Minor Raja Part 55 | Telugu Srungara Kathalu

స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు. -x-x-x- 64 ”దుర్గమ్మకి దూల తీరుద్దాం” అన్న ఒకే ఒక్క కారణంతో నేను అడవిలోకి దుర్గమ్మని వేసుకుని వెళ్లాను. లేదంటే, అమ్మని చూసిన కళ్లతో ఎవరినీ చూడ బుద్ధి వెయ్యట్లేదు నాకు. నాకు ఎవరూ అక్కర్లేదూ అని అనిపిస్తోంది. అమ్మ ఒక్కర్తి దొరికితే ఈ జన్మ ధన్యమూ అనిపిస్తోంది. “అమ్మరా! తప్పురా!!” అని మనసెంత గోల చేసినా, నా ఆలోచనలు మళ్లీ పొద్దుట అమ్మ బట్టలు మార్చుకునే సీన్ దగ్గరకే వెళ్లి ఆగుతున్నాయి. నేను మేడ మీదకి వెళ్లి నా పాముకి చెయ్యి జాపేసరికి అది వచ్చి మళ్లీ నా చేతిని చుట్టుకుంది. నేను మెల్లగా దాన్ని నిమురుతూ, “ఏంటే? నాకేం అవుతోంది? ఎందుకిలా? అమ్మని చూశాక ఇంక ఎవరి వైపూ నా మనసు పోవట్లేదు. ఏంటే బాబూ? అమ్మని రోజూ చూస్తూనే ఉన్నానుగా? పోనీ నువ్వు ఇదివరకు ఉన్న కుమార్ రాజావి కాదూ, ఇప్పుడు నీకు కొత్త కొత్త అలవాట్లు అబ్బాయి. అందుకే అలా అనిపిస్తోందీ అన్నా కూడా, నిన్న తెల్లవారు ఝాము నుంచే అమ్మని చూస్తున్నానుగా? నిన్నటి నుంచే ఈ ఫీలింగ్స్ ఎందుకు కలగలేదూ? ఇవాళే ఎందుకు పుట్టాయి? అంటే అమ్మని బోసి ముడ్డితో చూస్తే నేను ఇలా పిచ్చోడిని అయిపోతానా?” అంటూ దానితో నా గొడు చెప్పుకోసాగాను. దానికేం అర్థమయ్యిందో? అది మెల్లగా నా చెయ్యి దిగిపోయి ఓ మూలకి వెళ్లి చుట్టలు చుట్టుకుని పడుకుంది. అదెందుకు షడన్ గా అలా నా చేతుల్లోంచి జారిపోయిందో అప్పుడు నాకు అర్థం కాలేదు. తర్వాత జీవీ వచ్చి చెప్పిందిలే.. దాని గోల వదిలేసి, నేను మెల్లగా ఉదయం జరిగిన సీన్ మళ్లీ గుర్తుకు తెచ్చుకోసాగాను. అమ్మ అద్దం ముందర నుంచి లేచి, ఓ తెల్లని పాలరాతి శిల్పంలా నా ముందర తన వొళ్లు తుడుచుకునే సీన్ సీన్ మళ్లీ నా కళ్ల ముందర ప్లే అవ్వసాగింది. అమ్మ ఓ సారి ఆఫీసు పని మీద ఇటలీ వెళ్లి తిరిగి వచ్చేటప్పుడు ఓ 5 అడుగుల పాలరాతి శిల్పం తీసుకొచ్చింది. అది గ్రీకు దేవత వీనస్ విగ్రహం. ఓ అందమైన స్త్రీ బట్టలు లేకుండా, ముంగాళ్ల మీద కూర్చుని, ఒక …