పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
23.6 ఇద్దరత్తల ముద్దుల అల్లుడు-3
“ఓసే! ఒసేయ్! ఆగండే మీ అమ్మా కడుపులు మాడా! కన్నెపిల్ల ఉందన్న ఇంగితం లేకుండా, ఏంటే ఈ పబ్లిక్ రొమాన్స్! వదలండి వాడిని వదలండి! పిల్లాడు నలిగిపోతున్నాడు” అంటూ అమ్మమ్మ తన చేతికర్రతో నా మీద పడిపోయిన అందరి పిర్రలమీదా టపటపా కొట్టి అనూ చెవి మెలేసి, “ఏమే పాముపిల్లా! వాడికి ఇత్సికేస గురించి అన్ని జాగ్రత్తలు చెప్పావు? ఇప్పుడు నీ బుద్ధేమయ్యిందే? కన్నెపిల్ల మీ సరసాలు చూసి తట్టుకోగలదా? అది వీడికి కాలెత్తేస్తే ఎంత ప్రమాదం! పొండి, ఈ పూటకి తోటకు పోయి మీ వేడి చల్లార్చుకోండి” అంటూ ఇంట్లోంచి దెంగెయ్యమని హింటిచ్చింది అమ్మమ్మ! “సారీ సారీ మామ్మా! మర్చిపోయా దాని సంగతి. ఇంకెన్నాళ్ళులే! రేపో మాపో సుమిత్రపిన్నితో పనైపోతే ఒకసారి నాగాల్యాండ్ పోయి వచ్చామంటే చాలు! ఇంకే సమస్యా ఉండదు” అని అంటూ ఉంటే, “నాకంత టైం లేదు. అవీ-సవీలు ఏదో మంచి ఘడియలు అని సావదెంగుతున్నారు. ఎందుకు ఇప్పుడే పని మొదలెట్టేస్తా” అంటూ నేను సుమిత్రత్తని ఒక్క ఉదుటున నా రెండు చేతుల్లోకి అడ్డంగా ఎత్తుకుని, “పారూ! మీ అమ్మ పప్ప కావాలి! చేసిన టిఫిన్లు చాలు! ఇగ ఫుల్ మీల్స్ తింటా! వచ్చెయ్యి!” అంటూ పారూని పిలిచి, “వద్దు అల్లుడూ! అదొద్దు ప్లీజ్ ప్లీజ్!! దాని ముందర నా వల్ల కాదు!” అని సుమిత్రత్త గోలెడుతున్నా వినకుండా “లల్లీ రావే!” అని దాని చెయ్యి పట్టుకుని లాక్కెళ్ళుతూ, అత్తతో గదిలోకి దూరాను.
నా అంతట నేనే రావే పారూ అని నేనే పిలిచాక అదాగుతుందా! ఎదురుగా కొండలున్నా పిండి చేసుకుంటూ వచ్చెయ్యదూ! అదే జరిగింది. మా వెనకాలే కుక్కపిల్లలా గెంతుకుంటూ వచ్చి గది తలుపులు లోపల్నుంచి వేసేసి, “ఆహా! విన్నూ! ఇన్నాళ్ళకి నా మాట నిలబెట్టుకునే ఛాన్స్ వచ్చింది” అని గెంతుతూ ఒక్క ఉదుటున అత్త కట్టుకున్న చీరని ఒక గుంజు గుంజేసరికి అత్త గిర గిరా బొమ్మలా తిరుగుతూ లంగా జాకెట్టుతో మంచమ్మీద పడింది. “మెల్లగానే నీయమ్మ గుద్దాత్రం ఆగదే నీకు” అని లల్లీ తియ్యగా విసుక్కుంటూ, “సారీ సుమిత్రత్తా! నువ్వెట్లా పెంచావో తెలియదు కానీ నేను మాత్రం దీన్ని పచ్చి పచ్చిగా తయారు చేశాను. నన్ను …
