స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
113
అమ్మమ్మ నా సైగ అర్థం చేసుకుంటూ, అమ్మ తల నిమురుతూ, “చింతలేమీ వద్దే బంగారం. దొర వారు ఆణిముత్యం. అన్నట్టు, నీకు చెప్పలేదు కదా? ఈ అమ్మాయి యం.ఏ సంస్కృతం ఫస్ట్ క్లాస్ అంట. సర్టిఫికెట్లు లేవు. మొన్నటి దాడిలో పోయాయి. నేను తనని మన కాలేజీలో జూనియర్ లెక్చరర్ కింద జాయిన్ చేసుకుంటా అని మాటిచ్చేశా…. ఆ ప్రిన్సిపాల్ నీ మాట తప్ప ఎవరి మాటా వినదు. నువ్వే మాట్లాడాలి. మనతోపాటే తీసుకుపోదాం. కాలేజీ దగ్గరే, ఎక్కడో అక్కడ లేడీస్ హాస్టల్లో చేరే దాకా, ఈమె మనింట్లోనే ఉంటుంది” అంటూ టాపిక్ డైవర్ట్ చేసేసింది.
అమ్మ అదోలా చూస్తూ, “సరేనమ్మా.. నువ్వేదంటే అదే. వాడి నిర్ణయం కదా? నువ్వు తందానా అనక ఇంకేమీ అనవూ అని తెలుసు. మీరిద్దరూ తోడు దొంగలు. అసలు వాడిట్లా తయారవ్వడానికి నువ్వే మెయిన్ రీజన్” అంటూనే, పరిమళక్క నుంచి తన కాళ్లని విడిపించుకుంటూ, పరిమళక్కని పైకి లేపి తనని పట్టుకుని, “పరిమళా! నీకు జాబ్ గ్యారంటీ. అమ్మ చెప్పినట్టే, భ్రమర ఇవాళే కాలేజ్ ప్రిన్సిపాల్తో మాట్లాడుతుంది. తను చెప్పినట్టు చెయ్యి. సర్టిఫికేట్స్ లేకపోతే ఏం? యూనివర్సిటీలో డూప్లికేట్ అప్లై చెయ్యచ్చు. భ్రమరా, ప్రిన్సీతో మాట్లాడి ఈమెకి సాయం చెయ్యవే. అమ్మ చెప్పిందిగా?” అని అంది.
తరువాత, పరిమళక్కని భ్రమరతో పంపించేసి, నన్ను తన కౌగిట్లోకి లాక్కుని నాకు ముద్దులు పెడుతూ, “కన్నలు బంగారం. అందరినీ జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాడు. వీడికి అందరూ ఆనందంగా బాగుండాలి. అదే వీడి కోరిక. దానికోసం ఏమైనా చేసేస్తాడు. కానీ రేపు, అమ్మ చేసే అతి గారం వల్ల, వీడెక్కడ చెడు మార్గంలోకి వెళ్తాడో అని టెన్షన్. పైగా వీడికి ఇప్పుడు మనం యుద్ధ విద్యలు నేర్పిస్తూ ఉన్నాం. ఇవాళ ఏంటో మనకి తెలుసు. రేపు మన చేతుల్లో ఉందా? లేదు కదా? వీడు ఆ వెధవలని చంపిన దానికి నాకు కోపము కానీ, బాధ కానీ లేనే లేదు” అంటూ తన మనసులో మాట చెప్పింది.
అమ్మమ్మ, “ఆ గోలంతా సరే కానీ.. నాకు మన దొరవారి మీద 100 కి 200 శాతం నమ్మకముంది కానీ, ఆ విషయాలు పక్కన పెట్టు. మన దొరవారు బంగారం అని నువ్వూ-నేనూ ప్రత్యేకంగా ఏమీ చెప్పే అవసరం లేదు. ఆయన బంగారం అని గూడెం మొత్తం కోడయ్యి కూస్తోందిలే. ఇప్పుడు ఆ లిస్టులో ఈ పరిమళ కూడా వచ్చి చేరింది అంతే. ఇంతకీ, నువ్వు నీ హైదరాబాద్ ట్రిప్ పోస్టుపోన్ చేస్తున్నావా లేదా? …
