పాఠక మిత్రులారా! ఒక చిన్న విన్నపము !! అన్యధా భావించవద్దు.
ఎంతో మంది కథ చదువుతున్నారు. నైస్ అప్డేట్ అనో గుడ్ అప్డేట్ అనో ఒక్క రెండు ముక్కలు వ్రాస్తే మీ సొమ్మేమీ పోదు కదా? అట్లానే లైకులూ [] రేట్లూ [] కొట్టినా మీకు కలిగే నష్టం ఏమీ ఉండదు.. కానీ కష్టపడి కథలు వ్రాసే రచయితలకు మాత్రం ఎనలేని ఉత్సాహాన్ని కలుగచేస్తాయి అవి.
దయచేసి గమనించగలరు. సైలెంటుగా చదివి వెళ్ళిపోకుండా, మీకు నచ్చితే ఒక చిన్న షాభాషీ ఇవ్వండి. నాకు మరింత ఎనర్జీతో తరువాయి అప్డేట్ వ్రాయడానికి ఎంతో దోహదపడతాయి. నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో చెప్పండి. సరిచేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తాను.
=========
ప్రస్తుతం: (ఇప్పటిదాకా చెప్పిన కధ ఇండెక్సు : [1 – 100] , [101 – ] )
17.3 ఆడతనమా – చూడతరమా – 3
ఎక్కడో చప్పుళ్ళు వినిపిస్తుంటే నాకు మెలుకువ వచ్చి చుట్టూ చూసేసరికి, 8 మందీ గాయబ్. నాకు వంటి మీద లుంగీ వచ్చింది, నేను నేల మీదనుంచి మంచం మీదకి వచ్చాను. ఏంటబ్బా కింద పడుకున్నా కదా పైకెలా వచ్చాను అనుకుంటూ లేస్తుంటే, “గుడ్మార్నింగ్!!” అంటూ ఒక మెరుపు తీగ గది తలుపు దగ్గరకి వచ్చి, ఎడమ చెయ్యి పైకెత్తి తలుపుకి ఆనించి నుంచుంది. నాకేమైనా మైండు దొబ్బిందేమో అనుకుని కళ్ళు నులుముకుని మరీ చూసా. ఆ మెరుపుతీగ మరెవ్వరో కాదు, అమ్మే! పల్చటి లెమన్ గ్రీన్ కలర్ పాలిస్టర్ చీర, పేల్ ఎల్లో కలర్ లోనెక్ జాకెట్టు వేసుకుని, తల స్నానం చేసిందేమో, జుట్టు ఒక భుజం మీదనుంచి విరబోసుకుని, చీర కట్టులోంచే క్లీవేజ్ కనిపిస్తూ ఉండేసరికి, రాత్రి అంతమందిని పడేసి దెంగి దెంగి అలిసిపోయిన మచ్చగాడు ఆ క్లీవేజ్ చూసేసరికే ఊపిరిపోసుకోసాగాడు. అసలే అమ్మ దబ్బపండు రంగు. ఆపైన వెలిసిపోయిన పసుపు రంగు జాకెట్టు వేసిందేమో, అమ్మ మేనిచ్చాయలో ఆ రంగు కలిసిపోయి అసలు వంటిమీద జాకెట్టు వెయ్యలేదేమో అన్న ఫీలింగ్ కలుగచేస్తూ మచ్చగాడిని పూర్తిగా నిద్ర లేపేసింది. పైగా చెయ్యెత్తి తలుపుకి ఓరగా ఆనించి నుంచుందేమో! నన్ను రెచ్చగొట్టడానికే ఆ పల్చని పైట రెండు కొండలమధ్యనా ఇరుక్కుని, ఒక బంగారు కొండ, అమ్మ ఊపిరి తీసుకున్నప్పుడల్లా ఊగిసలాడుతూ తన ఉనికిని నాకు తెలిపి నన్ను (అదే నా మచ్చగాడిని) నిద్ర లేపటానికి అన్నట్టుగా బయటకు వచ్చేసింది. దీనెబ్బా జీవితం!! అసలే పల్చని చీర! ఆపైన దాన్ని బొడ్డుకిందకి కట్టిందేమో, దమ్ముంటే నీ నాలికతో నా లోతు కొలవరా అని నన్ను ఛాలెంజ్ చేస్తూ చీరలోంచి పచ్చగా ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తున్న ఆ బొడ్డూ; నన్ను పిసకరా అన్నట్టు ఊరిస్తూ కనీ కనిపించనట్టు కనిపిస్తూ ఉన్న ఆ నడుం మడతా చాలసలు నేను నాన్స్టాప్గా కై కొట్టేసుకుంటూ సచ్చిపోవటానికి! నన్ను కెలికేసి చంపెయ్యడానికే ఇంత పొద్దున్నే నా మీదకి వచ్చింది అమ్మ అనుకుంటూ, “గుడ్మార్నింగ్ అమ్మా!” అంటూ లేచి టైం ఎంతయిందా అంటూ అటూ ఇటూ చూస్తూ …
