ప్రస్తుతం: 39.7 కొత్త సమస్య(లు) – 7! (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100], [101 – ])
ఆ ఆత్మ శివరాం గాడిది! లీల కొడుకూ, అనూ వాళ్ళని చంపినవాడూ, అవీ-సవీలని అల్లరి చేస్తే, అనూ లేపేసినవాడూ అయినటువంటి శివరాం గాడు! మామ్మ ఆత్మలోంచి శివరాం ఆత్మ బయటపడుతూనే, తను లల్లీ మీదకి లంఖించబోతూ ఉంటే, పారూ వెంటనే, వాడి జుట్టు పట్టుకుని ఏదో మంత్రం చదివేసరికి, మామ్మ పక్కనే శిలువేసినట్టు గాల్లో బొమ్మలా బిగుసుకు పోయాడు! శివరాం ఆత్మని చూస్తూనే లీల ముందరకి ఉరికి, “శివా!” అంటూ అరుస్తూ ఆత్మలవైపు వెళ్ళబోతూ ఉంటే, సులోచని లటక్కున తనని మంత్రకట్టుతో ఆపేసి, “వాడిప్పుడు మామూలు ఆత్మ కాదు! అతి శక్తివంతమైన మంత్ర ప్రయోగం ద్వారా, సాధారణ ఆత్మ నుంచి ప్రేతాత్మగా మార్చబడ్డాడు! ఈ ఆత్మని అతికష్టమ్మీద నా పారూ కట్టులో బంధించింది! విన్నూకి అబ్బిన శక్తుల వల్ల ఆతని మనోనేత్రపు హెచ్చరికతో ఈ ప్రేతాత్మ మనకి దొరికిపోయింది కానీ, లేదంటే మనలో ఎవరినో ఒకరిని లొంగదీసుకుని వారిలోకి ఐక్యమైపోయేది! అప్పుడు ఇది చేసే నష్టం అంతా ఇంతా ఉండేది కాదు! ఒకప్పుడు మణి శరీరంలో ఉండగా నేనెన్ని అకృత్యాలు చేశానో, అంతకు పది రెట్లు అరాచకం జరిగుండేది! విన్నూ మీ అందరినీ మాసికాల కోసం అదిలించి, ఆ కోతిని ఇక్కడికి లాక్కురావడం నిజంగా అదృష్టం! అణిర్వేకుడి సన్నిధానంలో ఈ మాయావి తన పూర్తి శక్తిని ప్రదర్శించలేకపోయాడు! ఈలోపు, పారూ తన మంత్రాలతో కట్టు కట్టేసింది! విన్నూ! ఒక ప్రయోగం ఉంది! అది చేస్తే, ఈ ప్రేతాత్మని మామూలు ఆత్మగా మార్చి మోక్షం ఇప్పించచ్చు! మాసికం క్రతువు త్వరగా ముగించుకుని రండి! అంతవరకూ నేనూ, స్నప్నికా ఈ ఆత్మలకి కాపలా ఉంటాము! మా ఇద్దరికీ ఈ లోచనుల, ఇంకా ఇంద్రప్రపౌత్రి అయిన ఇందూల సహాయము చాలు!” అనంటూ మా అందరినీ త్వరగా పోయి మాసికాలు పెట్టుకుని రమ్మని తొందర పెట్టింది!
లల్లీ, ఎందుకైనా మంచిది అని, వీళ్లతోబాటుగా ఇంద్రాణత్తనీ, లతికత్తనీ, శంతనత్తనీ, వినయత్తనీ కూడా కాపలా పెట్టి, “అత్తలూ! ఈ ఇద్దరి ఆత్మలతోనూ మాకు చాలా పనుంది! ప్లీజ్! వీటిని నాశనం చెయ్యకుండా కాపలా కాయండి చాలు! ఎదురు తిరిగితే, వెనకాముందూ చూసుకోకుండా బాదెయ్యండి! నాశనం మాత్రం చెయ్యకండి!” అని ఇనస్ట్రక్షన్ ఇచ్చి, పదండి, “పదండి! త్వరగా!” అనంటూ అందరినీ అదిలిస్తూ చెరువు వైపు తీసుకుపోయిందది! లీల వెళ్ళకపోతూ ఉంటే, నేను లీల వైపు చూస్తూ, “లీలాదేవీ! ప్లీజ్! నువ్వే నీ చేతులతో ఈ దరిద్రుడుని చంపేసేదానివి అని అన్నావ్! మళ్ళీ కన్నపేగూ మమకారమూ అంటూ ఈ లుచ్ఛగాడికి సపోర్టుగా రావద్దు! వీడెంత నికృష్టుడో మర్చిపోకు?” అనంటూ తనకి తెల్లారకట్ల వేసి చూపించిన బొమ్మ గుర్తు తెచ్చేసరికి, తనకి తనలో మళ్ళీ దూరబోతున్న సెంటిమెంటల్ లీలని అణగతొక్కేస్తూ, ఖాండ్రించి శివరాంగాడి ఆత్మ మీద ఊసేస్తూ విసురుగా తిరిగి వెళ్ళిపోయింది! అందరూ వెళ్ళిపోయాక నేనక్కడే ఆగిపోయాను! వాళ్ళంటే మడికట్టుకుని వంటలు చెయ్యాలి! నాకేంటి తొందర? వంట ముగుస్తుండగా మంత్రం …
