స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
శనివారం అప్డేటు ఇవ్వలేకపోయాను. అనుకోని ఇబ్బందుల వలన అప్డేటు ఆలశ్యమైయ్యింది. దయచేసి అర్థంచేసుకోండి
-x-x-x-
92
నేను, ఇద్దరినీ పట్టించుకోకుండా, నా ప్లాన్ చెప్పుకుంటూ పోయా.. “ఆవిడతో చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. కర్ర విరగకూడదు, పాము చావకూడదు.. కొంచెం కూడా అనుమానం రాకుండా మీటింగ్ జరగ కూడదు.. యస్! యస్!! యస్స్!!! ఇదే కరెక్ట్… అమ్మమ్మా… అర్జంటుగా శివ మామ కావాలి… రమ్మనవా?” అంటూ ఎగ్జైట్ అయిపోతూ అరిచా. అమ్మా, అమ్మమ్మా నా వైపు భయం భయంగా చూస్తూనే ఉన్నారు. నేను అమ్మమ్మ ఫోన్ లాక్కుని, శివ మామ నెంబర్ వెతికి తనని అర్జంటుగా ఇక్కడకి రమ్మని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేశాక కూడా ఇద్దరూ నా వంక అదోలా చూస్తూ ఉన్నారు.
మామ రాగానే, “మామా! ఇవాళ కరెక్టుగా 11.30 కి ఎవరికీ మొబైల్లో సిగ్నల్స్ ఓ నాలుగైదు గంటలు ఉండకూడదు. అంటే.. అంటే.. మనకున్న ఏకైక సిగ్నల్ సోర్స్, సెల్ టవర్ పని చెయ్యకూడదు. చాలా క్యాజువల్గా ఉండాలి. ఎవరికీ అనుమానం రాకూడదు. నేను చెప్పేది నీకు అర్థం అవుతోంది కదా?” అన్నా. శివ మామ అనుమానంగా మా వైపు చూస్తూ, “ఎందుకు చిన్న దొరా?” అన్నాడు. నాకు విసుగొస్తోంది. అయినా సాధారణమైన గొంతుతోనే, “చెయ్యచ్చా? లేదా ముందు చెప్పు.. మామూలుగా టవర్ మైంటెనెన్స్ ఎన్నాళ్లకి ఒకసారి చేస్తారు? లాస్ట్ ఎప్పుడు చేశారు?” అని అడిగా.
శివ మామ, ఓపికగా, “మొబైల్ టవర్ పని చెయ్యకుండా చెయ్యడం చాలా ఈజీ.. కానీ దానితోపాటు గూడెంలోనూ కరెంట్ ఉండదు మరి? మనం సోలార్ పానెల్స్ నుంచి పవర్ జనరేషన్ చేస్తాం కదా? అక్కడ మైంటెనెన్స్ అవసరం. మొబైల్ టవర్ కి అక్కర్లేదు. పవర్ జెనరేషన్ ప్లాంటులో ఆపితే, మొత్తం సప్లై ఆగిపోయి, మొబైల్ టవర్ కూడా పని చెయ్యడం ఆగిపోతుంది, వెంటనే సిగ్నల్స్ కూడా రావు. సరైన కారణం లేకుడా అది చెయ్యలేము. అందరూ బూతులు తిట్టడం మొదలెడతారు.” అన్నాడు. నేను అమ్మమ్మ వైపు చూశా. తను చెప్పు అన్నట్టు సైగ చేసింది.
అసలు విషయం చెప్పకుండా, “ఎందుకో మన గూడెంలో జరిగే వ్యవహారాలన్నీ నిన్న పొద్దున్న మీరు కనుక్కున్న వ్యక్తికి ఎవరో చేరవేస్తున్నారు అని అనుమానంగా ఉంది. అమ్మమ్మ కూడా ఓకే అంది. ఎవరికీ అనుమానం రాకూడదు. నువ్వు ఇంజినీరే కనుక, ఎవరైన ఎలక్ట్రానిక్స్ ఇంజినీర్ మన గూడెంలో …
