ఈ విషయం మా అమ్మకు కూడా తెలియకుండా జాగ్రత్తపడ్డారు. నువ్వు నాకు పుట్టావు అన్న విషయం మా ముగ్గురికి తప్ప ఇంకెవరికీ తెలీదు. చిన్నతనంలో డెలివరీ కావడంతో నాకు వెంటనే పాలు పడలేదు. నాకు పాలు పడేసరికి నువ్వు నా దగ్గర లేవు. నేను కన్న బిడ్డకి కనీసం పాలు పట్టే యోగ్యతకి కూడా నోచుకోకపోవడంతో మెంటల్ గా కొంచెం అప్సెట్ అయ్యాను. ఆ సమయంలో నా పరిస్థితి చూసి నాన్న కూడా చాలా బాధపడ్డారు. కానీ రెండు కుటుంబాల పరువు ప్రతిష్టలు, అక్క సంసారాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకొని ఇదంతా భరించాల్సిందే అని నాన్న నన్ను ఓదార్చడం మినహా ఏమి చేయలేకపోయారు. ఆ తర్వాత నిన్ను చూద్దామని ఎన్నిసార్లు అనుకున్నా అక్క నిన్ను నన్ను కలవనీయలేదు. మానసికంగా కృంగిపోయి ఉన్న నన్ను చూస్తే ఎవరికైనా అనుమానం కలుగవచ్చు అన్న దృష్టితో అక్క ఎప్పుడూ నిన్ను నాకు దూరంగానే ఉంచేది.
మళ్లీ చదువు మొదలయింది రోజులు మామూలుగా గడుస్తున్నాయి. కానీ చాతి నిండుగా నిండుకున్న పాలను తాగవలసిన నువ్వు దూరం కావడంతో ఎద భారం తగ్గించుకోవడం కోసం గంటలకొద్దీ బాత్రూంలో కూర్చొని నా సళ్ళు నేనే పిసుక్కుంటూ పాలను నేలపాలు చేయాల్సి వచ్చేది. ఆ సమయంలో నేను అనుభవించిన మానసిక క్షోభ ఇంకే తల్లికి కలగకూడదు అనుకునేదాన్ని. ఒక్కోసారి ధైర్యం చేసి నువ్వు నా బిడ్డవి అని అందరికీ చెప్పి నిన్ను తీసుకుని వెళ్లిపోవాలని అనుకునేదాన్ని. కానీ అలా ఎప్పటికీ చెయ్యద్దు అని నాన్న తల మీద ఒట్టు వేయించుకోవడంతో నాలో నేనే కుమిలిపోయేదాన్ని. నెమ్మదిగా కాలం గడుస్తూ వచ్చింది కానీ నేను అంతకు ముందులా తిరిగి మామూలు మనిషిని కాలేకపోయాను. నేను అలా ఉంటే ఎప్పటికైనా ప్రమాదమే అని గ్రహించిన అక్క నాన్నతో మాట్లాడి నాకు పెళ్లి చేయాలని నిర్ణయానికి వచ్చారు.
ఇంజనీరింగ్ లేదా డాక్టర్ చేయాల్సిన నేను అప్పుడున్న పరిస్థితుల కారణంగా డిగ్రీ చేయడానికి పరిమితం అయిపోయాను. డిస్ట్రిక్ట్ లెవెల్ జిమ్నాస్టిక్ ఛాంపియన్ అయిన నేను నువ్వు కడుపులో ఉన్నందున దానికి దూరం అయ్యాను. జీవితంలో పెళ్లి చేసుకోకూడదు అనుకున్నాను కానీ ఇలాగే ఉంటే నువ్వు మానసికంగా కోలుకోలేవు అని అక్క నాన్న నన్ను బలవంతంగా ఒప్పించి పెళ్లికి సిద్ధం చేశారు. నువ్వు పుట్టిన తర్వాత నేను అందరికీ దూరంగా …
