాప ఒక బాబు ఇంక చిన్నవాళ్ళే ఇప్పుడిప్పుడే కాలేజ్ కి వెళ్ళటం స్టార్ట్ చేసారు… హాలిడేస్ కావటం తో ఇంట్లో నే ఉంటున్నారు…

పిన్ని నాకు నా రూమ్ చూపించింది… పెంట్ హౌస్ లాంటిది… ఎలాంటి డిస్టర్బన్స్ లేదు చాలా బాగుంది నీట్ గా… కింద పిన్ని వాళ్ళు ఉంటారు పైన నా రూమ్…ఇంతక ముందు మా అక్కి గాడు అందులోనే చదివి గొప్పోడు ఐపోయాడు అని పిన్ని చెప్పింది.. అంతే అందంగా కనిపించిన రూమ్ కాస్త గోల్కొండ లో రామదాసు జైలు లా కనిపించింది.

కాలేజ్ అడ్మిషన్స్ కి ఒక పది రోజులు పడుతుంది అని బాబాయ్ చెప్పారు… అప్పటి వరకు పిన్ని తో ఊసులు పిల్లల తో ఆటలు సిటీ లో తిరుగుళ్ళు అల గడిచిపోతుంది నాకు..సడన్ గా ఒక సాయంత్రం కింద ఎవరో అందమైన అమ్మాయి నవ్వులు వినిపించాయి… నేను రూమ్ నుండి బయటకు వచ్చి కింద కి దిగి చూసాను… పిల్ల ల తో ఆ రోజు స్కూటీ మీద చూసిన అమ్మాయి ఆడుతుంది..నేను తనని అల చూస్తూ ఉండి పోయాను ఎందుకు అంటే టైట్ టీ షర్ట్ లో ఆ అమ్మాయి స్ట్రాక్చర్ మాములుగా లేదు.. బిగ్ బూబ్స్ స్టిఫ్ గా షేకీ గా ఉన్నాయి ఆమె నడుము సన్నగా బాక్ రౌండ్ గా భలేగా ఉంది… తన ఏజ్ సుమారు 25-26 ఉండొచ్చు.  పక్కనే పిన్ని కూడా ఉంది అది చూసుకోలేదు…

పిన్ని నన్ను చూసి రోహిత్ ఇలా రా అని పిలిచింది.. నేను వెళ్ళాను… పిన్ని నన్ను ఆ అక్కకి పరిచయం చేసింది… అక్క ఎదో సాఫ్ట్వేర్ జాబ్ చేస్తుంది అంట… పక్కనే పీజీ లో ఉంటుంది… పిన్ని కి పరిచయం వల్ల ఇంటికి వస్తూ ఉంటుంది అని అర్ధం అయింది…

నిధి అక్క చాలా మంచిది నన్ను తమ్ము అని పిలవటం స్టార్ట్ చేసింది….కొద్ది రోజుల్లోనే తను మంచి ఫ్రెండ్ లా అయింది… రోజు సాయంత్రం వస్తుంది నేను తను పిల్లలు కలిసి ఆడుకుంటున్నాం…

సాధారణంగా నాలో ఒక గుడ్ బాయ్ ఇన్స్టింక్ట్ ఉంటాది లేడీస్ పట్ల.. మొదటి సారి హైదరాబాద్ వచ్చాక నిధి అక్క ని చూసే అది కాస్త డిస్టర్బ్ అయింది… కాని అక్క నాతో బాగా మాట్లాడుతుంది… ఫ్రెండ్లీ గా మూవ్ అవుతుంది.. సో నాకు ఇంక తనని బాడ్ గా చూడకూడదు అనిపించింది…

పది రోజులు అల గడిచాయి నేను ఒక మంచి కాలేజ్ లో అడ్మిట్ అయ్యాను……లక్షలు పోసి ఫీజు కట్టడం వలన వొళ్ళు మిగతా అవయవాలు దగ్గర పెట్టుకొని చదవాలి అని అర్ధం అయింది…నేను కూడా అలాగే చదువుతున్న…

ఒక వారం గడిచింది…ఒక సాయంకాలం ఇంటికి చేరుకునే సరికి బాంబ్ లాంటి వార్త నా చెవిన పడింది… బాబాయ్ కి గుజరాత్ ట్రాన్స్ఫర్ అయింది…

పిన్ని బాధపడుతు ఇంకో ఐదేళ్లు ఇక్కడే ఉంటాం అనుకున్నాం రా ఇంత తొందరగా ట్రాన్స్ఫర్ వస్తుంది అనుకోలేదు…అని చెప్పింది

నాకు చాలా బాధ అనిపించింది పిన్ని ఉంది అన్న ధైర్యం తోనే హైదరాబాద్ వచ్చాను ఇప్పుడు వీళ్ళు వెళ్ళిపోతే నేను ఎలా ఉండాలి అని చాలా ఫీల్ అయ్యాను…

విషయం నిధి అక్క కి తెలిసి తను కూడా బాధ పడింది…నేను బాధ పడటం చూసి ధైర్యం చెప్పింది ఇక్కడికి అందరూ చదువుకోటానికి జాబ్ చెయ్యటానికి వచ్చిన వాళ్ళే రా… ఎం ప్రాబ్లం ఉండదు నేను ఉన్నా కదా నేను హైదరాబాద్ లోనే ఉంటాను అని పిన్ని బాబాయ్ ముందు వాళ్ళకి తను నన్ను చూసుకుంటా అని చెప్పింది…వాళ్ళు హ్యాపీగా ఫీల్ అయ్యారు

మరో వారానికి పిన్ని వాళ్ళు ఇల్లు కాలి చేసి గుజరాత్ వెళ్లిపోయారు..

ఆ రోజు రాత్రి నాకు చాలా అంటే చాలా లోన్లీ గా అనిపించింది.ఆ లోన్లీనెస్ మరో రెండు మూడు రోజులు కూడా నన్ను తినేసింది ఇంక ఉండ లేకపోయాను..నాకు ఉన్న ఒకే ఒక్క దిక్కు నిధి అక్క అనిపించింది…తనకు కాల్ చేసాను..

నేను : అక్క (లైట్ గా ఏడుపు వచ్చింది)

నిధి : రోహిత్ ఎం అయింది రా

నేను : ఎం లేదు అక్క.. కాల్ చెయ్యాలని అనిపించింది

నిధి : ఏంట్రా లోన్లీ గా అనిపిస్తుంద

నేను : హ్మ్మ్!!! చాలా లోన్లీ ఫీల్ అవుతున్న అక్క… అంటూ బాధగా చెప్పాను తనకి

నిధి : సరే రా వస్తున్నా ఉండు…

నేను కాల్ చేసి బాధపడటం తో అక్క నైట్ కి నా రూమ్ కి వచ్చింది