స్పందించిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ధన్యవాదములు.
-x-x-x-
104
పైకి వస్తున్న వాళ్లిద్దరినీ చూస్తూ, అమ్మమ్మ, “తిమ్మా! దొర వారికి ఓ పెద్ద అనుమానం వచ్చింది. అది తీరే దాకా మీరిద్దరూ ఇక్కడే ఉంటారు. పెద్ద దొర తన ఆఖరి సమయంలో అమ్మవారి నగలు ఇక్కడే ఎక్కడో దాచారూ అని మన దొర అనుమానం. అది తేలే వరకూ, అంగుళం వదలకుండా ఈ ప్రదేశమంతా వెదకాలి. ఎక్కడా వదలకూడదు. పనిలో పని, మీరిద్దరూ ఈ ప్రదేశాన్ని, రేపు రాత్రి నుంచీ చిన్న దొరా, స్వాతీ ఉండడానికి అనువుగా తయారు చెయ్యాలి. మీ ఇద్దరికీ పొద్దున్నే నేను తిండి పంపిస్తా. మీరు మాత్రం రేపు సాయంత్రం లోపు ఈ ప్రదేశం మొత్తాన్ని జల్లెడ పట్టండి.
పెద్ద దొరకి బాగా వచ్చిన విద్యలేంటో మీకు తెలుసు.. మునుగీతలో పెద్ద దొరవారిని కొట్టే వారెవ్వరూ ఇంతవరకూ పుట్టలేదు. ఆయన నీటిలో 5 నిముషాలు ఉండగలరు కదా? మీకూ తెలుసు. అందుకే ముందర ఈ మడుగు దగ్గరనుంచే మొదలెట్టండి. ముందు ఈ మడుగు మొత్తం జల్లెడ పట్టండి ప్రతీ బండా, ప్రతీ రాయి తిరగెయ్యండి. అనుమానం వచ్చిన చోటల్లా తవ్వి మరీ వెదకండి” అని గుక్క తిప్పుకోకుండా వాళ్లిద్దరికీ వర్క్ ఇచ్చి, “మేము గుడి దగ్గరకి బయలు దేరుతున్నాం. బగ్గీలోంచి బువ్వ తీసుకుని తినెయ్యండి” అంటూ వాళ్ళిద్దరినీ హెచ్చరించింది.
నేను అయోమయంతో “అదేంటి అమ్మమ్మా, మనమూ ఇక్కడే ఉండి వెదుకుదాము కదా?” అన్నా. అమ్మమ్మ తల అడ్డంగా ఊపుతూ, “నేను అర్జంటుగా సిన్నమ్మతో మాట్టాడాలి. పెద్ద పూజారయ్య కాలం చేసేటప్పుడు, సినమ్మే ఆయన పక్కన ఉంది. సిన్నమ్మతో అప్పుడు పెద్ద పూజరయ్య పెద్ద దొరవారు మరణించిన రోజు జరిగిన సంఘటనలు మొత్తం మళ్లీ చెప్పాడు. పెద్ద పూజరయ్య తనకేం చెప్పాడో అక్షరం పొల్లు పోకుండా ఇంకోసారి తన నోటి వెంట విందాం” అంటూ డిన్నర్, వాటర్ బాటిల్స్, రెండు ఇప్పసారా సీసాలూ బగ్గీలోంచి తీసి మడుగు ఒడ్డున పెట్టి, బగ్గీ ఎక్కి సుబ్బిగాడి కళ్లెం పట్టుకుంది.
నేను చేసేది లేక, బగ్గీ ఎక్కి కూర్చున్నా. అమ్మమ్మ ఒక్కసారిగా “పదరా” అంటూ అరిచి, సుబ్బిగాడిని వెనక్కి తిప్పి, తోలడం మొదలెట్టింది. నాకు ఒక విషయం పీకేస్తోంది. “ఇంత సింపులా ఆ నగలు వెదకడం? అమ్మమ్మ ఈ ప్రదేశం ఎందుకు వెదికించలేదు?” అని. అదే అడిగేశా. అమ్మమ్మ వెనక్కి తిరిగి, నా తల నిమురుతూ, “లేదు దొరవారూ.. ఈ ప్రాంతం కూడా వెదకడం జరిగింది. కాదాంటే, పెద్ద పూజరయ్య వెదికాడు. ఆ …
