ప్రస్తుతం: 37.3 గజిబిజి గందరగోళం – 3 ( ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
ఏనుగులు రెండూ మా పాత మిత్రులే కదా! మిగతా జంతువులన్నిటికీ ఆశ్చర్యం కలిగించేలా, నాకేసి తలాడిస్తూ, “అటులనే వీరా! నీ మాట మాకు శిరోధార్యము! ఈ దొంగమొహాలకి తప్పక సాయపడతాము!” అంటూ పడుకున్నవి రెండూ లేచి నుంచుని, “రండే దొంగమొహాల్లారా! వచ్చి మా మూపురాల మీద కూర్చుండి! తీసుకెళ్తాం! మీరు చనిపోతే, ఆ పాపము మా వీరుడుకీ, సుందరికీ తగులుతుంది! అది మాకు ఇష్టం లేదు!” అంటూ రెండు నల్ల చిరుతలనీ తొండాలతో ఎత్తి వీపుల మీద కూర్చోబెట్టుకుని నడక మొదలెట్టేసరికి, మిగిలిన జంతువులు ఏనుగులు రెండిటినీ తిట్టుకోవడం మాకు వినపడింది! సవీ వాటితో, “ఒసేయ్ బుచికీ ప్రాణుల్లారా! అన్నీ మూసుకుని కూర్చోండే! పక్షం రోజులనుంచీ, సరిపడా మాంసాహారం లేక, నేనూ నా చెల్లీ విలవిలలాడుతున్నాము! అసలే నా చెల్లి కడుపుతో ఉంది! దానికి మిమ్మల్ని తినాలీ అని కోరిక కలగకూడదు అని ముక్కోటి దేవతలనీ ప్రార్థించుకోండి! తిక్క రేగిందీ అంటే, మీ అందరినీ, వండుకుని తినేస్తాము!” అంటూ వాటిని తిడుతూ, “ఓ గజరాజుల్లారా! ఒకవేళ ఇవేవైనా వేషాలేస్తే, నేను చెప్పిన జాగ్రత్తలన్నీ గాలికి వదిలేసి, నిర్మొహమాటంగా మట్టగించి చంపెయ్యండి! ఒసేయ్ దొంగమొహాల్లారా! ఏవైనా వెధవ వేషాలేశారూ అంటే, ఈ నడికొండలు రెండూ మిమ్మల్ని తొక్కి చంపేస్తాయి! అర్థమయ్యిందా?” అంటూ నల్ల చిరుతలకూ వార్నింగ్ ఇచ్చి, “పద విన్నూ! మన పనైపోయింది ఇక్కడ!” అనంటూ నా చెయ్యి పట్టుకుని, నన్ను మిలిటరీ వెహికిల్స్ తిరిగే దారి వైపు లాక్కెళ్ళసాగింది!
వెనకాల నుంచి కుందేళ్ళు గునగునా పరిగెడుతూ వచ్చి మా కాళ్ళకి అడ్డం పడి, “అటువైపు ఒక ఆడ ఖడ్గమృగం ఈనింది! వలదు అటు పోవద్దు! అది మిమ్మల్ని చూడగానే దాడి చేస్తుంది!” అని వార్నింగ్ ఇచ్చాయి! వెంటనే నేను నా చెయ్యి పట్టుకున్న సవీని వెనక్కి లాగేసరికి, దొరికిందే సందని, అది విసురుగా వచ్చి నా కౌగిట్లో దూరిపోయింది! నేను, సవీతో “దెంగులాటకి మన వంటల ప్లేస్ ఏ కరెక్ట్! అటే పోదాం! పారూ అక్కడో క్షుద్ర పూజ చేసుకుంటోంది! మనకేమీ ఇబ్బంది ఉండదు! లోచనులను కాపలా పెట్టివచ్చా!” అంటూ, మళ్ళా చెరువు వైపు వెళ్ళకుండా, దాన్ని అట్లానే ఎత్తి నా భుజాలమీద బస్తా వేసుకున్నట్టు వేసుకుని, ఒక చేత్తో దాని పిర్రలు పాముతూ నడుస్తూ ఉంటే, వెనకాల నుంచి జంతువులన్నీ ఘొల్లున నవ్వుతూ, “ఈ యక్షిణీ మనల్ని మింగడం పక్కన పెడితే, ఇప్పుడు దీనికే మూడింది! ఆ వీరుడు తన మేఢ్రంతో ఈ వదరబోతు యక్షిణికి బడితపూజ చెయ్యడం తథ్యం!” అంటూ నవ్వుతూ ఉంటే, నా భుజమ్మీద వేళ్ళాడుతూ, నా స్పర్శని తన్మయంతో అనుభవిస్తూ ఉన్న సవీ ఒక్కసారి గుడ్లురిమి, దాని మొహంవరకూ నిజరూపం చూపించేసరికి, అవన్నీ ఝడుసుకుని, ఒక్కసారిగా మూగనోము పట్టాయి! ఒక్కసారిగా అప్పుడప్పుడూ వినపడుతున్న వాన చినుకుల శబ్దమూ, చిమటల చప్పుడూ తప్ప ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం అయ్యిందేంటా? అని నేను వెనక్కి …
