డాబాపైకి వెళ్ళిన ఉమాదేవి ప్రిన్స్ కళ్ళు మూసుకుని పాటలు వింటూ ఊయలూగడం చూసి నవ్వుకుని వెళ్ళి పక్కనే ఉన్న రాతి బెంచ్ పై కూర్చుని తననే చూస్తోంది… అలాపనగా తనవైపు చూసిన ప్రిన్స్ ‘‘ఓ హాయ్ దేవిగారూ… ఎంత సేపైంది వచ్చి’’ అన్నాడు పాటలు ఆఫ్ చేస్తూ… ‘‘జస్ట్ ఇప్పుడే, నీకు ఏ పాటలంటే ఇష్టం?’’ అంది ఉమాదేవి. ‘‘రాప్ సాంగ్స్, మెటల్ బాగా ఇష్టంగా వింటాను’’ అన్నాడు ప్రిన్స్. ‘‘అవేం పాటలు? ఇంగ్లీషా?’’ అంది ఉమాదేవి. ‘‘లేదు అన్ని బాషల్లో ఉంటాయ్… మన సినిమా పాటల్లా కాకుండా వాటిలో ఓ కొత్తదనం గాయకుల పర్సనాలిటీలకు తగ్గట్టు పాటలు రాసుకోవడంతో పాటూ సమాజం గురించి, వ్యక్తిత్వాల గురించి మంచి, మంచి మెసేజ్ లు ఉంటాయని నాకు అవే ఇష్టం’’ అన్నాడు ప్రిన్స్. ‘‘మన సినిమా పాటలకేమైందీ? అవీ బానే ఉంటాయిగా!’’ అంది ఉమాదేవి. ‘‘ఉంటాయ్… ఉంటాయ్… ఎందుకో నాకివే నచ్చుతాయ్… మంచి పాటలెక్కడ వస్తున్నాయండీ…. మన సినిమా పాటల్లో నిగూఢంగా దాస్తున్న బూతులే ఎక్కువుంటున్నాయ్!’’ అన్నాడు ప్రిన్స్. ‘‘మీరన్నదీ నిజమేలే’’ అంటూ నిట్టూర్చింది ఉమాదేవి. ‘‘ఏంటి దేవిగారూ ఒకే ఇంట్లో ఉంటున్నాం… అయినా మీరు మరీ నల్లపూసై పోయారు కనబడడమే మానేశారు’’ అన్నాడు ప్రిన్స్. ‘‘ఏమీ లేదు… నాకూ ఏదోక పనులుంటున్నాయ్… పైగా మీకెందుకు డిస్టబెన్స్ అని…’’ అంటూ సైలెంట్ గా తల తిప్పుకుని నవ్వుకుంది…. ఉమాదేవి మాటల్లో ద్వందార్ధాన్ని ఇట్టే కనిపెట్టేసిన ప్రిన్స్ కౌంటరివ్వాలని… ‘‘డిస్టబెన్స్ ఏముంటుందడీ… మాకు మీరు కూడా తోడుగా ఉంటే ఇంకా బాగుంటుంది కదా!’’ అన్నాడు. ఆ మాటలతో ఉమాదేవి మొహం సిగ్గుతో కందిపోయింది ప్రిన్స్ మాటల్లో ఉద్దేశ్యం అర్ధం చేసుకోలేనంత తెలివితక్కువదేం కాదు కదా. ‘‘మీరిద్దరూ ఉన్నారుగా ఒకరికొకరు… మీకు నచ్చినట్టు ఆడుకుంటారు… నేనెందుకు ఆటలో అరటిపండులా…’’ కౌంటరిచ్చింది ఉమాదేవి. ‘‘ఆ… మా ఇద్దరిదేముందులేండీ…. ఇద్దరికీ అలవాటైన ఆటేగా… మీకంటే అలవాటు పోయింది… మీరొస్తే కొత్తగా ఉంటుంది’’ గట్టిగానే కౌంటరిచ్చాడు ప్రిన్స్. ఉమాదేవికి ఎందుకో ఈ కాన్వర్షేషన్ ఇబ్బందిగా అనిపించి… సరే నేను వెళ్తాను అంటూ లేవబోతుంటో… ‘‘ఏంటండీ… ఏమైనా తప్పుగా మాట్లాడానా! సారీ’’ అన్నాడు ప్రిన్స్. ‘‘ఛ… ఛ.. …
