స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
116
నేను అలా గట్టెక్కి కాళ్లూపుతూ కూర్చుంటే, ఒకళ్లు కాదు. అయిదుగురు వచ్చారు. రాణెమ్మ, తన అత్త గవరమ్మ, జీవీ, దాని అత్త దుర్గమ్మ, ఆపైన సత్య. అమ్మదీనెమ్మ, స్వాతక్క అన్న మాటలు కొంపదీసి అందరూ వినేశారా ఏంటీ? అన్న అనుమానం నాకు వచ్చింది. అయిదుగురూ నా ముందర లైనులో నుంచుని, “మాకన్నా ముందర ఆ అమీనాని వాయించావో? కమిలిపోయిన నీ సుల్లి మీద ఒట్టేసి చెబుతున్నాం, కోసి కారం పెడతాం. ముందర గూడెం వాళ్లు, తరువాతే బయటి వాళ్లు” అంటూ ఓ స్వీట్ వయలెంట్ డెడ్లీ వార్నింగ్ ఇచ్చి, ఎలా వచ్చారో అలా వెళ్లిపోయారు.
అలా వెళ్లిపోతున్న వాళ్లల్లోంచి, దుర్గమ్మ చెయ్యి పట్టుకుని, తనని ఆపేశా. మిగిలినవాళ్లు నావైపు అదోలా చూసి, వెళ్లిపోయారు. నేను దుర్గమ్మని నా పక్కకి లాక్కుని, “నా మీద ఈ దండయాత్ర ఏంటే నీయమ్మ?” అని అడిగా. గవరమ్మ మేడ మీద నుంచి బట్టలు తియ్యడానికి వచ్చి, నా మాటలూ, స్వాతి మాటలూ, అమీనా మాటలూ వింది అంట. మేమేమో హిందీలో మాట్లాడుకున్నాం కదా? అర్థం కాక, మేము మాట్లాడుకున్నవి అన్నీ తీసుకుపోయి జీవీకి చెప్పింది. అప్పుడక్కడ సత్యా, రాణెమ్మ, దుర్గమ్మ కూడా ఉన్నారంట. సత్య మేము మాట్లడుకున్నదానికి డబ్బింగ్ చెప్పింది అంట.
విషయం అర్థమయ్యి, అందరూ ఖంగారుపడి, నేను వాళ్లని పక్కకి తోసేసి, అమీనాని ఎక్కడ వాయిస్తానో అన్న ఖంగారుతో పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి, నా దగ్గర ఓపెన్ అయిపోయారు. నేను నవ్వుతూ, “మరి నువ్వెందుకు వచ్చావే ముసలీ? నీకు తిమ్మడు మామ పోటు పడలేదా?” అని అడిగా. తను తలడ్డంగా ఊపి, “లేదు. మీ తిమ్మడికి మీ చిలకమ్మ తీపులు తీర్చడానికే ఓపిక సరిపోలేదు. ఇంక మా తీపులెక్కడ తీర్సుతాడు. మూడు రోజులూ నిన్నే తలుచుకుని, చిలకమ్మ రోజూ రాత్రిళ్లు మా మేడ మీద తిమ్మడి పులుసు తీసేసింది. ఆడికి మొడ్డుంది కానీ… నీలా విషయం లేదు” అంటూ విషయం కక్కింది.
దుర్గమ్మ ఉద్దేశ్యం నాకు అర్థమయ్యి, “ఓహో.. నీకూ ఓ దెబ్బ కావాలా? ఇప్పుడు అది అయ్యే పని కాదులే! ఓ వారం పదిరోజులు ఓపిక పట్టాలి.” అంటూ నా సుల్లి తీసి చూపించా. దీనెమ్మా జీవితం. ఎవరూ నన్ను నమ్మట్లేదు మరి. అందుకే మాటి మాటికీ నా సుల్లి తీసి చూపించాల్సి వస్తోంది. దుర్గమ్మ నా సుల్లి వంక జాలిగా చూస్తూ, “దీనెమ్మ! లంజముండ!! నేనే గులముండనీ అనుకుంటే, నా మనవరాలు నాకన్నా గుల లంజలా …
