మీరెక్కడికి..?” అడిగింది సవితను..పార్వతమ్మ..
“వైజాగ్..నేను వయస్సులో మీ కన్నా చిన్నదాన్ని.. ‘నువ్వు’ అనే పిలవొచ్చు..పిన్ని గారూ..” అంటూ సంబం ధం కలిపేసింది..సవిత..
‘పిల్ల కలుపుగోలు టైపు లాగుంది..’ అనుకున్నారు ఆ దంపతులు, చురుగ్గా వొకరినొకరు చూసుకుంటూ..
“మీ ఆయన..?”
“తను ఏడాది క్రితం వరకూ నేవీ లో డాక్టర్ గా వుండేవారు..35 ఏళ్ళు నిండాక డిశ్చార్జ్ తీసుకొని వైజాగ్ హై సీస్ లో వొక విదేశీ షిప్ లో ఇంటర్నల్ డాక్టర్ గా చేరి పనిచేస్తున్నారు..ఆయన ఈ జాబు change చేసే సమ యం..నా ప్రసవ సమయం కూడి రావటంతో..నన్ను వాళ్ళ అమ్మ నాన్న ల వద్దకు పంపేసారు..నాకు తల్లి దండ్రులు లేరు లేండి..పెంచిన మేనమామ..అత్త రెండేళ్ళ క్రితం కాలం చేసేసారు..నాకు నా పక్క నించి ఎవ్వరూ లేరు..ఇదిగో ఇప్పుడు మీరు తప్ప..” అని నవ్వుతూ తన వివరణ యిచ్చింది..సవిత
స్త్రీ కి సహజమైన సహానుభూతి పొంగుతూంటే..పార్వతమ్మ చేయి చాచి ఆమె తొడను ముట్టి.. “దానిదేముంది అలాగే అనుకుందాములే అమ్మా..” అంది సమాధానం గా..
“థాంక్స్..పిన్ని గారూ..ఇకపోతే వీడు రాము..5 నిండిందని..వీడికి వేరే సీట్ బుక్ చెయ్యాల్సి వచ్చింది.. అంత గా కావాలంటే బాబాయి గారిని ఈ పై బెర్త్ మీద పడుకోమనండి..మనమిద్దరం క్రింది బెర్తుల లో, బాబుకి ఫ్లోర్ మీద బెడ్డింగ్ వేసి, సర్దుకోవచ్చు..” అంది..సవిత చనువు గా..
‘మంచి adjusting టైపు పిల్ల’ అనుకున్నారు దంపతులు మళ్ళీ..వొకరినొకరు చూసుకుంటూ..
“వేరే వేరే పడుకునే అలవాటు లేనట్లుంది..మీకిద్దరికీ..?” కిసుక్కున నవ్వుతూ అంది..సవిత..
ఆమె ఆ మాటలకి ఆ దంపతులిద్దరూ షాక్ అయ్యారు..క్షణకాలం పాటు..
“అలా అని కాదులే..అమ్మా..మీకెందుకు ఇబ్బంది..అని..” నసిగింది పార్వతమ్మ త్వరగా తెప్పరిల్లుతూ..
పరంధామయ్య కొంచం ధైర్యం చేసి, ఆమెను నిశితం గా చూసాడు..
ఆమె వయస్సు ముప్ఫై …
